Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema spirituele-vakantie

04aug

Jij bent niet je vader

Hij kwam een uit een familie van aanzien en had het zelf ook ver geschopt, zoals hij zei. Hij ging mee op reis, maar hij wilde vooraf de zekerheid hebben dat niemand ook maar iets over hem zou publiceren. Er werd namelijk al veel over hem gepubliceerd. Ik kon hem beloven dat hij alle bescherming zou krijgen.

Ik ontmoette hem voor het eerst op Schiphol, een van de vliegvelden waar ik mijn deelnemers vaak voor het eerst zie. Spannend blijft het wel, zo'n eerste kennismaking.
Hij kwam naar me toegelopen met uitgestoken hand. Hij herkende me van de foto, zei hij.
Knappe man, dacht ik bij mezelf, onzeker ook. We stapten op het vliegtuig naar Italië voor een intensieve, maar mooie reis.

Het moet, het moet zo en niet anders!

Aangekomen op de locatie in Italië bleek hij al snel degene bij wie iedereen terecht kon voor hulp bij allerlei praktische zaken. Hij nam het voortouw bij het afruimen van de tafel en vroeg mij regelmatig of hij iets voor me kon betekenen.
Dat is nou precies het leuke aan deze spirituele reizen: doordat ik mensen in hun dagelijkse gedrag meemaak, zie ik veel meer van de persoon die ze zijn. Dat geeft mij aanknopingspunten waarmee ik kan werken. Dus pakte ik de behulpzaamheid van deze man als uitgangspunt, want hoewel behulpzaam zijn een prima eigenschap is, zit er vaak meer achter wanneer iemand alleen maar geeft.

Hij kwam vrij snel los: hij voelde zich verantwoordelijk voor alles: zijn gezin, zijn ouders, zijn kinderen, zijn personeel, zijn inkomen, zijn status. Het was hem teveel, maar wat er precies teveel was, wist hij niet. 
In de groep riep zijn verhaal veel herkenning op. Ik stelde voor een Voice Dialogue sessie te doen vanuit de psychodrama.
Al vrij snel kwam zijn ‘innerlijke criticus’ naar voren, die haarfijn uit de doeken deed wat de man allemaal wel niet fout deed. Spontaan vielen andere subpersoonlijkheden de criticus bij: ‘de perfectionist’ en ‘de drammer.’ Alle drie waren ze ervan overtuigd, dat er iets goed fout was met de man.

Een van de werkvormen die ik gebruik is attributen. In dit geval haalde ik een doosje brilletjes tevoorschijn en vroeg iedereen er eentje op te zetten. Ik vroeg de groepsleden door die bril te kijken naar hun eigen ‘innerlijke criticus’ en die te laten spreken. De man hoorde hem aan. Daarna vroeg ik de mensen de brilletjes onderling te ruilen en ‘de perfectionist’ te laten spreken. Als laatste, wederom door een andere bril, kwam ‘de drammer’ aan het woord.

Blog: jij bent niet je vader​Alle opgekropte verdriet en moeheid kwam eruit bij de man. Hij herkende alle stemmen die hij had teruggekregen van de groep. Hij vertelde dat wat hij ook deed en hoe verantwoordelijk hij zich ook gedroeg, de afkeurende stemmen steeds heftiger waren geworden en op een zodanige manier dat ze zijn leven bepaalden. Ik zag een zeer gekwetst kinddeel en dat kind voelde zich niet veilig in de groep. Ik ben dan altijd voorzichtig en benaderde het kind direct, maar met zachtheid. Ik gaf de groep een oefening, die hen allemaal inzicht zou geven, aangezien iedereen een kinddeel in zich draagt. Ieder mocht twee lijsten maken van de kwaliteiten van zijn ouders, een van de moeder en een van de vader. Zogezegd ging iedereen aan de slag.

Ik ging naar buiten en bedacht me, terwijl ik naar de bergen keek, hoe diep we onze moeder en vader in ons dragen en hoe verweven we zijn op een vaak onbewuste manier. Ik dacht even aan mijn ouders en hoe ik me zelf door jaren van therapie en coaching vrij had gemaakt. Dat was hard werken!

Ik vroeg de groep zich op te delen in subgroepjes en elkaar te helpen met de volgende vraag: herken jij de kwaliteiten van je moeder of vader bij jezelf?
‘We zitten nog steeds in de fase om zonder oordeel naar kwaliteiten kijken,’ riep ik de groep toe als reminder. Ik hoorde meer en meer gezucht, gepiep en gegrinnik in de groep. Aha, dacht ik, ze beginnen het begrijpen.

Ik vroeg de man zijn lijstjes op te noemen. Zijn reactie was een openbaring: ‘Mijn vader is een drammer, een criticus en een perfectionist. De stem die ik in mijn hoofd hoor, is de stem van mijn vader, donderend over mij heen. Zijn gebrul ben ik zelf geworden!’
Hij zakte op de grond en liet zijn tranen de vrije loop. Wat een hartzeer. Spontaan ging de groep bij hem zitten en raakte hem aan. ‘Jij bent niet je vader,’ werd hem ingefluisterd.

Een jaar later besloot hij opnieuw mee te gaan op reis. Ik zag hem weer op Schiphol. Nog net zo knap, dacht ik bij mezelf.
‘Hallo,’ zei hij lachend, ‘Deze keer ben IK het die meegaat en gaat genieten. Ik heb mijn vader thuisgelaten...!’

Meegaan op een spirituele reis, iets voor jou of voor je vader?

Vraag NU GRATIS e-book aan "Het leven wil je"

COMMENTS
Anjo brombacher 2015-08-04 20:54:28 Herkenbaar, en heb jij ook het gevoel dat steeds meer mensen hun "partenspelers" herkennen en datgene wat hen parten speelt durven benoemen en hanteren? Ken jij de roman "partenspelers" door Roos Verlinden? Aanrader die in begeleidingssector begint door te breken. Hartgroet, anjo
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod