Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema mindfulness-stress

29mar

De gelukkigste landen ter wereld

Butan is een klein landje in de Himalaya, met slechts 700.000 inwoners. Het land is pas sinds de jaren zestig van de vorige eeuw opengesteld voor toeristen en wordt omringd door het grote China (of eigenlijk de omstreden regio Tibet) en India. De bevolking is voor het grootste deel boeddhistisch en dit vertaalt zich dan ook in een hele eigen aanpak van zaken.

Zo is Bhutan een van de minst geïndustrialiseerde landen ter wereld, en leunt de economie aldus nog veelal op de agrarische sector, en een substantieel deel van de bevolking leeft onder de armoedegrens van 2 dollar per dag. Het Bruto Nationaal product van het land is dan ook erg laag, het land prijkt op plek 148 (te vergelijken, Nederland staat op plek 22).

Maar wat die Bhutanezen wel genoeg hebben is geluk, althans zo wil de regering het naar buiten brengen. Dit gevoel willen ze ook graag met de wereld delen. Zo kwam in 2011 op een al langer lopend initiatief van de koning van het land een voorstel in de raad van de Verenigde Naties. De minister-president van Bhutan legde uit dat de welvaart van een land voortaan uit de mate van geluk van haar inwoners gemeten moet worden, en niet vanuit economisch gewin.

Zoals het gaat met dergelijke initiatieven, liepen de hippies van de wereld massaal weg met het idee, en toegegeven: het is nog niet zo slecht bedacht. Maar hoe meet je geluk? De makers van het jaarlijkse World Happinessrapport, dat sinds 2012 verschijnt, doen dat aan de hand van zes variabelen.

Allereerst kijken ze toch naar het BBP per hoofd van de bevolking (geld maakt immers wel degelijk een beetje gelukkig), maar daarnaast kijken ze naar de sociale voorzieningen van het land, de afwezigheid van corruptie, aantal (gezonde) levensjaren van de inwoners, vrijheid om de eigen toekomst te bepalen en tot slot de vrijgevigheid van het land (zoals donaties en ontwikkelingshulp).

Volgens het zojuist verschenenWorld Happiness Report 2015, staat Nederland op de zevende plek van de ranglijst, die in totaal 158 landen telt. De lijst wordt aangevoerd door het altijd gezellige maar peperdure Zwitserland, waarna (uiteraard) wat Scandinavische landen, Finland en Canada ons naar de kroon steken. Al met al doet Nederland het dus helemaal niet slecht. We worden op de voet gevolgd door Zweden, Australië en Nieuw-Zeeland.

Lees verder op HPdetijd

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

26mar

Van hippie tot...?

Glimlachend denk ik weleens terug aan de jonge vrouw die ik was, in mijn begin twintiger jaren, was ik een hippie. Wel een beetje laat, “1980 – 1984” maar toch ik kon de combinatie van witte klompen en Indiase jurken niet weerstaan.
Ik wilde onafhankelijkheid, vrijheid, rechten van de vrouw uitstralen en tegen de mannen vechten. Ik wilde zwerven over de wereld en dat deed ik, ik leefde in Israël een tijdje in de Kibboets. Het was een mooie mengeling van vooral vrouwen uit de hele wereld die daar waren, net als ik jong en strijdlustig.

Israël 

Ik maakte een deel van de oorlog mee, bommen in Jeruzalem en Hebron. Het was rennen voor je leven. Ik bezocht de mijnenvelden en de verlaten dorpen aan de grens van Libanon, hier was de dood. Ik durfde door de hekken van de Palestijnen en zag hoe zij in kleine kamertjes leefden, achter prikkeldraad, gevangen.

Nachts kon ik niet slapen, zag een wirwar van beelden. Hoorde het geluid van gillende mensen, van schoten en bommen.

Ik gaf mijn strijdlust op en realiseerde me hoe veilig ik was in Nederland. Ik wilde naar huis, ik wist wat ik wilde.

Studeren

In 1984 gaf ik mijn hippie kleding weg, ik ging studeren, ik wilde immers mensen helpen. Van hippie werd ik een strenge feministe, ik las alle boeken o.a. van Simone de Beauvoir, Anja Meulenbelt en Adrienne Rich, zij schreef over matrofobie: niet de angst voor je moeder of voor het moederschap, maar de angst net zoals je moeder te worden. ‘Duizenden dochters zien hun moeder als degene die hen het compromis en de zelfhaat hebben geleerd waar zij juist vanaf willen.’ Moeders als degenen door wier toedoen de beperkingen en vernederingen van een vrouwelijk bestaan met geweld aan hen werd doorgegeven.

Adrienne: “Slechts weinig vrouwen die in het patriarchaat zijn opgegroeid kunnen zich bemoederd genoeg voelen: de macht van onze moeders, hoeveel ze ook van ons houden en voor ons vechten is te beperkt: en het is door middel van die moeder dat het patriarchaat het kleine meisje al vroeg leert, wat haar juiste verwachtingen horen te zijn. De angstige druk die de ene vrouw op de andere uitoefent, om zich aan te passen aan een vernederende en ontmoedigende rol, kun je nauwelijks ‘bemoederen’ noemen, ook al doet ze het omdat ze meent dat die rol haar dochter zal helpen overleven.”

Mijn ervaringen

Ik begreep door het lezen van de boeken dat ik me aan het ontworstelen was van mijn moeders greep, zij was er van overtuigd dat ik niet hoefde te studeren, als ik maar een baan had. Later begreep ik pas dat zij niet mocht studeren en van haar man (mijn vader) niet mocht werken.

Ik begrijp heel goed dat vrouwen van zestig en vijftig in mijn praktijk komen, zij willen zich vrij worstelen van relaties, ouders en zelfs kinderen. Om vrij te zijn, te ontdekken wie je bent, wat je talenten zijn, je zekerder voelen, jezelf op de eerste plek zetten, jezelf aantrekkelijk vinden enz.

De veertigers hebben vaak wel de vrijheid gehad om te studeren en zij gaan vaak over de kop, geven niet goed hun grenzen aan, willen bewijzen, willen meedoen met de mannen, maken zich zorgen over hun moederschap, nemen hoge posities in die ze weer niet kunnen combineren met het gezin.

Kortom vrouwen hebben nog een mooie weg te gaan.

In 1989 was ik klaar met mijn eerste studie, ik ging mensen helpen. Ik was dan wel vrijer, hippieloos, minder feministisch geworden, maar van mensen begreep ik nog niet zoveel. 

Van hippie tot de vrouw van 57 van nu. En ik geloof dat ik iets meer van mensen begrijp.

Lieve groet van Diana Bergsma

Geef nooit de hoop op, blijf geloven in jezelf, jij bent bijzonder!

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

21mar

Liefde zie ik als de levensweg naar transformatie

Als jong kind werd mij voorgeleefd om vanuit angst te handelen. Niet bewust, maar omdat mijn ouders dit ook zo hadden geleerd. Om dan als volwassene volledig voor de kosmische energie Liefde te kiezen, ervaar ik als een hele uitdaging. En daarmee ook een innerlijke strijd om angsten te overwinnen en bewust voor Liefde te kiezen.

Voor mij is de keuze om te scheiden daar een krachtig voorbeeld van in mijn leven. Ik zat op een zondagochtend in stilte op de grond met intense hartenpijn. Al lange tijd worstelde ik met de vraag of ik mocht kiezen voor een scheiding.

Met 2 kleine kinderen en de innerlijk stemmetjes die mij keer op keer lieten twijfelen en mij de kracht en moed ontnamen om voor Liefde te kiezen. Moe werd ik er van. Heel erg moe. Zo erg, dat ik in een soort van overlevingsmodus was beland.

Gek genoeg had ik zelfs de illusie dat iemand mij zou komen redden en dacht dat dat mijn enige redding kon zijn. Op die bewuste zondagochtend zat ik dus in stilte op de grond.

Elke cel in mijn lijf schreeuwde het uit van onmacht en vroeg om een troostende arm waar ik op kon uitrusten en die mijn last met me mee zou dragen. De tranen liepen onophoudelijk over mijn wangen. Ik wist niet meer wat te doen. Voelde mij hulpeloos en alleen. 'Wie ben ik, dat ik mag kiezen voor een scheiding?' 'Geef ik werkelijk niet te vroeg op?' 'Heb ik echt mijn uiterste best gedaan om dit huwelijk te laten slagen?'

En terwijl ik daar zo zat met gesloten ogen en geheel verzonken in mijn eigen gedachten, hoorde ik ineens de woorden 'Blessings are there'. Ik schrok 'wakker' uit mijn overweging en keek geschrokken om me heen.

Wie had dit tegen mij gezegd?

...maar ik zag al snel dat ik alleen was. Deze 3 belangrijke woorden betekenen namelijk voor mij;

'Het is goed...Volg je pad, er wordt voor je gezorgd'. De kosmos had mij op deze manier een antwoord gegeven.

Direct viel een zware last viel van mijn schouders en uit dankbaarheid begonnen de tranen weer te lopen. Dit was wat ik nodig had om voor mijn eigen geluk te kunnen kiezen. Het was een opening van een deur die ik stevig gesloten hield. En vanaf dat moment kreeg ik door de Liefde voor Mezelf de kracht om te doen wat ik te doen had.

Het meest bijzondere vind ik, dat op het moment ik echt niet meer wist wat er ging gebeuren of wat ik kon doen aan de situatie, ik ruimte gaf voor Liefde. Toen ik mij 'verslagen' voelde of eigenlijk meer een gevoel van overgave had, toen kon het niet anders zijn, dan dat de onophoudelijke stroom van Liefde weer kon binnenkomen. Dat er ruimte kwam om het te ontvangen.

Ik geloof dat Liefde er altijd is en zal zijn, want dat is wie we in essentie zijn.

Blog is geschreven door een deelnemer die is meegeweest naar het Festival van Liefde

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

07mar

Een prachtig verhaal van Henri Prins over zijn ervaringen van de Ghana reis.

Ik ging mee op de Ghana reis, ik kreeg rust in mijn hoofd

Wat me vooral trok in Afrika is mijn ervaring wat het land met je kan doen. Je bent in een andere wereld, weg van al het ‘doen’ en je kunt alles in Nederland loslaten. De eenvoud van het leven, het contact met de lokale mensen, heel veel plezier, geen stress. De dag vult zich vanzelf in, je hoeft nergens over na te denken. Mensen nemen de tijd voor je om te praten en te leren kennen. Het leven is simpel, stap voor stap. Er wordt niet nagedacht over businessplannen en strategieën en dat is erg verfrissend. Afrika doet iets met je en dat is geweldig!

Ik stond op het punt dat ik avontuur wilde. Ik wilde eens iets anders meemaken, out of the box. Het zou Amerika of Ghana worden. Ik heb Ghana gekozen. Ik had ook behoefte aan echte aandacht, in eerste instantie contact met mezelf en ook met anderen en de natuur

Ik had een drukke hectische baan waar ik me niet op mijn plek voelde en ik wilde er echt tussenuit. Ik wilde rust om te onderzoeken: wat wil ik, wat zoek ik. Dat lukte alleen door tot mezelf te komen. Dat is in Ghana goed gelukt.

Tijdens de reis heb ik me gerealiseerd waar ik echt gelukkig van word in het leven. ‘Wat heb je eigenlijk nodig in het leven?’ Eigenlijk niet zo heel veel. Het is niet nodig om alles het nieuwste van het nieuwste, modern te hebben. Het is belangrijk om in sociaal contact te zijn met de mensen om je heen, een goede gezondheid. Ik merkte hoe vervullend dat is en hoe blij ik daarmee kan zijn. Dat geluk niet ligt in een groter huis of een nieuwere auto.

Het proces van wat wil ik en wat zoek ik dat heeft zich doorgezet na de reis. Op het moment in de reis ben je zo in het hier en nu en zo aan het genieten. De ervaringen werken door in het dagelijks leven thuis. De reis zorgde voor ruimte in het zoeken naar wie ik ben wat daarna werd ingevuld.

Het verblijf in Ghana heeft me veel ontspanning gegeven. En heel veel lol en schik.

De workshop Sheabutter maken vond ik zo’n bijzonder proces. We staan er niet bij stil wat voor uitgebreid proces dat is en hoeveel werk. We deden het heel relaxed en met humor. Wat ik ook heel mooi vond waren de spontane gebeurtenissen die me verrasten, zoals de lokale gids die je uitnodigt bij hem thuis, een kennis die ons door het verkeer loodst met een zwaailicht. Dat raakte me echt.

Door de kleine groep was er veel persoonlijke begeleiding!

Ik vond het fijn om een Nederlands sprekende gids te hebben die heel vertrouwd is met het land en de gebruiken. Ze legde uit met welke hand je mocht eten, en geld geven en ook welk eten veilig is om te eten. Dat voelde heel vertrouwd. Het was fantastisch om met haar buiten de gebane paden te gaan, je bent niet zomaar een toerist.

Ik vond het ook mooi dat er vrijheid was om in te brengen wat mijn wensen waren. En de vrijheid om sommige dingen ook niet te doen. Mariette voelt precies aan wat de groep nodig heeft en houdt daar rekening mee. Ze is heel flexibel en weet altijd een passende oplossing te vinden. Mariette neemt de tijd om in alle rust te luisteren naar wat er in je speelt. Ze had echt aandacht voor mijn persoonlijke proces op het moment dat ik daar behoefte aan had. En ze organiseert alles zo goed met de lokale bevolking dat je het altijd naar je zin hebt. Zo had ze in mum van tijd een groepje kinderen geregeld voor een typisch Afrikaanse spel "Oware".

De hele reis was perfect geregeld

Ik had geen enkele zorgen. Mariette krijgt als Europeaan veel geregeld op de lokale manier. Met haar persoonlijkheid en de klik met de lokale bevolking kan zij goed schakelen tussen de culturen.

Ik vond The Green House in Karimenga geweldig, ik had er nog wel langer willen blijven. In de verte hoor je de brullende vrachtwagens die de heuvel opklimmen en ondertussen zit je in een volledig ecologisch project. Met zonnepanelen om je mobiel op te laden. Ik vond het supermooi om een rondleiding te krijgen en te zien hoe de mensen wonen. De gebouwen zijn allemaal gemaakt van natuurlijke middelen, er zijn innovatieve manieren om water te winnen. Het guesthouse heeft een fijne rustige plek om samen te zitten en te eten en het douchen met de kalebas was geweldig! Gaaf ook om zelf mijn eigen water te halen en te ervaren hoe spaarzaam je met water omgaat. En hoe snel je je weer fris voelt!

De dagtrips naar Bolgatanga en Gowrie vond ik ook heel prachtig. We bezochten Mariëtte’s gastfamilie en werden zo gastvrij ontvangen. Dat is hartverwarmend. Zo mooi om te zien hoe blij en tevreden de mensen kunnen zijn met veel minder spullen dan wij gewend zijn in het westen. Dat zet je wel aan het denken.

Kortom de meerwaarde van het Afrikaanse leven:

  • De eenvoud van het leven. Ghana mindfulness reis
  • Ontspanning op een natuurlijke wijze.
  • Heel veel plezier en humor.
  • Relaxed genieten van de dingen.
  • Overal de tijd voor nemen.
  • Warm contact met de mensen.

Bedankt Mariëtte, voor de onvergetelijke ervaring!

Henri Prins

Ga ook eens mee met de: Mindfulnessreis ‘Back to Basic’ in Ghana

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod