Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema persoonlijke-ontwikkeling

22okt

Op zoek naar de ideale balans? Komt ‘ie!

Mariëtte Verhoef, werkt samen met spirituele vakantie reizen, dit is haar Blog. Enjoy

Even onder ons tweeën: ik zal het geheim gelijk verklappen. De ideale balans bestaat niet. Wat? Echt niet? Nee. Heel eerlijk. Er bestaat niet zoiets als ‘HET perfecte punt van balans’. Misschien voel je je nu gefrustreerd, omdat je al zo op zoek bent. En omdat je al zo lang je best doet. Maar hoe werkt het dan wel?

Het ideaalbeeld

De meeste mensen hebben het idee dat het ergens moet zijn, het ideale punt van balans. Dat punt waarop alles perfect in balans is, en dat we dan we rustig en gelukkig zijn. Als we maar hard genoeg ons best doen, vinden we dat punt wel. Helaas werkt het zo niet. In tegendeel; als we dit ideaalbeeld najagen, levert het vooral meer stress op.

Misschien ben je nu teleurgesteld. Wat moet je dan?
Hoe zit het dan wel?
Nou volgens mij gaat het als volgt:

In het leven is er een continue afwisseling van beweging en stilstaan. Of zoals we in de mindfulnesstraining noemen de doe-modus en de zijns-modus. De meesten van ons zijn voor het overgrote deel, of misschien wel alleen maar, actief in de doe-modus. Check maar eens bij jezelf hoe dit is. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat jagen we van het één naar het ander. Deze doe-modus ontstaat vanuit het idee dat er iets moet gebeuren. Dit idee komt voort uit onze gedachten die ons zeggen dat we vooral bezig moeten blijven om ons goed te voelen. Stilstaan is geen optie.

Alsmaar doorgaan

Als je wel eens mediteert, herken je vast wel dat stemmetje dat zegt ‘nee, we gaan niet stil zitten. We moeten eerst nog dit afmaken en dan het volgende plannen en o ja ook nog even de was doen.’ Nu is er op zichzelf niks mis met ‘doen’, het hoort bij het leven. Maar als er geen stilte valt, geen ‘niet-doen’ is, dan gaat het mis. Dan slaan we door, dan komen we niet tot rust, met allerlei stressklachten van dien. Dit is zeker in onze moderne samenleving het geval. We gaan maar door en rennen van het een naar het ander. Onderzoek van TNO toont aan dat vooral werkstress is een groot risico is voor de volksgezondheid en dus ook voor jóu.

Ik herken het ook bij mezelf; voor ik het weet ben ik een groot deel van de dag op de automatische piloot bezig. Pas als ik even stilsta, merk ik dat ik eigenlijk wel heel nodig moet plassen, of dat m’n kop thee na een uur koud is geworden. Of ook zo’n bekende: dat ik na een uur op Facebook van alles heb gelezen en gezien, behalve dat wat ik eigenlijk wilde opzoeken. Met vervolgens een onrustig en onvoldaan gevoel.

Tijd om stil te staan

Dus wat hebben we nodig; meer tijd om stil te staan. Bewust tijd inplannen om geen prikkels te ontvangen, geen informatie te verwerken en aandacht te geven aan onszelf. Aan ons lichaam en hoe het zich voelt, aan de gedachtenriedel die maar door blijft gaan en aan andere signalen die je in de doe-modus niet kunt oppikken. Want eigenlijk weet je zelf wel wat goed voor je is. Je staat er alleen niet bij stil. Je geeft dat wijze fluisterstemmetje in jezelf geen ruimte. Je gaat gewoon maar door. Tot de uitputting komt.

Heb jij behoefte aan zo’n moment van stilstaan?
Om afstand te nemen van alles wat er in je hoofd speelt?
Om rust te ervaren van de zijns-modus?
En om dit meerdere keren per dag te kunnen ervaren?

Dan heb ik een mooi aanbod voor je: de Achtweekse Mindfulnesstraining – Mindfulness Based Stress Reductie start eind oktober. Via een vastomlijnd programma van 8 weken ga je ervaren hoe je mindfulness kunt trainen. Je krijgt meer inzicht in stress, jouw energiebalans en hoe je daar invloed op kunt uit oefenen.

Balanceren in flow

Terug naar die ideale balans dan. Dat punt waarop alles goed voelt en dat je vooral wilt vasthouden. Dat droombeeld van een continue flow waarin we alles kunnen wat we willen en er niet moe van worden. Die flow kun je zeker ervaren, ik merk bijna dagelijks momenten van flow.Maar niet omdat ik de ideale balans heb bereikt en dat punt vasthoud. Maar juist omdat ik bewust kies in de continue afwisseling van doe- en zijnsmodus. Omdat ik bewust ben wanneer ik te ver doorga in het één of het ander. En dan vervolgens keuzes maak om bij te sturen. Zo balanceren we tussen drukte en rust. Daarin kun je spelen.

Ahhh wat een opluchting! Er is geen ideaal waar je naar hoeft te streven. Alleen maar bewust worden, mindful opmerken wat er is in het moment. Als je dat blijft oefenen met bijvoorbeeld meditatie en yoga-oefeningen zul je merken dat het je steeds gemakkelijker afgaat. En je uitkomt op, jawel, een balans die bij jou past!

Start where you are

En als je echt verder gaat in het beoefenen van mindfulness kun je ook in de doe-modus aanwezig zijn; doen in het hier & nu. Een doorlopend mindful aanwezig zijn, werken in de flow. Dat is echt amazing! Maarrrr don’t push it, begin bij het begin. Eerst maar eens leren om wat vaker stil te staan.

Kun je hiervoor goede begeleiding gebruiken? Ik help je graag verder! Kijk direkt naar mijn aanbod!

Blog geschreven door: Mariëtte Verhoef

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

20okt

Mannen en de moederwond

Utsav van Hove geeft een nieuwe reeks The Gay Warrior vanaf 21 oktober,  hij vroeg zich af hoe deze tekst voor homomannen zou zijn. Benieuwd trok hij op onderzoek uit. 

Moederwond

Uit onze moeder worden we geboren, zij is de eerste persoon waarmee we ons (ver)binden. Toch is het geboorteproces vaak een traumatische ervaring en kan er in de eerste (ver)binding met je moeder soms al iets mis gaan. Als jouw moeder fysiek en/of emotioneel niet volledig beschikbaar is, kan je als baby de beweging naar je moeder niet helemaal maken. Hierdoor vindt (ver)binding niet volledig plaats. In therapie wordt dit de ‘onderbroken beweging’ genoemd.

Zelfs als je moeder tijdens en na de geboorte liefdevol aanwezig is, zijn ook je eerste levensjaren bepalend voor (ver)binding. Indien jouw moeder gedurende die periode vooral met zichzelf en haar eigen behoeften bezig is, kan de band met jou als kind nog steeds verstoord raken. Ofwel geeft ze je te weinig aandacht ofwel claimt ze je voor haar eigen noden. Hierdoor pas je jezelf als kind aan om toch maar haar liefde te krijgen, maar je krijgt die nooit volledig en onvoorwaardelijk.

De moederwond wordt beschouwd als een emotionele verwonding bij het kind, ontstaan uit een betekenisvolle onderbreking van (ver)binding met de moeder. Het is zowel voor hetero- als homomannen belangrijk om deze moederwond te helen.

Hoe heb ik die moederwond ervaren?
Mijn grootmoeder stierf aan een hartkwaal toen mijn moeder 9 was. Op haar 11de kreeg mijn moeder een hersentumor waarvan ze de operatie ternauwernood overleefde.  De dood is dus al heel vroeg een thema geworden in haar systeem. En de liefde van haar moeder moest ze dus al snel ontberen. Wellicht heeft ze onbewust de boodschap “ik laat niemand meer sterven” en “als ik onvoorwaardelijk iemand liefheb, dan gaat die weg (dood)” geïnternaliseerd.
Hierdoor is ze erg claimend naar het gezin en met name naar mij als jongste kind en haar enige zoon. Liefde geeft ze wel, maar telkens onder haar voorwaarden. Ook is ze vaak ziek en wil ze dan dat er voor haar wordt gezorgd. Ik moest van jongsaf aan dus mijn eigen behoeften wegcijferen en er voor haar zijn in plaats van dat zij er voor mij was.

Vaderwond

Hoe zit het nu met jouw vader? Wat is zijn rol in (ver)binding met jou als kind? Als het goed is, komt je vader vrij snel in beeld nadat (ver)binding met je moeder – al dan niet onvolledig – ontstond. Jouw vader kan ook deze liefdevolle rol op zich nemen zodat (ver)binding alsnog plaats kan vinden.

De rol van jouw vader bestaat erin jou als zoon een stap in de wereld te laten zetten en jou hierin te ruggensteunen. Als je vader zijn aandacht ergens anders op richt, en fysiek en/of emotioneel afwezig is, kom jij als kind op de tweede plaats. Daardoor neemt hij zijn vaderrol niet op.

De vaderwond wordt beschouwd als een emotionele verwonding bij het kind, ontstaan uit een betekenisvolle afwezigheid van de vader. Ook dit is zowel voor hetero- als homomannen essentieel om te helen.

Hoe heb ik die vaderwond ervaren?
Mijn overgrootvader – de grootvader van mijn vader – stierf op jonge leeftijd in een arbeidsongeval. Hierdoor werd mijn grootvader die toen 17-18 jaar was de “man in huis” en de enige kostwinner.  Mijn grootvader moest dus net op die cruciale leeftijd zijn vader missen die hem de stap in de wereld had kunnen tonen.  Hierdoor is er een breuk in de mannenlijn ontstaan waardoor mijn grootvader die steun niet aan mijn vader kon geven en mijn vader kon dit op zijn beurt niet aan mij doorgeven.
Mijn vader was vaak aan het werk, terwijl mijn moeder als huisvrouw meestal thuis was. Ik moest soms de rol van mijn vader in het gezin opnemen omdat mijn vader dit niet kon doen of deed. Dit wordt in therapie parentificatie genoemd.

Lees nu verder op de site van Utsav

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod