Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema vijftig-plus-reizen

26mar

Van hippie tot...?

Glimlachend denk ik weleens terug aan de jonge vrouw die ik was, in mijn begin twintiger jaren, was ik een hippie. Wel een beetje laat, “1980 – 1984” maar toch ik kon de combinatie van witte klompen en Indiase jurken niet weerstaan.
Ik wilde onafhankelijkheid, vrijheid, rechten van de vrouw uitstralen en tegen de mannen vechten. Ik wilde zwerven over de wereld en dat deed ik, ik leefde in Israël een tijdje in de Kibboets. Het was een mooie mengeling van vooral vrouwen uit de hele wereld die daar waren, net als ik jong en strijdlustig.

Israël 

Ik maakte een deel van de oorlog mee, bommen in Jeruzalem en Hebron. Het was rennen voor je leven. Ik bezocht de mijnenvelden en de verlaten dorpen aan de grens van Libanon, hier was de dood. Ik durfde door de hekken van de Palestijnen en zag hoe zij in kleine kamertjes leefden, achter prikkeldraad, gevangen.

Nachts kon ik niet slapen, zag een wirwar van beelden. Hoorde het geluid van gillende mensen, van schoten en bommen.

Ik gaf mijn strijdlust op en realiseerde me hoe veilig ik was in Nederland. Ik wilde naar huis, ik wist wat ik wilde.

Studeren

In 1984 gaf ik mijn hippie kleding weg, ik ging studeren, ik wilde immers mensen helpen. Van hippie werd ik een strenge feministe, ik las alle boeken o.a. van Simone de Beauvoir, Anja Meulenbelt en Adrienne Rich, zij schreef over matrofobie: niet de angst voor je moeder of voor het moederschap, maar de angst net zoals je moeder te worden. ‘Duizenden dochters zien hun moeder als degene die hen het compromis en de zelfhaat hebben geleerd waar zij juist vanaf willen.’ Moeders als degenen door wier toedoen de beperkingen en vernederingen van een vrouwelijk bestaan met geweld aan hen werd doorgegeven.

Adrienne: “Slechts weinig vrouwen die in het patriarchaat zijn opgegroeid kunnen zich bemoederd genoeg voelen: de macht van onze moeders, hoeveel ze ook van ons houden en voor ons vechten is te beperkt: en het is door middel van die moeder dat het patriarchaat het kleine meisje al vroeg leert, wat haar juiste verwachtingen horen te zijn. De angstige druk die de ene vrouw op de andere uitoefent, om zich aan te passen aan een vernederende en ontmoedigende rol, kun je nauwelijks ‘bemoederen’ noemen, ook al doet ze het omdat ze meent dat die rol haar dochter zal helpen overleven.”

Mijn ervaringen

Ik begreep door het lezen van de boeken dat ik me aan het ontworstelen was van mijn moeders greep, zij was er van overtuigd dat ik niet hoefde te studeren, als ik maar een baan had. Later begreep ik pas dat zij niet mocht studeren en van haar man (mijn vader) niet mocht werken.

Ik begrijp heel goed dat vrouwen van zestig en vijftig in mijn praktijk komen, zij willen zich vrij worstelen van relaties, ouders en zelfs kinderen. Om vrij te zijn, te ontdekken wie je bent, wat je talenten zijn, je zekerder voelen, jezelf op de eerste plek zetten, jezelf aantrekkelijk vinden enz.

De veertigers hebben vaak wel de vrijheid gehad om te studeren en zij gaan vaak over de kop, geven niet goed hun grenzen aan, willen bewijzen, willen meedoen met de mannen, maken zich zorgen over hun moederschap, nemen hoge posities in die ze weer niet kunnen combineren met het gezin.

Kortom vrouwen hebben nog een mooie weg te gaan.

In 1989 was ik klaar met mijn eerste studie, ik ging mensen helpen. Ik was dan wel vrijer, hippieloos, minder feministisch geworden, maar van mensen begreep ik nog niet zoveel. 

Van hippie tot de vrouw van 57 van nu. En ik geloof dat ik iets meer van mensen begrijp.

Lieve groet van Diana Bergsma

Geef nooit de hoop op, blijf geloven in jezelf, jij bent bijzonder!

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

15jan

Erik Scherder, een tobbende optimist

Erik Scherder, een tobbende optimistErik Scherder (Amsterdam, 1951), hoogleraar neuropsychologie aan de VU in Amsterdam. Hij werd bij een groter publiek bekend door zijn medewerking aan DWDD University. Vorig jaar verscheen zijn boek 'Singing in the Brain' - over de invloed van muziek op onze hersenen.

I Gij zult de Here uw God aanbidden en hem liefhebben met geheel uw hart, geheel uw ziel en met al uw krachten

"'Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U.' Als ik bad, deed ik op het dwangmatige af mijn best. Ik mocht een gebed niet afraffelen, ik moest het ook echt voor me zien. Bij 'Gij zijt de gezegende onder de vrouwen' zag ik de Moeder van God, te midden van een grote groep, met een kruis boven haar hoofd en op het eind - 'bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood' - stelde ik mezelf voor als een oud mannetje, iemand die hopelijk een plaats in de hemel had verdiend. Als er voor mijn gevoel tijdens het bidden iets niet helemaal goed was gegaan, begon ik opnieuw. En opnieuw. Ik bad net zo lang tot ik dacht: nu voelen ze daarboven ook dat ik het meen. Daarna kon ik pas slapen. Ik was zeven, of acht, en ik nam het geloof heel serieus."

II Gij zult de naam van de Heer uw God niet zonder eerbied gebruiken

"De pastoor verdween, de pastor kwam. Een heel aardige en zeer toegewijde man, maar mijn vader zei altijd: 'Hij is niet gewijd' en 'beetje surrogaat.' Daarmee doelde hij niet op die man zelf; ook voor de pastor had hij een groot respect. We gingen nog wel naar de kerk, maar toch ... zo rond mijn achttiende was er niet veel van mijn geloof meer over. Wat bleef was de angst. De angst om door God gezien te worden. Gestraft te worden voor mijn zonden. Laatst nog: ik liep met twee tassen over het perron en negeerde de bedelaar die om wat kleingeld vroeg. Ik was hem nog maar net gepasseerd of het begon al: wat ben je voor een klootzak? Kan je die man niet even helpen? Ik draaide me om, liet hem wat geld uit mijn hand pakken - 'Nee, niet alles!' - en kon toen pas weer doorlopen. En het erge is: ik doe zoiets niet om hém te helpen, maar omdat ik zelf bang ben dat het gezien wordt. Dat ik God boos maak door die vent geen geld te geven.

Ik kan jou aan de hand van dit modelletje laten zien in welke gebieden van de hersens religieuze gevoelens worden gestimuleerd, ik kan je precies uitleggen hoe alles door je eigen brein wordt verzonnen en toch ... kennelijk wil ik óók bedenken dat God wel degelijk bestaat. Overigens is mijn God dan wel zó intelligent dat Hij het heus zou snappen dat ik het niet echt meen als ik Zijn naam zonder eerbied gebruik."

Lees door bij Trouw

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17mar

De Spirituele Allochtoon – Eindelijk Vrij 

Hoe bevrijd je je van een verleden van geweld, onderdrukking en hardnekkige dogma’s? Samira Ahale schreef een boek over de gevolgen van haar onveilige jeugd, en de stappen die ze heeft gezet om zichzelf te bevrijden.

Gebaseerd op Een cursus in wonderen en kennis van de chakra’s.
Samira is mindful- en transpersoonlijk coach en woont en werkt in Paterswolde, waar ze coaching, trainingen en workshops geeft en mensen helpt om licht en vrij te leven. Haar boek De Spirituele Allochtoon, Eindelijk vrij verschijnt 31 maart bij uitgeverij Booklight.

Een onveilige jeugd met fysiek, verbaal en emotioneel geweld leidde tot een vlucht. Na haar scheiding, die ze angstvallig geheim hield voor haar familie, kwam ze in een diep dal terecht. Maar ze hervond zichzelf en klom eruit. Ze startte met haar praktijk ‘De huiskamer voor mindfulness’ om mensen te helpen innerlijke vrede te vinden.  

De Spirituele Allochtoon, Eindelijk Vrij kan lezers inspireren hun eigen weg te banen uit de situatie waarin ze terecht zijn gekomen. Zodat ze een nieuw en fris begin kunnen maken en schade uit het verleden geen belemmering meer is voor de toekomst.

Samira Ahale (1977) is opgegroeid in Antwerpen en van Marokkaanse afkomst. Ze woont sinds 2001 in Nederland. Ze is moeder van twee kinderen. De Spirituele Allochtoon – Eindelijk Vrij is geïnspireerd door, een cursus in wonderen en de werking van de chakra’s. In 2018 verwacht ze ook een biografie uit te geven onder de naam De Spirituele Allochtoon en het Kusjeshuis, waarin ze haar dubbelleven en haar vlucht naar vrijheid beschrijft.

Wil je het boek kopen? Klik hier

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17mar

De keuze - leven in vrijheid

Edith Eva Eger was zestien jaar oud toen ze in 1944 naar Auschwitz werd gedeporteerd. Haar ouders werden direct naar de gaskamer gestuurd en Edith werd gedwongen om voor Mengele te dansen. Haar onverschrokkenheid hielp haar en haar zusje te overleven, al waren ze nog maar nauwelijks in leven toen het kamp eindelijk werd bevrijd.

In De keuze deelt dr. Eger haar oorlogsherinneringen en de opmerkelijke verhalen van hen die zij sindsdien heeft geholpen. Ze doet uit de doeken hoe ze als psycholoog haar cliënten al jarenlang helpt om zich uit hun eigen gedachten te bevrijden, en hoe iedereen uiteindelijk voor vrijheid kan kiezen.

Edith Eva Eger is nu negentig en danst nog altijd. Haar indrukwekkende en belangrijke verhaal is een inspiratie voor iedereen.

'Je moet sterk zijn om te vergeven. Vergeven is niet kwijtschelden of rechtvaardigen. Vergiffenis heeft niks te maken met gerechtigheid. Vergiffenis is een egoïstische daad om jezelf te bevrijden van de beheersing van het verleden.' – Dr. Edith Eger

Over de auteur:
Edith Eger werd geboren in Hongarije. Na de oorlog verhuisde ze naar de Verenigde Staten, waar ze psychologie studeerde. In haar praktijk behandelt ze onder meer militairen en oorlogsveteranen, en slachtoffers van lichamelijke en geestelijke mishandeling. De keuze is haar eerste boek.

Wil je het boek kopen? Klik hier

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

08jul

Tuur van Hove is mede coach is het zomer Festival van Liefde 2018. Dit is zijn Blog die ik mocht delen. Veel leesplezier Diana Bergsma, eigenaar spirituele vakantie reizen.

Tuur van Hove: Ondezoek Gay wound

Enkele dagen geleden kwam ik “toevallig” dit artikel tegen over mannen en de moederwond. Hoewel geschreven vanuit een heteroperspectief resoneerde het toch bij mij als homoman. In aanloop naar de nieuwe The Gay Warrior reeks die Job en ikzelf vanaf 21 oktober geven, vroeg ik me af hoe dit voor homomannen zou zijn. Benieuwd trok ik op onderzoek uit. 

Wat is de Moederwond

Uit onze moeder worden we geboren, zij is de eerste persoon waarmee we ons (ver)binden. Toch is het geboorteproces vaak een traumatische ervaring en kan er in de eerste (ver)binding met je moeder soms al iets mis gaan. Als jouw moeder fysiek en/of emotioneel niet volledig beschikbaar is, kan je als baby de beweging naar je moeder niet helemaal maken. Hierdoor vindt (ver)binding niet volledig plaats. In therapie wordt dit de ‘onderbroken beweging’ genoemd.

Zelfs als je moeder tijdens en na de geboorte liefdevol aanwezig is, zijn ook je eerste levensjaren bepalend voor (ver)binding. Indien jouw moeder gedurende die periode vooral met zichzelf en haar eigen behoeften bezig is, kan de band met jou als kind nog steeds verstoord raken. Ofwel geeft ze je te weinig aandacht ofwel claimt ze je voor haar eigen noden. Hierdoor pas je jezelf als kind aan om toch maar haar liefde te krijgen, maar je krijgt die nooit volledig en onvoorwaardelijk.

De moederwond wordt beschouwd als een emotionele verwonding bij het kind, ontstaan uit een betekenisvolle onderbreking van (ver)binding met de moeder. Het is zowel voor hetero- als homomannen belangrijk om deze moederwond te helen.

Hoe heb ik die moederwond ervaren?

Mijn grootmoeder stierf aan een hartkwaal toen mijn moeder 9 was. Op haar 11de kreeg mijn moeder een hersentumor waarvan ze de operatie ternauwernood overleefde.  De dood is dus al heel vroeg een thema geworden in haar systeem. En de liefde van haar moeder moest ze dus al snel ontberen. Wellicht heeft ze onbewust de boodschap “ik laat niemand meer sterven” en “als ik onvoorwaardelijk iemand liefheb, dan gaat die weg (dood)” geïnternaliseerd.
Hierdoor is ze erg claimend naar het gezin en met name naar mij als jongste kind en haar enige zoon. Liefde geeft ze wel, maar telkens onder haar voorwaarden. Ook is ze vaak ziek en wil ze dan dat er voor haar wordt gezorgd. Ik moest van jongsaf aan dus mijn eigen behoeften wegcijferen en er voor haar zijn in plaats van dat zij er voor mij was.

Tuur van Hove: Gay woundWat is de Vaderwond

Hoe zit het nu met jouw vader? Wat is zijn rol in (ver)binding met jou als kind? Als het goed is, komt je vader vrij snel in beeld nadat (ver)binding met je moeder – al dan niet onvolledig – ontstond. Jouw vader kan ook deze liefdevolle rol op zich nemen zodat (ver)binding alsnog plaats kan vinden.

De rol van jouw vader bestaat erin jou als zoon een stap in de wereld te laten zetten en jou hierin te ruggensteunen. Als je vader zijn aandacht ergens anders op richt, en fysiek en/of emotioneel afwezig is, kom jij als kind op de tweede plaats. Daardoor neemt hij zijn vaderrol niet op.

De vaderwond wordt beschouwd als een emotionele verwonding bij het kind, ontstaan uit een betekenisvolle afwezigheid van de vader. Ook dit is zowel voor hetero- als homomannen essentieel om te helen.

Hoe heb ik die vaderwond ervaren?

Mijn overgrootvader – de grootvader van mijn vader – stierf op jonge leeftijd in een arbeidsongeval. Hierdoor werd mijn grootvader die toen 17-18 jaar was de “man in huis” en de enige kostwinner.  Mijn grootvader moest dus net op die cruciale leeftijd zijn vader missen die hem de stap in de wereld had kunnen tonen.  Hierdoor is er een breuk in de mannenlijn ontstaan waardoor mijn grootvader die steun niet aan mijn vader kon geven en mijn vader kon dit op zijn beurt niet aan mij doorgeven.
Mijn vader was vaak aan het werk, terwijl mijn moeder als huisvrouw meestal thuis was. Ik moest soms de rol van mijn vader in het gezin opnemen omdat mijn vader dit niet kon doen of deed. Dit wordt in therapie parentificatie genoemd.

Gay wond

Bij homomannen is de vaderwond specifieker. Ze missen vaak de steun en ondersteuning van hun vader bij het zetten van hun misschien wel belangrijkste stap in de wereld, hun coming out. Hierdoor staan ze er alleen voor of zetten ze die stap helemaal niet.
Het is als homoman een eenzaam proces om niet geruggensteund en zonder (ver)binding te moeten opboksen tegen talrijke afwijzingen en vooroordelen. Zo wordt homoseksualiteit vaak als niet mannelijk en niet natuurlijk beschouwd in onze “hetero” maatschappij.
De gay wond ontstaat uit een betekenisvolle afwijzing van de homoman door de “hetero” maatschappij en in sommige gevallen ook door zijn vader en/of moeder.
Om de pijn van de moeder-, de vader- en de gay wond niet te voelen, vluchten heel wat homomannen weg van hun gevoelens. Ze verliezen zichzelf in o.m. drank, drugs en/of seks.

Hoe heb ik die gay wond ervaren?

Toen ik mijn coming out deed, schrokken mijn ouders behoorlijk. Vooral mijn moeder was zichtbaar aangedaan. Mijn vader leek vrij onverschillig. Hoewel jaren na datum bleek dat hij het er net moeilijker mee had dan mijn moeder. Mijn vader toont echter zelden zijn emoties, dus toen ook niet.
Uiteraard moest ik net al de meeste homomannen optornen tegen vooroordelen en afwijzingen. De nodige scheldwoorden en andere vormen van discriminatie kwamen nu en dan voorbij. Ook ik vluchtte op een gegeven moment in mijn leven weg in drank, drugs en seks. Gelukkig werd ik me al snel bewust dat dit de pijn niet ging wegnemen. Integendeel. De rebound was telkens erger. Waardoor ik uiteindelijk mijn persoonlijk ontwikkelings- en bewustwordingsproces heb aangevat en ik mijn gay wond kon helen.

Gay heling

Herken je jezelf als homoman hierin, weet dat er heling mogelijk is. The Gay Warrior reeks is erop gericht je eigen kracht en kwetsbaarheid als homoman toe te laten.

Wil je meer weten over Tuur? Ga dan naar zijn website, KLIK hier

Geraadpleegde artikels:

Gay Men and Their Fathers: Hurt and Healing, Gay Men and Their Mothers: Is There a Special Closeness? Gay men, Relationships & Vulnerability, Men and the mom-wound, Men and the dad-wound, Men and the feeling-wound, Men and the freedom-wound

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

15jul

Els van der Ark: Spirituele Vakantie Reizen

Els van der Ark (60) is een wijze, liefdevolle therapeut. Mensen zichzelf laten zijn is een grote kracht van haar. Els geeft in samenwerking met Spirituele Vakantie Reizen prachtige reizen naar Griekenland. Dit is haar verhaal.

Als mens kom je naakt en open op de wereld. Je hebt ouders, groeit op in een omgeving, krijgt energetische overdrachten mee, je maakt keuzes of keuzes worden voor je gemaakt.

Dit alles laat iets achter, mooie ervaringen en blauwe plekken. Je kunt je leven niet beheersen, het leven zelf geeft je veel moois als je het kunt zien. Ik zie steeds meer dat ook de minder mooie ervaringen veel zeggend zijn en juist ontwikkeling in zich hebben.

Het leven doet soms pijn

Els van der Ark: Spirituele Vakantie Reizen“Als kind voelde ik al wat niet of wel klopte. Ik voelde als iemand het één zei en het ander deed. Ik kon hier geen weg in vinden.

Natuurlijk moest ik mezelf beschermen en mijn manier was om mijn gevoel af te sluiten en mijn hoofd het werk te laten doen. Ik ging dagdromen, een fijne manier om je veilig te voelen. Met mijn hoofd in de wolken kon er niets mis gaan.

Ik was eind 40, getrouwd, had een mooi huis en een prachtige dochter.

Maar toch…..ik was niet gelukkig. Ik voelde me ziek omdat ik geen verbinding voelde met mijn toenmalige partner. Ik wist dat ik actie moest ondernemen en dat deed ik door een opleiding (Menskundig Adviseur) te gaan doen en tegelijkertijd te stoppen met mijn vaste baan. Die keuzes brachten veel teweeg, ik kwam in aanraking met gelijkgestemden.

Voor Mezelf staan

Ik wilde tijd in mijn spirituele ontwikkeling steken, ik wilde alles ontdekken! Ik had mijn relatie verbroken wat me ondanks de pijn me veel kracht gaf. Voor mezelf staan was ook het “gekwetste kind” in mezelf opnemen. Mijn maskers af doen, geen rollen meer spelen, eerlijk zijn tegenover mijn hart en dus ook naar anderen. Mijn talenten te gebruiken en in te zetten, zichtbaar worden en mild zijn naar mezelf. Els van der Ark: Spirituele Vakantie Reizen

Het durven leven vanuit wie ik ben is een rijke weg. Ik leer vanuit ontmoetingen, vanuit een open hart. Ik verbind me met de natuur, met oude en rijke (orakel) plekken vol wijsheid. Ik leef in het NU en sta open voor al wat is.

Mijn verhaal staat niet op zichzelf. Veel mensen lopen vast, omdat ze denken te moeten voldoen aan allerlei verwachtingen en overtuigingen. Je mag je hoofd laten rusten en ik moedig je aan je hart te openen. Je bent zoveel meer dan jij denkt. Lach, ook om jezelf. Hier word je lichter van.”

Els geeft met haar partner Peter Brinkman de Magische reis naar Lefkas. Wil je daar meer van weten, kijk dan onder onze groepsreizen, KLIK HIER

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod