Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema persoonlijke-ontwikkeling

16jan

Depressie zie je niet aan de buitenkant

Volgens thuisarts en andere sites ben je depressief wanneer je langer dan twee weken sober bent of nergens zin in hebt en hier veel last van ondervindt in je dagelijkse leven. Op school, werk, in het gezinsleven of in het contact met anderen. Ook zijn er bijzondere vormen van depressie, zoals winterdepressie, postpartum depressie (depressie na een bevalling) en wanneer je depressieve klachten hebt die langer dan twee jaar duren wordt er gesproken van dysthymie. In Nederland zijn er meer dan 1 miljoen mensen met een depressie, aldus het CBS.

De klachten

Een depressie kent verschillende klachten en is bij iedereen anders. Zo kan je je bijna elke dag somber voelen en ook kan je minder interesse in iets hebben of kan je weinig plezier meer vinden in de activiteiten die je doet. Bij een depressie horen ook andere klachten. Deze zullen hieronder opgesomd worden.

  • Je kunt zich minder goed concentreren, bijvoorbeeld bij het lezen of televisiekijken.
  • Het nemen van beslissingen kost meer moeite, ook al gaat het om iets heel eenvoudigs.
  • Je voelt je traag en moe, of juist rusteloos en snel geïrriteerd.
  • Gevoelens van schuld, overbodigheid of nutteloosheid.
  • Je slaapt slecht of juist overmatig veel.
  • Het eten smaakt niet meer of je eet juist extra veel, waardoor je afvalt of juist aankomt in gewicht.
  • Het kan zijn dat je het leven als een te grote last ervaart en soms zelfs naar de dood verlangt.

Studente Sarah* (22) doet haar verhaal

Depressie zie je niet aan de buitenkant“Veel mensen weten niet hoe het is om depressief te zijn en welke strijd je elke dag moet voeren. Het begint ’s ochtends al met opstaan. Je wordt moe wakker; eigenlijk alsof je een hele nacht doorgehaald hebt en dan moet de dag nog beginnen. Het liefst wil je heel de dag in je bed blijven liggen en zo min mogelijk mensen zien. Je bent hele dagen moe, bent heel vaak ziek en je hebt voortdurend pijn. Ook wel somatische klachten genoemd. Al is dat niet bij iedereen zo, aangezien een depressie bij iedereen verschillend kan zijn. Maar het ergste eraan is toch wel dat het onzichtbaar is.

Zelf studeer ik nog maar het is moeilijk. Ik kan me bijvoorbeeld heel erg moeilijk concentreren en wanneer ik aan een project werk, liggen de woorden steeds op het puntje van mijn tong maar kan ik het niet goed verwoorden. Al denk ik er niet aan om te stoppen met mijn studie. Hoe moeilijk het ook is, ik ben er van overtuigd dat het goed gaat komen. En ergens ben ik er stiekem ook wel blij mee. Door mijn depressie kan ik moeilijk plannen maken. Iedere dag, ieder uur voel ik me anders. Maar daardoor geniet ik wel van ieder moment dat ik me even goed voel. Ik leef echt met de dag.

Toen ik het vertelde aan mijn vrienden en familie schrokken ze heel erg. Niemand had zoiets bij mij verwacht. Maar dat is het hem nou juist: zoiets valt niet te zien vanaf de buitenkant. Het staat niet op mijn hoofd geschreven dat ik depressief ben. Want ondanks dat ik met zo kut voel, lach ik even hard mee met de rest en blijf ik leuke dingen doen met vriendinnen. Zoals een dagje weg of een drankje doen. Maar dan wel overdag, want ’s avonds kan je me oprapen. En uitgaan, dat zit er voor mij niet in. En eerlijk gezegd maak ik me ook schuldig aan het feit dat ik alleen de leuke dingen op social media zet.

Bron van deze tekst is Studentmind

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

15jan

Erik Scherder, een tobbende optimist

Erik Scherder, een tobbende optimistErik Scherder (Amsterdam, 1951), hoogleraar neuropsychologie aan de VU in Amsterdam. Hij werd bij een groter publiek bekend door zijn medewerking aan DWDD University. Vorig jaar verscheen zijn boek 'Singing in the Brain' - over de invloed van muziek op onze hersenen.

I Gij zult de Here uw God aanbidden en hem liefhebben met geheel uw hart, geheel uw ziel en met al uw krachten

"'Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U.' Als ik bad, deed ik op het dwangmatige af mijn best. Ik mocht een gebed niet afraffelen, ik moest het ook echt voor me zien. Bij 'Gij zijt de gezegende onder de vrouwen' zag ik de Moeder van God, te midden van een grote groep, met een kruis boven haar hoofd en op het eind - 'bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood' - stelde ik mezelf voor als een oud mannetje, iemand die hopelijk een plaats in de hemel had verdiend. Als er voor mijn gevoel tijdens het bidden iets niet helemaal goed was gegaan, begon ik opnieuw. En opnieuw. Ik bad net zo lang tot ik dacht: nu voelen ze daarboven ook dat ik het meen. Daarna kon ik pas slapen. Ik was zeven, of acht, en ik nam het geloof heel serieus."

II Gij zult de naam van de Heer uw God niet zonder eerbied gebruiken

"De pastoor verdween, de pastor kwam. Een heel aardige en zeer toegewijde man, maar mijn vader zei altijd: 'Hij is niet gewijd' en 'beetje surrogaat.' Daarmee doelde hij niet op die man zelf; ook voor de pastor had hij een groot respect. We gingen nog wel naar de kerk, maar toch ... zo rond mijn achttiende was er niet veel van mijn geloof meer over. Wat bleef was de angst. De angst om door God gezien te worden. Gestraft te worden voor mijn zonden. Laatst nog: ik liep met twee tassen over het perron en negeerde de bedelaar die om wat kleingeld vroeg. Ik was hem nog maar net gepasseerd of het begon al: wat ben je voor een klootzak? Kan je die man niet even helpen? Ik draaide me om, liet hem wat geld uit mijn hand pakken - 'Nee, niet alles!' - en kon toen pas weer doorlopen. En het erge is: ik doe zoiets niet om hém te helpen, maar omdat ik zelf bang ben dat het gezien wordt. Dat ik God boos maak door die vent geen geld te geven.

Ik kan jou aan de hand van dit modelletje laten zien in welke gebieden van de hersens religieuze gevoelens worden gestimuleerd, ik kan je precies uitleggen hoe alles door je eigen brein wordt verzonnen en toch ... kennelijk wil ik óók bedenken dat God wel degelijk bestaat. Overigens is mijn God dan wel zó intelligent dat Hij het heus zou snappen dat ik het niet echt meen als ik Zijn naam zonder eerbied gebruik."

Lees door bij Trouw

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

13jan

Het gedicht van Rumi, was voor mij de inspiratie om "het festival van liefde" te creëren. Met de gedachte dat we mensen kunnen inspireren om over liefde na te denken. Sterker nog, dat ze bewustworden dat zijzelf "liefde" zijn. Het is een belangrijke ontwikkeling dat mensen zich hiervan bewustworden. We hopen dat we daarmee meer de verbinding tussen mensen versterken en dat zij liefdevoller naar zichzelf en hun omgeving zijn. Kortom, met z'n allen hebben we meer invloed op een liefdevolle wereld. 
Het festival van liefde is kleinschaling, per festival komen er tussen de 20 en 30 mensen. 

Ik hoop dat je een fijne tijd bij ons hebt,

Hartegroet Diana Bergsma


De Bevoorrechte Geliefden (Rumi)

Op dit festival van liefde

danst zelfs de maan mee.

Deze dans van licht,

deze heilige genade,

deze goddelijke liefde,

wijst ons de weg naar een wereld

die alleen voor geliefden met hun blikken

vol vurige hartstocht waarneembaar is.

Zij zijn de uitverkorenen

die weten wat overgave is.

Eens waren zij vonken van licht,

nu zijn ze de stralende zon zelf.

De wereld van bedrieglijke spelletjes

hebben ze vaarwel gezegd

Zij zijn bevoorrechte geliefden

die met hun ogen vol hartstocht

een nieuwe wereld scheppen.

Wil je meedoen aan het festival van liefde? Kijk dan eens hier

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

10jan

Seks aan boord is “gat” in de markt

Volgens grote baas David MacDonald zijn er veel mensen die zich bij de zogenoemde Miles High Club willen voegen. De Miles High Club is een fictieve club. Het is eigenlijk een term voor mensen die op één of andere manier seks aan boord hebben tijdens een vlucht. Heb je hét gedaan, dan hoor je erbij. MacDonald denkt dat zijn organisatie inspeelt op de behoefte die veel mensen volgens hem hebben.

Over privacy hoef je niet te vrezen

Van de 6 toestellen die Air Flamingo bezit, zijn er 5 voor gewoon gebruik. De privéjet is daarentegen geheel geschikt gemaakt om redelijk comfortabel de liefde te bedrijven. Over privacy hoeft men niet te vrezen. Er zijn geen stewardessen aan boord en de piloten hebben de taak om het toestel veilig rond te vliegen.

Een echt hoogtepunt

Wie zich met Air Flamingo bij de Miles High Club wil voegen, kan het toestel reserveren vanaf 475 dollar. Je hebt dan een uur om lid te worden van de fameuze club. Volgens MacDonald leidt de service van zijn luchtvaartmaatschappij tot een waar hoogtepunt en landen meer mensen in een andere positie dan dat ze vertrokken.

Bron van dit blog

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

07jan

Hulp vragen is OK!

Mensen vinden het fijn en leuk om iets voor een ander te kunnen betekenen. Helpen verbindt. Het brengt mensen dichter bij elkaar. Als je iemand om hulp vraagt, is dat een teken dat je iemand vertrouwt, en die persoon zal zich daardoor erkend of misschien zelfs gevleid voelen. Vraag dus om hulp als je er in je eentje niet uitkomt!

De ‘helpers high’

Onderzoekers van de Columbia-universiteit in New York onderzochten de bereidwilligheid van mensen om elkaar te helpen. Wat bleek? De proefpersonen waren meer dan bereid een ander te helpen Maar ook bleek dat we de bereidwilligheid van anderen 50% lager inschatten dan de werkelijkheid. Jammer. Want uit onderzoek is gebleken dat er een gebiedje in ons brein zit dat onbaatzuchtig gedrag aanmoedigt. Psychologen spreken zelfs over een ‘helpers high’. Iets doen voor een ander heeft dus ook voordelen voor de helper: je krijgt er een goed gevoel van.

Weg met de trots

Goed nieuws: de ‘homo donator’ (gevende mens) schuilt in elk van ons. Als we een verwaarloosd katje zien, schreeuwt er een stem in ons hoofd: ‘Doe iets!’ Maar omdat we niet direct alle zieke zwerfkatten uit de buurt kunnen opvangen, helpen we vaak op een indirecte manier, door bijvoorbeeld te doneren. En dat gaat tegenwoordig heel makkelijk. Ons geweten is met een druk op de knop te sussen. Maar dan blijft het stil, je weet niet of dat katje het heeft gered.

Help je iemand persoonlijk, dan voel je directe voldoening. Helaas zijn de meeste mensen te trots om hulp te vragen. Zo komen we met elkaar in een patstelling terecht: veel mensen willen dolgraag helpen, maar degenen die hulp willen, vinden het lastig om deze hulp te vragen en aan te nemen. Zonde!

Bron: Flowmagazine

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

05jan

Papa, ga niet weg

Weken van te voren zit ik al in spanning. Ga ik niets vergeten, is alles wel goed geregeld en kan ik het twee weken naar mijn zin hebben samen met mijn zoontje. Voor het eerst ga ik als alleenstaande papa met mijn zoontje op vakantie. 

Ik heb een stacaravan gehuurd op een niet al te grote camping in de Ardennen. Er is een speeltuin, een zwembad, kinderdisco en ook een klein animatieteam dus alles moet goed gaan. Geen massa, maar gewoon een leuke kindvriendelijke camping.

Eindelijk is het dan zover. Onze halve huisraad is mee dus het is bijna onmogelijk dat ik wat vergeten ben. Mijn kleine jongen van zes jaar steekt met zijn hoofd door het open dak en maakt mij op een wel zeer duidelijke manier kenbaar dat het tijd is om te vertrekken.

Er kon niets meer misgaan

We gaan op reis naar de Ardennen. Het feest kon beginnen, dachten we. Aangekomen pakten we alles uit. De caravan werd zorgvuldig ingericht en al snel waren alle keukenkastjes gevuld met meegebrachte etenswaar. Alsof ze in de Ardennen geen supermarkt hadden dacht ik nog bij het opruimen. De bedden werden opgemaakt en de kasten voor de kleding werden zorgvuldig ingericht. Niets werd aan het toeval overgelaten. Er kon dus niets meer misgaan.

Toen we de volgende dag wakker werden was mijn zoontje niet lekker. Niet lekker is nog zacht uitgedrukt. Lijkwit was hij en hij was aan de dunne. Zijn voorhoofd was warm en er zat geen energie meer in. Om het geheel compleet te maken ging het ook nog eens regenen. Niet zomaar regenen. Nee, het kwam met bakken uit de hemel en in korte tijd was de camping omgetoverd tot een grote modderpoel. Daar zit je dan in je caravan. Een ziek kindje, de hemel die openbrak en we zijn op vakantie. 

Alle kussens en dekbedden werden verzameld om een fijne knusse hoek te creëren. Muziekje aan, laptop en de tablet erbij en zo kwamen we de tijd wel door samen. Uitzieken en wachten op mooi weer was onze eerste prioriteit.

Alles wordt beter

Papa, ga niet wegNa drie dagen was mijn zoontje opgeknapt en het weer begon ook langzaam op te klaren. Regenen deed het nog wel maar in ieder geval waren het niet meer onafgebroken plensbuien. Mensen waren bezig om hun auto uit de bagger te bevrijden en langzaam kwam de uitgestorven camping weer tot leven. Kinderen speelden tussen de buien door in hun korte broek in de plassen en het was heerlijk om die kids onder de bagger te zien ronddartelen. Mijn zoon waagde zich nog niet buiten en ik dacht dat het kwam omdat hij nog niet helemaal de oude was.

Maar na een dag of vier was mijn kleine jongen nog niet buiten geweest. Of in ieder geval waagde hij zich niet uit het zicht van de caravan. Ik begon mij af te vragen wat er was en er is maar één manier om daar achter te komen. Ik vroeg hem waarom hij niet lekker ging zwemmen of met andere kinderen ging spelen op de camping. Veel kwam er niet uit maar ik voelde dat er meer aan de hand was. Later sneed ik het onderwerp weer aan en na een paar gerichte vragen kwam het hoge woord er uit: “Papa, ik ben bang dat ik de caravan niet meer terug vind.”

Papa, ga niet weg

Toen ik door vroeg kwamen er tranen en zei hij uiteindelijk dat hij bang was dat ik niet meer in de caravan zou zijn als hij terug zou komen.

Damn, hij was bang dat papa wegging. Dat was per slot van rekening een jaar geleden ook gebeurd bij de scheiding. Ik ben toen weggegaan om tijdelijk bij een vriend in te trekken.

Ik schrok enorm van zijn opmerking en brak in tranen uit. Zijn angst was namelijk ook mijn angst. Ook ik was bang om hem kwijt te raken. De band tussen moeder en kind is namelijk zo sterk dat een vader altijd op de tweede plaats staat. Neem daarbij mijn onzekerheid die ik als vader had en mijn lage zelfbeeld en je hebt de ideale situatie om in een angst vast te zitten en elkaar daarin te versterken.

Eindelijk in gesprek

Het gesprek wat volgde met mijn zes jarige kind vol met innerlijke wijsheid en kracht was enorm mooi en liefdevol. Het was een gesprek waarin we elkaar vonden en ik kon hem met tranen in mijn ogen zeggen dat papa nooit bij hem weg zou gaan. Het was voor ons beide heel intens waarbij we allebei onze emoties de vrije loop lieten. Ik kwam er dus achter dat we al die tijd elkaars angst spiegelden en dit gesprek gaf een enorme opluchting en ruimte. Hij was waarschijnlijk ziek geworden omdat hij goed voelde dat ik vol spanning zat voor de vakantie. Het waren opgekropte emoties die er uit kwamen en vanuit zijn gevoel wilde hij ook het beste voor mij.

Vanaf dat moment werd alles anders. Onze band werd stabieler en we gingen meer praten over onze verlangens. Ik probeerde hem te leren dat praten over je gevoel enorm kan helpen als je ergens mee zit. 

Bron van dit blog

Geef hieronder je reactie...

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

30dec

Boek: Bezield leven

Ieder mens heeft een onsterfelijke, unieke ziel die zich wil manifesteren op aarde. Leven vanuit je ziel brengt vreugde en vervulling. Het vinden van je individuele bezieling is een zoektocht naar binnen, waarbij je onderscheid leert maken tussen de taal van de angst en de taal van de ziel. Contact maken met de taal van de ziel heeft te maken met vertrouwen op je gevoel, geloven in je eigen scheppingskracht en overgave aan de goddelijke Bron van alle leven. 

Dit boek is bestemd voor mensen die hun leven vorm willen geven vanuit hun diepste inspiratie, dat wat hen werkelijk bezielt. Het biedt handvaten voor het leren herkennen van de taal van de ziel. Bovenal wil het je helpen vertrouwen te vinden in wie je bent en wat je te geven hebt aan deze wereld.

Recensie(s)

Aangenomen wordt dat een mens naast het zichtbare lichaam een ziel heeft. Pamele Kribbe heeft door channeling contact met spirituele energie die geleid wordt door Jeshua ben Jozef (Jezus) en Maria, de moeder van Jezus. De spirituele conversatie bestrijkt een tijd vanaf de komst van de eerste mens, via de tijd van Atlantis, de komst van de Christus-energie tot heden.

De nieuwe tijd is nu rijp voor het klankbord voor het spirituele werken met de christenenergie. Enkele onderwerpen hiervan zijn: balans tussen mannelijke en vrouwelijke energie, Nieuwetijdskinderen enzovoort. Tot slot gerichte vragen aan Jeshua en Maria, waarop de schrijfster een antwoord heeft ontvangen. Doelgroep: mensen die op zoek zijn naar een doel in het leven. Pamela en haar man hebben een praktijk voor geestelijke groei en geven workshops, cursussen en lezingen over dit onderwerp. E. Wannee-Immerzeel

Wil je het boek kopen? 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

19dec

Na de scheiding verloor ik vriendschappen

Zij, met hun gelukkige gezinnen, vonden het wennen wanneer ik alleen op visite kwam. Of de kids niet altijd bij me had. Het was niet meer vanzelfsprekend, dat, wanneer zij een verjaardag vierden, wij er alle drie zouden zijn. Soms was ik er met de meisjes, maar soms kwam ik ook wel eens alleen. Daar waar ik in het begin heel erg bewust was dat ik ze niet wilde belasten en overspoelen met mijn verdriet, wilde ik ook wel eens wel mijn verhaal kwijt.

Aan de kant geschoven worden doet pijn

Twee goede vriendinnen keerden zich tegen me, op een manier die ik erg oneerlijk vind en te laag voor woorden. Geen gesprek, maar alles via de app. Daar ben je dan ruim vijftien jaar vriendinnen mee geweest. Daar ben je samen mee op vakantie geweest, elkaars kinderen opgepast en opgevoed, daar deelde je veel mee. Dan kun je dus blijkbaar zomaar aan de kant geschoven worden. En dat doet pijn. Dat is een proces, wat bij speciale gebeurtenissen weer terugkomt en pijn doet. Dat komt dan weer even naar boven als ik via via een trouwfoto voorbij zie komen van een van die vriendinnen die getrouwd is. Of als ik mensen uitnodig voor de verjaardag van mijn dochter en de spoeling van vrienden toch wel erg dun is vergeleken bij vroeger.

Ik durf wel te zeggen dat ik als vriendin erg loyaal ben en voor iemand door het vuur ga. Heb je mij eenmaal als vriendin, dan hou je me voor het leven. Als het aan mij ligt, dan. Des te pijnlijker dus is de ontdekking dat het voor anderen niet geldt. Helaas hebben die twee vriendinnen waar ik over vertelde elkaar ook erg opgejut. Vriendinnen, die elkaar nota bene kenden via mij.

Mijn niet perfectie leven

Wanneer ratio overwint, dan vind ik echt dat het hún gemis is. Dat de manier waarop alles gegaan is te laag voor woorden is. Dat ik dat niet verdiend heb. Maar mijn gevoel laat me ook kritisch kijken naar mezelf: ben ik dan zo’n slechte vriendin geweest? Eigenlijk kan ik die vraag al meteen weerleggen. Nee, het ligt echt bij hun. En eigenlijk ben ik ook wel blij dat dat gebeurd is. Waarschijnlijk was het er toch ooit van gekomen. En kan ik kritisch kijken naar die ‘vriendschap’ en ontdekken dat het me toch altijd veel energie kostte om het te onderhouden; oppassen met wat ik zei omdat ik het gevoel had dat ik niet mezelf kon/mocht zijn. En dat mijn leven onder een vergrootglas lag, maar dat van hun perfect was.

Gelukkig heb ik mijn allerbeste vriend en vriendin, in een vorige leven waren zij ook gelukkig getrouwd met elkaar, wel weten te behouden. Is dat omdat zij ook gescheiden zijn, dat er herkenning is voor het proces wat we allen doorgemaakt hebben? Of is dat gewoon omdat onze vriendschap zo ondoorgrondelijk is, dat dat niet kapot te krijgen is? 

Bron van dit blog

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17dec

Is Kerst alleen gezellig of is er meer?

Wat doe jij met Kerst? In de regel gaan mensen lekker eten met vrienden en familie, mooie kerstbomen en bovenal veel gezelligheid. De kerstman als de goedzak, maar helaas vergeten veel mensen waar kerst echt om draait. We vergeten soms iets dat heel klein is, maar tegelijkertijd ook heel groot. 

Een trotse koning

Een adembenemend paleis vormde het decor van een trotse koning. Torenhoge pilaren, gouden deuren, talloze muurschilderingen en een tuin vol prachtige fonteinen weerspiegelde de positie van een machthebber. Deze koning liet een nieuwe regel gelden: iedereen moest hem gehoorzamen en tegenstanders van de koning werden uitgeroeid.
Deze nieuwe regel was het gevolg van angst, want achter zijn schijnbare zelfverzekerdheid schuilde een onzeker karakter. Hij voelde zich klein tussen alle andere personen op de wereld. Hij voelde zich, ondanks zijn macht, erg kwetsbaar. Het liefst wilde hij onoverwinnelijk en foutloos zijn. Uit kwetsbaarheid zei Herodes: ‘’Ik wil een grote koning worden, zodat iedereen mij moet dienen. Degene die dat niet doet zal sterven, want mijn wraak is zoet.’’

Rijkdom tegen vies stro en stinkende dieren

Terwijl Herodes genoot van zijn rijkdom, vormde een kleine voederbak het decor van een andere pas geboren koning. Vies stro, stinkende dieren en de duisternis van de nacht weerspiegelde de positie van een lang beloofde verlosser. Dit was Jezus, degene die de mensheid moest verlossen van alle slechte dingen in de wereld. De persoon waar kerst om draait.

Sommige mensen wisten dat Hij zou komen, maar een verlosser in de vorm van een kwetsbaar persoon paste niet in hun plaatje. Daarnaast was Hij nog een klein baby’tje, geboren tussen de stinkende dieren! Dat waren nou niet echt omstandigheden die een koning verdiende.

Jezus

Toch was dit pas geboren kind, Jezus genaamd, echt de verlosser waar veel mensen op hadden gewacht. Toen Hij volwassen geworden was, voelde hij zich ondanks zijn eenvoudige uiterlijk, zelfverzekerd. Hij was onoverwinnelijk en foutloos maar tegelijk ook heel erg nederig.

God zei: ik wil een klein mens worden, zodat ik jullie kan dienen

Dat kwam vooral omdat Hij, als geen ander, een ultieme relatie met Zijn vader had. Die Vader had deze koning aan de mensen beloofd, al sinds het ontstaan van de wereld. Uit grootheid zei God: ‘Ik wil een klein mens worden, zodat Ik jullie kan dienen. Ik zal voor jullie sterven, want Mijn liefde is groot.’

Waar draait nu om?

Ik vind het kerstverhaal zó bizar, zó tegen de verhoudingen in, maar juist daarom zó mooi. Ik denk dat wij geen voorbeeld moeten nemen aan Herodes door onszelf groter voor te doen dan dat wij zijn. Misschien moeten wij ook kwetsbaar en klein worden. Klein worden voor die kleine, grote koning Jezus. Daar draait kerst echt om!

De bron van dit verhaal

Wil je Kerst vieren in een liefdevolle omgeving?

De wereld om ons heen is vaak hard, het is zo nodig dat we met elkaar ons liefdevol verbinden, ons hart openen naar onszelf en de ander. Dat verbinden doen we door: mooie gesprekken over liefde, aandachtig zijn naar een ander, bewustwording van hier en nu, samen mooie workshops volgen die jou helpen om je fijn te voelen.

Graag zien we je met de kerstdagen. Kom genieten van de weidsheid van het water en de natuur op dit unieke stukje Nederland. Je verblijft op een prachtige locatie vlakbij zee. Het festival start 23 dec. tussen 14.00 - 15.00 en eindigt op 26 dec. na het ontbijt. Lees gauw verder

Geef hieronder je reactie..

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17dec

Hoe kijken andere religies naar Kerst

Voor we ons in andere culturen verdiepen, frist theologe Lea Verstricht nog even onze kennis over het feest op. “Kerstmis is een typisch christelijk feest, omdat het de geboorte van de messias Jezus herdenkt,” legt ze ons uit. “Maar christenen plaatsten Kerstmis op het moment van een al bestaand heidens feest van lang voor het christendom, waarin de overgang van donker naar licht werd gevierd. Vandaar de symboliek met lichtjes, kerstballen als teken van vruchten die opnieuw groeien en de groene kerstboom, die verwijst naar de winter die overwonnen is.”

“Christenen gaven er daarna een religieuze betekenis aan, maar door die fundamentele symbolen kan je het ook los zien van de christelijke cultuur. Dat gebeurt vandaag trouwens al: niet iedereen zet nog een kerststal, en mede door commercialisering draait Kerstmis vaak rond cadeautjes, gezellig samenzijn en een mooi versierde kerstboom,” legt Lea Verstricht uit. Wij gingen op zoek naar de equivalenten van Kerst bij andere godsdiensten. 

Moslim Samir: wij wensen onze buren een vrolijk kerstfeest

“Wij moslims vieren geen Kerstmis, en er zijn ook geen islamitische feesten rond die data,” vertelt de in België geboren moslim Samir. “We zetten geen kerstboom en geven geen cadeaus, tenzij op het kerstfeestje op school, omdat iedereen het daar doet. Natuurlijk wensen we wel onze vrienden en buren die het vieren een vrolijk kerstfeest, en zij hebben ook de gewoonte om snoep en eten dat ze over hebben naar ons te brengen, zoals wij dat ook doen met het Suikerfeest of Offerfeest.”
Onze Islamitische feesten hebben ergens wel gelijkenissen met Kerst. Het id-alfitr of Suikerfeest dit jaar was van 18 tot 20 juli, en dan komen we ook samen met familie of vrienden om lekker te eten en er een leuke dag van te maken. Ons Offerfeest (Eid Al-Adha) was dit jaar van 23 tot 26 september, waarbij we een schaap slachten en opeten om de profeet Ibrahim te herdenken.”

De joods opgevoede Roza: “cadeautjes van de Chanoekaman”

“Ikzelf ben niet gelovig, maar mijn ouders wel. Zij hebben ervoor gekozen om ons tijdens onze opvoeding joodse tradities mee te geven,” legt Roza uit. “Joden vieren geen Kerstmis, maar in de maand december vieren wij het lichtfeest of Chanoeka. De datum verandert elk jaar, omdat joden de maankalender volgen. Dit feest duurt 8 dagen, en we branden op een kandelaar of Chanoekia elke dag een kaarsje tot ze alle 8 branden.”

“Toen ik nog thuis woonde, aten we tijdens de Chanoeka elke avond samen met het gezin, en één avond tijdens de Chanoeka kwam de hele familie samen en kregen de kinderen cadeautjes. Mijn familie schreef ook altijd een gedichtje bij het cadeautje dat we kregen en vertelde dat dat dit van de “Chanoekaman” kwam, maar dat iets niet typisch joods, het is een kleine wending die mijn familie hier aangaf. Omdat wij geen strenge joden zijn, gingen we niet naar de synagoge.” 
“Mijn vriend is niet joods en viert alleen op 24 december Kerst met zijn familie, dus dan ga ik natuurlijk gewoon mee.”

Boeddhist Paul van Hooydonck: “Wesak is vergelijkbaar met Kerstmis”

“Boeddhisten vieren geen Kerstmis,” legt ex-boeddhistisch monnik Paul Van Hooydonck uit, die 12 jaar lang in boeddhistische kloosters verbleef in Azië. 8 jaar geleden keerde hij terug naar België en richtte hij het Boeddhistisch Centrum Ehipassiko in Antwerpen op. “De geboorte van Jezus wordt herdacht met kerst, en dat vieren boeddhisten niet. Wel hebben zij de Wesak, dat is een vergelijkbaar feest. Dan wordt de geboorte, dood en verlichting van Boeddhawordt herdacht. Dat wordt dan in mei gevierd, met allerlei rituelen, lezingen, meditatie en offers die aan de monniken worden gegeven. Er is ook een gezamenlijke maaltijd, maar dit feest verloopt niet zoals Kerstmis in familieverband. De festiviteiten vinden plaats in de lokale tempel, waar de boeddhisten naartoe trekken.”

Hindoe Malati Devi Dasi: "Heb mededogen met anderen"

“Strikt gezien vieren we geen Kerstmis, maar omdat we hier in België dezelfde nationale feestdagen hebben, komen we op die dagen ook wel bij elkaar met familie,” vertelt Malati Devi Dasi, vice-president van de vzw Radhadesh. “We doen dat in de hindoe-traditie, praten bij met familieleden, leggen ruzies bij en genieten van een lekkere maaltijd. Dan eten we zeker vegetarisch, omdat in deze periode mededogen voor anderen nog belangrijker is.” 

“Ik heb zelf thuis een kerstboom staan, en er zijn nog hindoes die dat doen. Die symboliseert bij ons niet de geboorte van Jezus, maar we geven hiermee achting aan zijn verheven persoonlijkheid. De traditie om cadeautjes te geven nemen velen ook over van Kerstmis, als een teken van waardering voor elkaar. Al vinden andere hindoes dat dan weer te commercieel, en doet niet iedereen het. Over het algemeen is er binnen het hindoeïsme een hele grote acceptatie tegenover andere religies.”

“In plaats van een Kerstmis vieren wij jaarlijks in december de herdenking van de Bhagavad-Gita, de bijbel van het hindoeïsme. Dit jaar valt die op maandag 21 december. We proberen op die dag met zoveel mogelijk mensen wereldwijd verzen uit de Bhagavad-Gita te reciteren. Dat is een belangrijk moment van zelfreflectie, waarop we stilstaan bij wat we beter kunnen doen in ons leven voor onszelf, maar zeker ook voor anderen. Een heel cruciaal aspect binnen het hindoeïsme.”

Bron van deze tekst

Geef hieronder je reactie...

COMMENTS
Ingrid Kerkhofs 2017-12-17 20:23:11 Respect voor de tradities in iedere cultuur. Eénheid door verscheidenheid.
Dus ik wens Iedereen Zielsliefde & een gezond mentaal vermogen en aandacht om respectvol in het leven te staan, moge 2018 een start naar een Bewuster leven zijn !
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod