Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema reisverslagen

25jul

Het zeil avontuur van Lien Pepermans

Vijf jaar terug besloten Gi van de Perre en Lien Pepermans het avontuur aan te gaan met een catamaran en de Carribean. Een avontuur wat nog steeds aan de gang is, maar nu ook voor uitgenodigden. Lien en Gi geven de spirituele single reizen op hun boot. Wil je gelijk daar meer van weten? Klik dan hier.

We hebben het gehaald, we zijn aangekomen in Prickly bay, Grenada!! En we hebben een veilige plek gevonden waar we onze catamaran een maand kunnen laten terwijl wij in Belgie zijn!! Onze intuitie heeft ons naar hier, Grenada gebracht en het 'klopt' helemaal...de mensen hier zijn ontzettend vriendelijk, blij, behulpzaam. Alles gaat vlot en makkelijk. Zoals daarnet liepen we de bureau van Spice Island Marina binnen om te vragen of ze nog plaats hadden voor onze boot! 'Tuurlijk', zei de vrouw achter het bureau, 'tijd en plaats :-)', haar ogen straalden en haar witte tanden kwamen helemaal bloot :-)! Heerlijk om zo warm ontvangen te worden!

Onze laatste tocht van Barahona, Dominicaanse Republiek (vertrokken op 14 maart) tot hier was een super vermoeiende en uitputtende tocht van 11 dagen & 1150 zeemijl. 

9 dagen continu 'scherp aan de wind

.., soms echt heel scherp om het te kunnen halen, soms met beide motors erbij om zo weinig mogelijk te 'verleieren' en het minst hoogte te verliezen...opboksen tegen golven en stroming... Elke nacht wacht lopen, mezelf wakker houden met filmkes kijken, om de 18 min een alarmke om buiten de situatie te checken, te zien of er geen ander schip in de buurt is, of buiten naar de sterren kijken, genieten van al die wonderbaarlijke twinkellichtjes boven mijn hoofd of als ik echt bijna in slaap viel, begon ik, terwijl goed vasthoudend, ter plaatse te springen, te dansen of te zwaaien met mijn benen....weer energie in mijn lijfke pompen :-)!

Na 3 dagen en nachten hopsen, botsen, knotsen en onszelf heen en weer geschud voelen zoals in een wasmachine, kwamen we in de buurt van Bonaire. De wind stond op dat moment eigenlijk goed om door te gaan richting Grenada, maar Gi en ik waren doodop, we zaten 'erdoor'...

Ons verstand en angst zeiden: jullie kunnen nu toch niet stoppen, jullie moeten door anders geraken jullie niet op tijd in Grenada! Ons hartje en gevoel zeiden: hmmmjaaa, even een 'break', even niet heen en weer geslingerd worden, heerlijk door kunnen slapen tijdens de nacht, ...

Dus hebben we ons gevoel gevolgd, zijn gestopt in Bonaire en het was fantastisch :-)! We zijn heerlijk gaan eten, fijne mensen ontmoet, zalig kunnen door- en uitslapen, de boot volgetankt met diesel en water, nog wat extra fruit gekocht... 

Drie dagen en nachten na ons vertrek vanuit Bonaire kwamen we in de buurt van Blanquilla, een eilandje dat bij Venezuela hoort... Weer kwamen onze angst en verstand 'kakelen' in ons hoofd: we moeten doorzeilen, geen tijd om 'te rusten', om te genieten, we moeten door, door, door!! Ons hartje zei weer: geniet, rust, relax, laat alles maar even los...

We zijn gestopt in Blanquilla en wat een paradijsje daar!! We lagen helemaal alleen in een vrij smalle baai met helder blauw water, super goed beschermd en totaal geen deining....ons Lazulike lag helemaal stil...zalig :-)! Recht voor ons een wit paradijselijk strand, in twee verdeeld door grote, grijze, ronde rotsen... Een beetje verder op de rand van het klif stond een mini huisje, helemaal verlaten en al een beetje aan het vervallen. Wat een zicht van daar boven...zicht op dat prachtige strand, de zee, het 'binnenland'...het binnenland was een schakering van verschillende tinten groen...van frisgroen tot 'dorgroen' met de helder blauwe hemel op de achtergrond. Een romantisch, idyllisch plekje...onze ideale stop. 



Ik ben zo blij met ons als team

Op momenten dat ik het niet meer zag zitten, was Gi er om mij te steunen, mij te laten slapen en tijd te geven. En andersom...als Gi niet meer kon, was ik er....

De laatste maanden waren op vele vlakken onzeker (waar naar toe, waar laten we onze boot achter als we naar belgie gaan,...) en enorm uitputtend omwille van deadlines die we 'moesten' halen (in Cuba moesten op tijd in Santiago zijn omdat ons visum verliep, op tijd in Grenada geraken om ons vliegtuig te kunnen halen)...

Maar aan 1 ding twijfelde ik nooit...en dat is 'ons'...mijne flappie en ik voelt zo sterk en zacht tegelijk, zo puur en open, zo krachtig en kwetsbaar, zo vrij en rustgevend.
Ik zeg altijd tegen Gi dat hij mijn oase is van rust :-)! Als ik in paniek ben, in emotie schiet, het allemaal even niet meer weet...is hij er en weet hij de juiste dingen te zeggen of net niet te zeggen... Alleen zijn aanwezigheid, zijn aanraking, zijn strelingen en de 'ruimte' die ik krijg om er helemaal te zijn met wat er op dat moment is...is hemels! Dank je wel, lieve Flappie om in mijn leven te zijn en deze reis samen te maken! Ik hou van je en ben zo blij bij jou te zijn!!
Ik heb ook veel gepraat tegen mezelf, mezelf recht in de ogen gekeken in de spiegel...heel zacht en teder...soms gewoon heel intens kijken, op andere momenten liefdevolle woorden: 'ik hou van je Lien, je bent fantastisch, het is helemaal ok, het is veilig...ik hou van je!'

Tijdens deze laatste tocht heb ik heel veel terug gedacht aan het moment dat ik samen met een vriend, Sebastien, in Nepal een gigantisch hoge bergpiek aan het beklimmen was.... Ik had tot dan toe altijd een diep gewortelde overtuiging dat ik alles waar ik aan begon tot het einde kon afmaken...maar daar op die piek had ik het gevoel: 'dit haal ik niet'...mijn benen voelde als pudding, elke stap die ik deed leek zo zwaar dat mijn ademhaling niet kon volgen, mijn hart ging als een wild paard te keer net alsof ik een marathon aan het lopen was...ik kon fysiek niet meer...

Stap voor Stap

Samen met Sebastien verlegden we ons doel...ons doel was niet meer die piek maar de volgende bocht of de volgende rots...stap voor stap....weer stoppen, rusten, iets eten om krachten op te doen...stap voor stap....traag, heel langzaam gingen we vooruit.... en uiteindelijk stond ik daar op de piek.... Wat een overweldigend gevoel, tranen van blijheid, van fierheid, van 'yes, hier sta ik op de top van de wereld'....

Deze herinnering en exact dezelde woorden, gingen door mijn hoofd als een mantra tijdens deze tocht van 11 dagen knoeften: 'stap voor stap...het is ok...'
Nu nog 3 dagen uitrusten, de boot klaar maken om hier een maand alleen te blijven, onze valiezen pakken en...Belgie: here we come :-)!!
Zachte, lieve en stralende knuffffsss van Lien Pepermans en Gi van de Perre

Wil je een keer mee met Lien en Gi op een spirituele zeil reis voor singles?

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod