Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema vakantie-tips

20feb

Gevoel en liefde voor watjes?

Verbinding maken vanuit je hart, dit is niet iets dat alleen voor vrouwen belangrijk is. Ook voor mannen is een relatie gebaseerd op een verbinding vanuit het hart. Logisch zul je denken?

Zeker logisch. Tegenwoordig spreekt men steeds bewuster over het onderbuikgevoel en ‘het moet me raken’. Waar dit voorheen een ‘vrouwending’ was, ontstaat er voor mannen ook meer ruimte om hier openlijk mee bezig te zijn. Ofwel voorbij het imago van ‘jagen’ of ‘watje’.

Passie en bezieling

Steeds meer mannen hebben de behoefte om vanuit hun hart te leven. Om gevoelens te delen en meer vorm te geven aan passie en bezieling in het dagelijks leven en werk. Dit kan best een uitdaging zijn; niet genoeg tijd nemen om gevoel en intuïtie te verkennen, of het maar lastig vinden om je verhaal kwijt te kunnen. Daarbij dan toch ook gewoon echt man blijven: sterk, resultaatgericht, geen onzin en leider zijn. Hoe is dat te verenigen met luisteren naar je verlangen en gevoel?

Bewuster met open hart

In onze huidige maatschappij zitten we vaak in een soort spagaat. Hoe zet ik mijn kracht in zonder als een olifant door een porseleinkast te denderen? Hoe blijf ik trouw aan mijn eigen gevoelens en kies ik de juiste weg? Pas ik me aan en volg ik de veilige weg van een gevoelige, zachte man die luistert en zorgt? Of ga ik mijn eigen weg, levendig, vol passie?

Het onderzoeken van de innerlijke balans tussen mannelijke en vrouwelijke elementen is voor mannen vanzelfsprekender geworden. We kunnen natuurlijk niet bagatelliseren, maar de toon is wel gezet dat een man bewuster vanuit zijn gevoel en intuïtie leeft. Je hart openen, voelen wat er in je onderbuik leeft en kiezen voor wie jij wilt zijn in dit leven.

Gevoel en liefde voor watjes? Gevoel en liefde voor watjes? Gevoel en liefde voor watjes?

Relatie als pad

Een relatie is een prachtige manier om je oorspronkelijke natuurlijke kracht op een gezonde manier tot uiting te brengen. Vanuit ware kracht met een open hart. Als je een liefdesrelatie hebt, kan deze dienen als een hulpmiddel bij de ontplooiing de innerlijke balans tussen mannelijk en vrouwelijk. Het helpt mannen meer in contact te komen met hun essentie en oerkracht. Het transformeert boosheid in levensvuur en passie, gemis in compassie en verlangen in liefde.

Een relatie kan een mooi pad zijn om te leren om zowel krachtig, sterk, als gevoelig en liefdevol te kunnen zijn. Gevoel en liefde voor watjes? Nee, het is pure kracht!

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

26apr

Ervaringsverhaal: Jij bent niet je vader

Het blijft spannend die eerste ontmoeting op Schiphol, een van de vliegvelden waar ik mijn deelnemers vaak voor het eerst zie. 
Hij kwam naar me toegelopen met uitgestoken hand. Hij herkende me van de foto, zei hij.
Knappe man, dacht ik bij mezelf, onzeker ook. We stapten op het vliegtuig naar Italië voor een intensieve, maar mooie reis.

Aangekomen op de locatie in Italië bleek hij al snel degene te zijn bij wie iedereen terecht kon voor hulp. Hij nam het voortouw bij het afruimen van de tafel en vroeg mij regelmatig of hij iets voor me kon betekenen.
Dat is nu precies het leuke aan de spirituele reizen:  ik maak mensen mee in hun dagelijkse gedrag, voordeel is dat ik veel meer zie van de persoon. Dit geeft mij aanknopingspunten waarmee ik kan werken. Dus pakte ik de behulpzaamheid van deze man als uitgangspunt voor de coaching, want hoewel behulpzaam zijn een prima eigenschap is, zit er vaak meer achter wanneer iemand alleen maar geeft.

Herkenning in de groep

Hij kwam vrij snel los: hij voelde zich verantwoordelijk voor alles: zijn gezin, zijn ouders, zijn kinderen, zijn personeel, zijn inkomen, zijn status. Het was hem teveel, maar wat er precies teveel was, wist hij niet. 
In de groep riep zijn verhaal veel herkenning op. Ik stelde voor een Voice Dialogue sessie te doen.
Vrij snel kwam zijn ‘innerlijke criticus deel’ naar voren, die haarfijn uit de doeken deed wat de man allemaal wel niet fout deed. Spontaan vielen andere subpersoonlijkheden de criticus bij: ‘de perfectionist’ en ‘de drammer.’ Alle drie waren ze ervan overtuigd, dat er iets fout was met de man.

Een van de werkvormen die ik gebruik is zijn attributen. In dit geval haalde ik een doosje brilletjes tevoorschijn en vroeg iedereen er eentje op te zetten. Ik vroeg de groepsleden door die bril te kijken naar hun eigen ‘innerlijke criticus’ en die te laten spreken. De man hoorde hem aan. Daarna vroeg ik de mensen de brilletjes onderling te ruilen en ‘de perfectionist’ te laten spreken. Als laatste, wederom door een andere bril, kwam ‘de drammer’ aan het woord.

​Alle opgekropte verdriet en moeheid kwam eruit bij de man. Hij herkende alle stemmen die hij had teruggekregen van de groep. Hij vertelde dat wat hij ook deed en hoe verantwoordelijk hij zich ook gedroeg, de afkeurende stemmen steeds heftiger waren en op een rot manier zijn leven bepalen. Ik zag een zeer gekwetst kinddeel en dat deel voelde zich niet veilig in degroep.

Ik vroeg de groep om een oefening te doen, die hun allemaal inzicht zou geven. We dragen allemaal een kinddeel in ons.

Ieder maakte twee lijsten van de kwaliteiten van zijn ouders

Ik ging naar buiten en bedacht me, terwijl ik naar de bergen keek, hoe diep we onze moeder en vader in ons dragen en hoe verweven we zijn op een vaak onbewuste manier. Ik dacht even aan mijn ouders en hoe ik me zelf door jaren van therapie en coaching vrij had gemaakt. Dat was hard werken!

Ik vroeg de groep zich op te delen in subgroepjes en elkaar te helpen met de volgende vraag: herken jij de kwaliteiten van je moeder of vader bij jezelf? Ik hoorde meer en meer gezucht, gepiep en gegrinnik in de groep. Aha, dacht ik, ze beginnen het begrijpen. ‘We zitten nog steeds in de fase om zonder oordeel naar kwaliteiten kijken,’ riep ik de groep toe als reminder. 

Mijn vader is...

Ik vroeg de man zijn lijstjes op te noemen. Zijn reactie was een openbaring: ‘Mijn vader is een drammer, een criticus en een perfectionist. De stem die ik in mijn hoofd hoor, is de stem van mijn vader, donderend over mij heen. Zijn gebrul ben ik zelf geworden!’
Hij zakte op de grond en liet zijn tranen de vrije loop. Wat een hartzeer. Spontaan ging de groep bij hem zitten en raakte hem aan. ‘Jij bent niet je vader,’ werd hem ingefluisterd.

Een jaar later besloot hij opnieuw mee te gaan op reis. Ik zag hem weer op Schiphol. Nog net zo knap, dacht ik bij mezelf.
‘Hallo,’ zei hij lachend, ‘Deze keer ben IK het die meegaat en gaat genieten. Ik heb mijn vader thuisgelaten...!’

Geschreven door Diana Bergsma
Eigenaar Spirituele Vakantie reizen

Vraag NU GRATIS e-book aan "Het leven wil je"

COMMENTS
Anjo brombacher 2015-08-04 20:54:28 Herkenbaar, en heb jij ook het gevoel dat steeds meer mensen hun "partenspelers" herkennen en datgene wat hen parten speelt durven benoemen en hanteren? Ken jij de roman "partenspelers" door Roos Verlinden? Aanrader die in begeleidingssector begint door te breken. Hartgroet, anjo
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

16aug

Zijn "Perfectionist"

‘Volg de muziek, blijf in je eigen energie, blijf doorademen... voel je voeten.’ Zo begon de spirituele reis in Spanje. Het is een van de rituelen die ik inzet om mensen in beweging te krijgen. Als mensen in beweging zijn, gaan ze dingen ervaren en daardoor komen ze bij hun gevoel.

Dit is een vorm van dynamische coaching►, een kennismakingsritueel dat niet in woorden gaat, maar geheel non-verbaal op de bewegingen van de muziek. Vaak vinden mensen dit prettig: niet hoeven uitleggen waarom ze deze reis doen, maar gewoon genieten van de muziek en dans. Door de jaren heen zie ik hoe effectief dit is. Mensen willen dit ook graag: nieuwe ervaringen opdoen en weer gaan voelen.
Natuurlijk zijn er ook mensen die zich uit hun comfortzone getrokken voelen en daardoor allerlei gevoelens tegenkomen die ze lastig vinden. Dat dit juist de bedoeling is, vertel ik er niet bij. Ik geef de mensen altijd een dik compliment nadien. Dit is namelijk wel even wat anders dan in je pak naar het werk gaan!

Een voorbeeld: erbij horen

Mensen doen een nieuwe ervaringen op, waardoor ze meer inzicht krijgen in hun proces.
In deze groep zat echter een man, die het geheel niet eens was met de, wat hij noemde, vaagheid: dansen op muziek en de creatieve oefeningen. Hij vertelde me na de eerste dag dat hij toch wel iets meer concreets kwam halen.
‘Oké, dat kan,’ zei ik, ‘maar geef het een kans en voel wat het met je doet.’ Enigszins boos liep hij weg.

Blog: Zijn perfectionistIn de dagen erop probeerde hij mee te doen. Ik gaf hem de ruimte en vertelde dat het niet verplicht was om mee te doen. Daarop trok hij zich meer en meer terug.
Ik bood geen weerstand, alhoewel ik zag dat de groep ervan begon te balen. Ik koos ervoor om het te laten gebeuren, maar besloot een extra evaluatieronde in te zetten vanwege de groeiende spanning tussen hem en de groep. Ik hoopte op een doorbraak, voor hem zowel als de groep.
De vrouwen draaiden er niet omheen en vertelden hem dat hij stoorde, omdat hij niet meewerkte. Wat kwam hij hier eigenlijk doen? was hun vraag. De aanwezige mannen vielen de dames schoorvoetend bij, maar gaven ook toe dat het niet makkelijk is. Ze vertelden dat ze al veel geleerd hadden en moedigden de man aan niet op te geven.

Ik greep de spanning in de groep aan voor een dynamische oefening. Ik stelde de groep een oefening voor die inzicht zou geven en hopelijk tot een positieve wending zou leiden voor de man. Ik vroeg eenieder de plek in te nemen die veilig voelde. Ondertussen zwaaide ik de deur open. De man ging gelijk naar buiten. De andere deelnemers verspreidden zich in de zaal.

We evalueerden ieders plek. Was het goed daar zo? En zou je een andere plek voor jezelf wensen? En zo kwamen wij aan bij de man, die buiten stond.
‘Ik voel me niet welkom en niet veilig,’ de frustratie klonk door in zijn stem. Ik vroeg hem op welke plaats hij zou willen staan.
‘Ik sta er altijd buiten. Buiten mijn gezin, mijn werk, de familie waar ik vandaan kom.’ Hij kon zijn tranen niet inhouden en vertelde dat de creatieve oefeningen hem radeloos hadden gemaakt. Hij wilde ze perfect uitvoeren, maar dat lukte niet en dat frustreerde hem. Hij was boos op zichzelf.

Het werd muisstil in de zaal. Er hing een energie van niet-oordelen. Ik vroeg de man wat ik nu voor hem kon doen. Hij wilde erbij horen en de oefeningen meedoen zonder steeds zo gefrustreerd te raken. We hebben toen de oefening omgedraaid.
Het werd een soort opstelling: de man mocht ieder groepslid daar neerzetten, waar dat goed voelde voor hem. Hij bepaalde. Ik gaf hem hiermee de controle terug, die hij kwijt was geraakt, in de hoop dat hij zich veiliger ging voelen. De oefening werd afgesloten door alle deelnemers te vragen of zij zich goed voelden op hun plaats.

Vervolgens ben ik ingegaan op het tweede deel: de frustratie over de creatieve oefeningen. Ik koos ervoor een creatieve oefening te doen en gezamenlijk een vel papier te beschilderen. Ik vroeg de man ‘de toeschouwer’ in zichzelf in te zetten. Dit betekent dat de man een observerende houding naar zichzelf aannam, zodat ‘de perfectionist’ in hem de druk niet zou voelen om te presteren. Ik wilde hem leren zijn perfectionist te herkennen en een tegenkracht op te roepen, zodat er ruimte kwam voor andere ervaringen en gevoelens. Het werkte. De man leerde omgaan met zijn perfectionist en kreeg ook nog eens plezier in de creatieve oefeningen.

Dit is voor mij echt kernachtig werken. Het geeft mij dan ook veel plezier. Ik voel veel respect bij het zien van iemand die zo in staat is zijn eigen gedrag en overtuigingen te veranderen. Het geeft mij de motivatie om dit soort reizen te blijven organiseren.

Zin om eens mee te gaan op spirituele reis? Vraag NU je GRATIS E-BOOK aan "Het leven wil je".

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17sep

Spiritualiteit en mannelijkheid

Spiritualiteit en mannelijkheid is het thema van dit uitzonderlijke boek. Helaas houden veel mannen om uiteenlopende redenen hun spiritualiteit verborgen voor de buitenwereld. Het spirituele leven van mannen is voor velen verborgen, begraven of gemaskeerd, onderdrukt of vergeten. Grootse dingen gebeuren er als we het durven op te graven, te ontmaskeren, uit te drukken, te ontsluieren, te ontdekken en te benoemen.

Man met een missie

spirituele mannen‘Sta nooit toe dat je verlangen onderdrukt of afgezwakt wordt’, schrijft David Deida in De kracht van echte mannen. In Deida’s wereld heeft iedere man namelijk zijn persoonlijke missie gevonden. Het waarom hij hier is. Dat draait in ieder geval niet om relaties en vrouwen, maar om een groter levensdoel. Waarom ben je hier op aarde, wat kom je doen?

Het is belangrijk om je missie in het leven te kennen en deze – ondanks tegenwerpingen en uitdagingen van je omgeving die je eigenlijk test op doelgerichtheid - altijd op een volhardende en moedige manier vorm te geven. Gevoelige mannen mogen dan een tijd in de mode zijn geweest. De stoere sterke ‘mannelijke’ man wordt toch als meer man gezien. Maakt spiritualiteit mannen tot watjes?

Ratio versus gevoel

Heel lang dachten we dat mannen de ratio vertegenwoordigen en vrouwen het gevoelsleven. In de praktijk ligt dit echter wat genuanceerder. Vooral in deze tijd blijken er steeds meer mannen te zijn voor wie ratio en gevoel samen gaan. Omdat in onze cultuur gevoeligheid wordt gezien als een typische vrouwelijke eigenschap, worden mannen die geen of weinig moeite hebben hun gevoelige kant te tonen, vaak geen ‘echte mannen’ gevonden. Toch zien we steeds vaker dat gevoelige mannen meer in hun eigen kracht komen en daarmee juist krachtiger mannen worden.

Vaderfiguren

Veel mannen zijn door hun vader ‘gehard’ om hen beter op de maatschappij voor te bereiden of zij hadden een moeder die weliswaar hun gevoeligheid waardeerde maar zich naar buiten toe schaamde voor de gevoeligheid van haar zoon. Die gevoeligheid is dus al aanwezig maar kon zich niet altijd ontwikkelen.

Aanvankelijk is er verzet tegen het toestaan van gevoeligheid. Wanneer je gewend bent aan de ‘harde’ modus, is het vooral in het begin niet even gemakkelijk om met je gevoeligheid om te gaan. De weg van bijvoorbeeld meditatie leidt naar eerlijkheid voor wie je bent, naar het accepteren van angst en onzekerheid. Dat geeft ruimte en innerlijke vrijheid.

Completer zijn

Autoritaire, dominante en dictatoriale trekjes; vaak herkenbaar gedrag voor mannen die vooral het idee hebben ‘het baasje’ te moeten zijn. Niet om kunnen gaan met gevoel en snel een oordeel klaar hebben, zijn ook ‘bekenden’. Het leven wordt een stuk makkelijker en lichter met meer openheid voor de gevoelige kanten. Door bewust aan je persoonlijke en spirituele ontwikkeling te werken, krijgen mildheid en gevoel de ruimte. Het maakt je een completer mens.

Ga een op een spirituele reis, vele mannen zijn je voorgegaan!

Schrijf je Nu in op de nieuwsbrief en ontvang GRATIS het E-book "Het leven wil je"!

* Boekentips

De verborgen spiritualiteit van mannen - Matthew Fox
De kracht van echte mannen - David Deida
De terugkeer van de Koning - Ton van der Kroon

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

07jan

Red je relatie 

Het is al jaren hetzelfde liedje; in de eerste weken van een kakelvers nieuwjaar ontstaat er een echtscheidingspiek. Echtlieden zijn elkaar na de feestdagen helemaal zat en besluiten de knoop door te hakken en de scheiding wordt aangevraagd. Maar is dat nou echt wel nodig?

Onlangs kwamen er interessante cijfers vanuit onze Engelse buren boven water. Echtscheidingsadvocaten deden onderzoek naar de oorzaak van al die scheidingen en wat bleek? Als men wat meer en vaker zijn best zou doen in de relatie, dan zouden maar liefst 13.000 huwelijken gered worden!

Oorzaak scheiding

Wanneer je aan de oorzaak van een scheiding denkt dan zijn het vaak zaken als overspel, continue ruziemaken, of erger nog; lichamelijk of geestelijk geweld die bij je opkomen. Dat blijkt toch iets anders in elkaar te steken. In werkelijkheid zijn het namelijk de kleine dingen die het huwelijk in heel wat gevallen definitief de das om doet. Veel scheidingen zijn het gevolg van ‘irritante gewoontes’. En als die nou eens zou afleren… dan zou dit dus duizenden scheidingen per jaar schelen aldus de Britse advocaten.

Kat en hond?

Volgens hen komen 10 procent van de huwelijken ten einde door irritante gedragingen zoals online gokken, eindeloos internetporno kijken, elkaar kleineren, teveel online shoppen, geld voor het huishouden ‘zakgeld’ noemen, maar ook zaken zoals een slechte hygiëne en een hopeloze kledingkeuze vallen hieronder. Soms werd er tijdens het scheidingsproces zelfs melding gemaakt van het feit dat de kat of hond meer aandacht en liefde kreeg dan de partner in kwestie..

Onredelijke trekjes

Volgens de advocaten scheelt het dus zo’n 13.000 scheidingen op jaarbasis als mensen onredelijke en irritante trekjes zouden afleren. “Iedereen heeft tegenwoordig altijd en overal internet dus het is heel eenvoudig om over te gaan tot online gokken of veel porno kijken. Velen denken dat dit net zo simpel te verbergen is als tien, twintig jaar geleden, maar dat is niet het geval. Mensen vallen uiteindelijk meestal door de mand en het huwelijks komt ten einde.”

Bovenaan de lijst

Dit zogenaamde ‘onredelijk gedrag’ staat met 54% bovenaan de lijst als het gaat om oorzaak echtscheiding. Vreemdgaan staat met 13% stukken lager. En als we Eva Mendes mogen geloven dan staan joggingbroeken met stip op nummer 1 als echtscheidingsoorzaak in de Verenigde Staten. Het is maar dat je het alvast weet ;-).

Kom in actie! NU!

Doe mee met ons Festival van liefde met het thema: relaties. Dit Festival geeft je een boost...om nieuwe risico's te nemen, kwetsbaar te zijn en nieuwe verbindingen aan te gaan met concrete en praktische tools. En of je nu komt met of zonder partner, het gaat om jouw hart en jezelf weer geliefd te voelen. Lees verder!

 

bron blog is http://www.singlessite.nl/

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

23apr

Topic: Man

Veel vrouwen die in mijn coaching praktijk komen vertellen dat ze niet de juiste man kunnen vinden. Ze geloven ook niet dat die bestaat. Als ik vraag wat is dan de juiste man voor je, noemen ze zijn eigenschappen op die hij moet hebben. Voor wie zou hij dat moeten hebben? Ja, voor mij natuurlijk. "Ik kan het beste tot mijn recht komen als hij die eigenschappen heeft". Dus je denkt eigenlijk alleen maar aan jezelf?

De juiste mannen bestaan niet omdat ze zich niet ontwikkeld hebben, niet invoelend zijn, niet kunnen samenwerken, niet kunnen huishouden, niet..niet en niet, hoor ik vaak.
Ik zeg: er zijn heel veel leuke mannen in mijn omgeving, ik heb fijne gesprekken met ze, ik leer van ze, we lachen samen....het is er allemaal.
"Ohhh, ik zie ze niet, ik kom ze niet tegen". Jawel ga ik door in mijn verhaal, je komt ze wel tegen alleen wil jij die leuke mannen niet zien. Je hebt een verhaal gemaakt in je hoofd en daar geloof je in en vervolgens vind jij jezelf zielig omdat je alleen bent. Je klaagt, zeg ik dan. 
Nou wordt dat laatste wat ik zeg natuurlijk nooit echt prettig ontvangen maar dat is ook niet mijn bedoeling. Ik gooi graag nog even het vuurtje erop om iemand wakker te schudden.

Ja wakker, zodat je gaat zien hoe jij verhalen maakt in je hoofd en vervolgens je verhalen gaat leven. 

Terugkomend op het onderwerp: de man. Wat een leuke mannen zijn er toch, wat fijn om samen met ze te zijn. Ik hoef helemaal niet al die eigenschappen van die man, want ik heb ze zelf al ontwikkeld. Een juiste man bestaat niet... Als ik bereid ben mijn verhaal los te laten in mijn hoofd, dan gaat er een andere poort open, de poort van liefde en licht. Want dan BEN ik. En jij BENT ook liefde en licht, weet je dit wel?

En al die mensen om je heen, inclusief mannen zijn ook liefde en licht. 

Het kan zijn dat je het was vergeten omdat je hoofd vol zat met je verhalen en ja, dan kan je de ander ook niet ontmoeten in zijn licht en liefde. Kom op, lief mooi mens, Open de poorten in jezelf...ontmoet de ander zoals hij is...dan ontmoet jij jezelf. Liefde.

Wil jij je Liefde vergroten, onderzoeken en beleven...Kom dan naar ons Festival van Liefde!!

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

20okt

Mannen en de moederwond

Utsav van Hove geeft een nieuwe reeks The Gay Warrior vanaf 21 oktober,  hij vroeg zich af hoe deze tekst voor homomannen zou zijn. Benieuwd trok hij op onderzoek uit. 

Moederwond

Uit onze moeder worden we geboren, zij is de eerste persoon waarmee we ons (ver)binden. Toch is het geboorteproces vaak een traumatische ervaring en kan er in de eerste (ver)binding met je moeder soms al iets mis gaan. Als jouw moeder fysiek en/of emotioneel niet volledig beschikbaar is, kan je als baby de beweging naar je moeder niet helemaal maken. Hierdoor vindt (ver)binding niet volledig plaats. In therapie wordt dit de ‘onderbroken beweging’ genoemd.

Zelfs als je moeder tijdens en na de geboorte liefdevol aanwezig is, zijn ook je eerste levensjaren bepalend voor (ver)binding. Indien jouw moeder gedurende die periode vooral met zichzelf en haar eigen behoeften bezig is, kan de band met jou als kind nog steeds verstoord raken. Ofwel geeft ze je te weinig aandacht ofwel claimt ze je voor haar eigen noden. Hierdoor pas je jezelf als kind aan om toch maar haar liefde te krijgen, maar je krijgt die nooit volledig en onvoorwaardelijk.

De moederwond wordt beschouwd als een emotionele verwonding bij het kind, ontstaan uit een betekenisvolle onderbreking van (ver)binding met de moeder. Het is zowel voor hetero- als homomannen belangrijk om deze moederwond te helen.

Hoe heb ik die moederwond ervaren?
Mijn grootmoeder stierf aan een hartkwaal toen mijn moeder 9 was. Op haar 11de kreeg mijn moeder een hersentumor waarvan ze de operatie ternauwernood overleefde.  De dood is dus al heel vroeg een thema geworden in haar systeem. En de liefde van haar moeder moest ze dus al snel ontberen. Wellicht heeft ze onbewust de boodschap “ik laat niemand meer sterven” en “als ik onvoorwaardelijk iemand liefheb, dan gaat die weg (dood)” geïnternaliseerd.
Hierdoor is ze erg claimend naar het gezin en met name naar mij als jongste kind en haar enige zoon. Liefde geeft ze wel, maar telkens onder haar voorwaarden. Ook is ze vaak ziek en wil ze dan dat er voor haar wordt gezorgd. Ik moest van jongsaf aan dus mijn eigen behoeften wegcijferen en er voor haar zijn in plaats van dat zij er voor mij was.

Vaderwond

Hoe zit het nu met jouw vader? Wat is zijn rol in (ver)binding met jou als kind? Als het goed is, komt je vader vrij snel in beeld nadat (ver)binding met je moeder – al dan niet onvolledig – ontstond. Jouw vader kan ook deze liefdevolle rol op zich nemen zodat (ver)binding alsnog plaats kan vinden.

De rol van jouw vader bestaat erin jou als zoon een stap in de wereld te laten zetten en jou hierin te ruggensteunen. Als je vader zijn aandacht ergens anders op richt, en fysiek en/of emotioneel afwezig is, kom jij als kind op de tweede plaats. Daardoor neemt hij zijn vaderrol niet op.

De vaderwond wordt beschouwd als een emotionele verwonding bij het kind, ontstaan uit een betekenisvolle afwezigheid van de vader. Ook dit is zowel voor hetero- als homomannen essentieel om te helen.

Hoe heb ik die vaderwond ervaren?
Mijn overgrootvader – de grootvader van mijn vader – stierf op jonge leeftijd in een arbeidsongeval. Hierdoor werd mijn grootvader die toen 17-18 jaar was de “man in huis” en de enige kostwinner.  Mijn grootvader moest dus net op die cruciale leeftijd zijn vader missen die hem de stap in de wereld had kunnen tonen.  Hierdoor is er een breuk in de mannenlijn ontstaan waardoor mijn grootvader die steun niet aan mijn vader kon geven en mijn vader kon dit op zijn beurt niet aan mij doorgeven.
Mijn vader was vaak aan het werk, terwijl mijn moeder als huisvrouw meestal thuis was. Ik moest soms de rol van mijn vader in het gezin opnemen omdat mijn vader dit niet kon doen of deed. Dit wordt in therapie parentificatie genoemd.

Lees nu verder op de site van Utsav

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

15dec

Is MEDITATIE NET ZO KALMEREND ALS RITALIN

Blog van MITCHELL RIETVELD van Manners.nl

Tegenwoordig is het niet iets dat enkel door monniken in oosterse tempels wordt gedaan: meditatie. Wij in het westen maken mindfulness en meditatie ook steeds meer een onderdeel van ons leven. Toch zien veel van ons het nog als iets te zweverig, hebben velen geen idee wat het nu eigenlijk écht is en al helemaal niet wat het oplevert.

Dit terwijl het in principe alleen maar voordelen met zich meebrengt. Het is niet voor niets dat een grote ondernemer als Richard Branson zich bezighoudt met mindfulness en meditatie. Laten we eens beginnen met een simpele, maar duidelijke omschrijving van mindfulness: bewust in het hier en nu, zonder oordeel te geven, je aandacht ergens op richten. Oftewel: objectieve focus.

Simpelweg focus, zonder een oordeel te vellen over hetgeen waar je op focust. In de huidige tijd waarin we drieduizend dingen tegelijk willen, terwijl we in ons hoofd zitten met gebeurtenissen uit het verleden en ons zorgen maken over de toekomst, daarin kan een beetje focus wonderen verrichten. Mindfulnesstraining – waaronder meditatie – kan helpen die focus te verkrijgen. Het heeft een soortgelijk effect als ritalin, maar daar komen we zo op terug.

Hoe dan?

Je kent het gezegde ‘oefening baart kunst’: daar is niks van gelogen. Tijdens een meditatiesessie probeer jij je te focussen op één ding. Bijvoorbeeld je ademhaling, (de tinteling in) je vingertoppen of elk lichaamsdeel om de beurt. Tijdens zo’n sessie merk je – althans, dat is een soort van de bedoeling – dat je gedachten zullen afdwalen naar… wat dan ook. Zodra je dit opmerkt, er bewust van bent: mindful, dan is dat juist goed en moet je de focus weer leggen op hetgeen waar je mee bezig was.

Hoe vaker je dit doet, hoe beter jij in staat gaat worden die focus te behouden en hoe sneller je een afdwaling opmerkt. En dan, dan zit je op de goede weg. Tijdens zo’n sessie verminderen de stresshormonen in je lichaam, verlaagt je bloeddruk, kalmeert je lichaam en uiteraard ook je geest. En dat al met slechts 5 minuten per dag.

Wat levert het dan praktisch op?

Die getrainde focus ga je terugzien in alle handelingen die je verricht. Of het nu op de werkvloer is, tijdens het sporten, tijdens een presentatie of tijdens het voorbereiden/maken van een tentamen. Overal zul jij je beter kunnen focussen en beter presteren. Merk je dat al na 1 sessie? Absoluut niet. Sterker nog: na je eerste twee of drie sessies voel jij je wellicht zelfs slechter. Daarna ga je beetje bij beetje het positieve verschil echt merken.

Belangrijk is wel dat je het blijft doen, maar dat is met alles zo. Stop je met sporten, verlies je ook spierkracht. Stop je met medicijnen, dan ga je dat ook merken. Hetzelfde geldt dus voor meditatie.

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

21jul

Hoe voelt een man zich na de scheiding?

Na een scheiding nemen veel vrouwen een time-out van een intieme relatie. Verdriet verwerken, voor jezelf zorgen en stabiliseren. Vaak is een scheiding de aanleiding om naar binnen te keren en tot rust te komen. Maar is dit ook zo voor mannen? Kunnen zij die stille lege avonden aan? Als een man wordt verlaten door zijn vrouw dan loopt zijn ego een fikse deuk op. Hij heeft, in zijn optiek, verloren. In plaats van het verdriet van dit afscheid toe te laten en dit eerst een plek te geven gaat hij liever snel op zoek naar een nieuwe relatie. Het ego wordt hiermee gestreeld, want zie je wel, hij mag er nog zijn. 

Mannen hebben een soort oerdrift die maakt dat ze zich niet alleen verplicht voelen voor hun vrouw te zorgen maar in zekere zin ook ‘zijn bezit’ is. In relatie tot vrouwen (ook bij moeder -zus) zie je dat mannen vaak een behoorlijke beschermingsdrang aan de dag leggen. Door het ‘zwakkere geslacht’ te beschermen en daar goed voor te zorgen wordt het ego versterkt en opgekrikt. Een scheiding gooit hier flink roet in het eten. De trots krijgt een knauw, want iemand wil niet langer door hem beschermt worden. Door snel een nieuwe vriendin aan de haak te slaan en een nieuwe relatie te beginnen herstelt hij die trots en lijkt snel alles weer bij het oude.

Vrouwen kunnen beter alleen zijn dan mannen

De heren hebben meer behoefte aan de stabiliteit die een relatie biedt en hangen meer aan het gezelschap van hun partner. Je ziet ook vaak dat vrouwen bij een tweede of derde serieuze relatie het liefst kiezen voor een LAT relatie terwijl vrijwel alle mannen het liefst willen gaan samenwonen. Mannen (ook al geven ze het lang niet graag toe) worden nu eenmaal graag verzorgd. Na een scheiding is de overgang vaak enorm. Het ene moment is er 7 dagen in de week iemand om hem heen, het volgende moment zit hij ineens in een leeg huis, moet zijn eigen eten klaarmaken, de was strijken, boodschappen doen en ook nog eens alle dagen het eten koken. Mannen hebben hier meer moeite mee dan vrouwen en daarom zijn ze na een scheiding al snel op zoek naar vervanging.

Mannen hebben van nature een winnaars mentaliteit

Ze zijn competitief ingesteld en de drang om te willen winnen zie je niet alleen terug in relaties maar ook in een potje voetbal, spelletje met vrienden of op het werk. Mannen houden er doorgaans niet van de ‘mindere’ te moeten zijn. Als een man wordt verlaten door zijn vrouw dan loopt zijn ego een fikse deuk op. Hij heeft, in zijn optiek, verloren. In plaats van het verdriet van dit afscheid toe te laten en dit eerst een plek te geven gaat hij liever snel op zoek naar een nieuwe relatie. Het ego wordt hiermee gestreeld, want zie je wel, hij mag er nog zijn. Tegelijkertijd geeft hij zijn ex de boodschap dat er meer vissen in de vijver zijn. Zo bijzonder was ze nou ook weer niet.. Kijk maar, ik ben alweer gelukkig en jij hebt nog niemand. Gewonnen!

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

22okt

Niemand wil in zijn kracht staan

Wekelijks rekent Japke-d. Bouma af met jeukwoorden op kantoor.

Er zijn van die uitdrukkingen waarvoor je stilletjes bidt dat ze vanzelf verdwijnen, maar ik vrees dat we er nog lang niet vanaf zijn: van de mensen die ‘in hun kracht staan’, ‘in hun kracht komen’ of erger nog: ‘in hun kracht gezet (moeten) worden’. Op Twitter stuurde iemand me een aankondiging voor een ‘webinar’ (daar kom ik een andere keer op terug) over ‘hoe je professionals in hun kracht zet’, waarna al die professionals moesten gaan ‘sturen op output’. Er stond een plaatje van een wandcontactdoos naast.

Jongens, hou eens op met die onzin. Niemand wil in zijn kracht staan. Dat gaat knetteren, iedereen kijkt naar je, en dan krijg je kortsluiting. En stel, dan stá je in je kracht. WAT DAN. Ga je dan vooruit, achteruit? Omhoog, zijwaarts? En moet je er dan ook weer een keer uit, uit die kracht? En zo ja, hoe moet dát dan weer?

Laat staan dat je in je kracht zou willen worden GEZET. Want dan stond je er blijkbaar nog niet uit jezelf in, en moest er iemand bijkomen om het voor je te doen. Misschien was je je niet bewust van je kracht, dat kan natuurlijk. Maar dat lijkt me stug. Dingen waar mensen niet uit zichzelf in gaan staan, zijn meestal dingen die mensen niet graag doen. Anders had je er wel zelf aan gedacht om erin te gaan staan, of erin te komen – toch?

Even afgezien van het feit dat ik vind dat heel veel mensen zoveel mogelijk van je af moeten blijven op kantoor, klinkt het ook best dreigend: ‘zal ik je eens even in je kracht zetten’. Ga eens weg. Alsof je de bedrijfshulpverlener vast kunt bellen. „De laatste keer dat ik in mijn kracht gezet werd, moest ik drie maanden paracetamol slikken”, zei iemand op Twitter, en zo is het.

Chaos

Het lijkt me ook chaos worden, als alle mensen in een bedrijf in hun kracht staan. Stel je bijvoorbeeld voor dat het iemands kracht is om de hele dag heel hard te vloeken en schuttingtaal te debiteren. Moet je hem daar als bedrijf dan in LATEN? Of stel dat iemand is aangenomen om de administratie te doen, maar dat het zijn kracht is om de hele dag op de bank te tinderen. Het lijkt me dat dat soort mensen juist UIT hun kracht gehaald moeten worden. Wat ik maar wil zeggen: hoe vaak komt het nou voor dat iemands kracht handig is voor het bedrijf? En in het zeldzame geval dat dat zo is, hoef je hem er niet meer in te zetten.

Wat ik dus denk: is dat ‘in je kracht’ op kantoor gebruikt wordt om mensen iets te laten doen wat ze eigenlijk niet willen. Wantrouw dus managers die het zeggen. Als je baas vindt dat je toch écht in je kracht staat als je postzegels staat te plakken, eindig je straks in de postkamer, ook al vind je jezelf een gamechanger.

Mijn advies zou dan dus ook zijn

Doe een beetje voorzichtig met al die kracht op kantoor. Kracht is sowieso enorm overrated. Want de échte kracht van mensen, daar komt vaak amper kracht bij kijken. De echte kracht zit vaak in stille hoekjes, in zachtheid, tederheid en bescheidenheid. De echte kracht van mensen zit vaak in wat managers zwakte zouden noemen. Maar iemand in zijn zwakte zetten: dát hoor je nou nooit.

Link naar NRC

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

05jan

Papa, ga niet weg

Weken van te voren zit ik al in spanning. Ga ik niets vergeten, is alles wel goed geregeld en kan ik het twee weken naar mijn zin hebben samen met mijn zoontje. Voor het eerst ga ik als alleenstaande papa met mijn zoontje op vakantie. 

Ik heb een stacaravan gehuurd op een niet al te grote camping in de Ardennen. Er is een speeltuin, een zwembad, kinderdisco en ook een klein animatieteam dus alles moet goed gaan. Geen massa, maar gewoon een leuke kindvriendelijke camping.

Eindelijk is het dan zover. Onze halve huisraad is mee dus het is bijna onmogelijk dat ik wat vergeten ben. Mijn kleine jongen van zes jaar steekt met zijn hoofd door het open dak en maakt mij op een wel zeer duidelijke manier kenbaar dat het tijd is om te vertrekken.

Er kon niets meer misgaan

We gaan op reis naar de Ardennen. Het feest kon beginnen, dachten we. Aangekomen pakten we alles uit. De caravan werd zorgvuldig ingericht en al snel waren alle keukenkastjes gevuld met meegebrachte etenswaar. Alsof ze in de Ardennen geen supermarkt hadden dacht ik nog bij het opruimen. De bedden werden opgemaakt en de kasten voor de kleding werden zorgvuldig ingericht. Niets werd aan het toeval overgelaten. Er kon dus niets meer misgaan.

Toen we de volgende dag wakker werden was mijn zoontje niet lekker. Niet lekker is nog zacht uitgedrukt. Lijkwit was hij en hij was aan de dunne. Zijn voorhoofd was warm en er zat geen energie meer in. Om het geheel compleet te maken ging het ook nog eens regenen. Niet zomaar regenen. Nee, het kwam met bakken uit de hemel en in korte tijd was de camping omgetoverd tot een grote modderpoel. Daar zit je dan in je caravan. Een ziek kindje, de hemel die openbrak en we zijn op vakantie. 

Alle kussens en dekbedden werden verzameld om een fijne knusse hoek te creëren. Muziekje aan, laptop en de tablet erbij en zo kwamen we de tijd wel door samen. Uitzieken en wachten op mooi weer was onze eerste prioriteit.

Alles wordt beter

Papa, ga niet wegNa drie dagen was mijn zoontje opgeknapt en het weer begon ook langzaam op te klaren. Regenen deed het nog wel maar in ieder geval waren het niet meer onafgebroken plensbuien. Mensen waren bezig om hun auto uit de bagger te bevrijden en langzaam kwam de uitgestorven camping weer tot leven. Kinderen speelden tussen de buien door in hun korte broek in de plassen en het was heerlijk om die kids onder de bagger te zien ronddartelen. Mijn zoon waagde zich nog niet buiten en ik dacht dat het kwam omdat hij nog niet helemaal de oude was.

Maar na een dag of vier was mijn kleine jongen nog niet buiten geweest. Of in ieder geval waagde hij zich niet uit het zicht van de caravan. Ik begon mij af te vragen wat er was en er is maar één manier om daar achter te komen. Ik vroeg hem waarom hij niet lekker ging zwemmen of met andere kinderen ging spelen op de camping. Veel kwam er niet uit maar ik voelde dat er meer aan de hand was. Later sneed ik het onderwerp weer aan en na een paar gerichte vragen kwam het hoge woord er uit: “Papa, ik ben bang dat ik de caravan niet meer terug vind.”

Papa, ga niet weg

Toen ik door vroeg kwamen er tranen en zei hij uiteindelijk dat hij bang was dat ik niet meer in de caravan zou zijn als hij terug zou komen.

Damn, hij was bang dat papa wegging. Dat was per slot van rekening een jaar geleden ook gebeurd bij de scheiding. Ik ben toen weggegaan om tijdelijk bij een vriend in te trekken.

Ik schrok enorm van zijn opmerking en brak in tranen uit. Zijn angst was namelijk ook mijn angst. Ook ik was bang om hem kwijt te raken. De band tussen moeder en kind is namelijk zo sterk dat een vader altijd op de tweede plaats staat. Neem daarbij mijn onzekerheid die ik als vader had en mijn lage zelfbeeld en je hebt de ideale situatie om in een angst vast te zitten en elkaar daarin te versterken.

Eindelijk in gesprek

Het gesprek wat volgde met mijn zes jarige kind vol met innerlijke wijsheid en kracht was enorm mooi en liefdevol. Het was een gesprek waarin we elkaar vonden en ik kon hem met tranen in mijn ogen zeggen dat papa nooit bij hem weg zou gaan. Het was voor ons beide heel intens waarbij we allebei onze emoties de vrije loop lieten. Ik kwam er dus achter dat we al die tijd elkaars angst spiegelden en dit gesprek gaf een enorme opluchting en ruimte. Hij was waarschijnlijk ziek geworden omdat hij goed voelde dat ik vol spanning zat voor de vakantie. Het waren opgekropte emoties die er uit kwamen en vanuit zijn gevoel wilde hij ook het beste voor mij.

Vanaf dat moment werd alles anders. Onze band werd stabieler en we gingen meer praten over onze verlangens. Ik probeerde hem te leren dat praten over je gevoel enorm kan helpen als je ergens mee zit. 

Bron van dit blog

Geef hieronder je reactie...

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

26feb

Help je kinderen na een scheiding

Zodra je aan je kind vertelt dat jullie gaan scheiden, krijg je te maken met heftige emoties. Op deze pagina lees je met welke emoties je allemaal te maken kunt krijgen.

Natuurlijk beleeft ieder kind een scheiding op zijn eigen manier. Hoe een kind het beleeft, hangt bijvoorbeeld af van zijn karakter en leeftijd. De manier van scheiden heeft hierop ook een grote invloed. Voor jullie kinderen is het veel prettiger als jullie in goed overleg uit elkaar gaan dan wanneer jullie met veel ruzie gaan scheiden.

Geef aandacht

Je kind is in eerste instantie boos en verdrietig door de scheiding. Dat geldt vooral voor oudere basisschoolkinderen. Deze emoties zijn voor je kind heel intens, dus schrik er niet van als ze lang aanhouden. Het is goed mogelijk dat je kind zijn boosheid uit, door bijvoorbeeld weer te gaan bedplassen of veel ruzie te maken met vriendjes. Soms zal je kind vasthoudend op zoek gaan naar je aandacht door je uit te dagen of over je grenzen heen te gaan.

Bang, boos en eenzaam

Behalve boos en verdrietig, wordt je kind waarschijnlijk bang. Zijn veilige leven is ineens verdwenen en je kind kan zich geen beeld vormen van de toekomst. Hier bestaat trouwens wel een verschil in reactie per leeftijd. Hoe ouder je kind is, hoe minder bang het zal zijn. Vaak gaat de angst van je kind samen met een gevoel van eenzaamheid. Je kind kan zich in de eerste periode na de scheiding aan zijn lot overgelaten voelen.

Opgelucht

Natuurlijk kan je kind zich ook opgelucht voelen. Dat geldt vooral voor kinderen vanaf tien jaar. Als de laatste jaren van je huwelijk vol ruzie of misschien zelfs agressie zijn geweest, is het voor een kind bevrijdend om in rustiger vaarwater te komen.

Loyaliteitsconflict

Veel kinderen komen tijdens of vlak na de scheiding van hun ouders in een loyaliteitsconflict terecht. Ze willen niet kiezen tussen hun ouders en kunnen dat waarschijnlijk ook niet. Als je kind jou steunt, doet het voor zijn gevoel de andere ouder tekort, en andersom. Er ontstaat een innerlijk conflict wanneer je kind zich onder druk gezet voelt om te moeten kiezen tussen zijn ouder.

Bezorgd om de ouder

Als een kind merkt dat zijn ‘onschuldige’ opmerkingen over zijn vader ervoor kunnen zorgen dat zijn moeder heel verdrietig of boos wordt, kan het zich meer naar binnen keren. Het kind zal zijn woorden voorzichtiger kiezen.
Bovendien kunnen kinderen bezorgd zijn. Een kind heeft bijvoorbeeld medelijden met zijn moeder die nu van minder geld moet rondkomen. Of een kind vindt zijn vader zielig, omdat die nu alleen in een huis zit. Zonder iemand die voor hem zorgt.

Schuldgevoel

En dan is er nog het schuldgevoel. Veel kinderen denken dat zij de oorzaak zijn van de scheiding van hun ouders. Vooral jonge kinderen hebben hier last van. Het kan gebeuren dat je kind nog lang blijft hopen dat jullie weer bij elkaar komen. Pubers kunnen zich ook flink zorgen maken. Sommigen zoeken buitenshuis afleiding op, terwijl andere pubers juist verantwoordelijkheden in het gezin op zich nemen.

Vraag hulp bij: Karen van der Velde en Diana Bergsma, zie ons team

Bron artikel en echtschedingswijzer

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

11jun

Mannen die varen en vrouwen die peddelen

Iedereen heeft zijn eigen tempo in verwerking, maar waar mannen soms nogal haastig van het ene bootje in het andere kunnen overstappen om verder te varen, kunnen vrouwen soms te lang alleen verder peddelen. Ze vertellen zichzelf eindeloos dat ze niet mogen ‘vluchten’ in een nieuwe relatie omdat ze alles nog een plek moeten geven en aan zichzelf moeten werken. Terwijl: het is niet per se nuttig om heel lang single te blijven nadat je hart is gebroken. Als je jezelf terugtrekt en muren tussen jou en anderen bouwt, kan het laatste staartje verwerking juist niet plaatsvinden.

Ook bij mij kwam de nieuwe liefde eerder dan ik had verwacht. Toen ik na een jaar echt verliefd werd vroeg ik me steeds huiverig af of ik er wel klaar voor was, want ik voelde immers nog verdriet om wat voorbij was. Bovendien twijfelde ik aan mijn eigen vermogen om mannen te kiezen en te ‘lezen’.

Waarom je nooit ergens kláár voor bent

Maar misschien hoefde ik niet kláár te zijn. Wanneer zijn we eigenlijk überhaupt met iets klaar? Is het leven niet één grote carrousel van trial and error? En dacht ik echt dat ik vanaf nu nooit meer een fout zou maken? Respectievelijk nooit, ja en onzin, dacht ik en ik besloot gewoon maar in de armen te stappen van de man die ze voor me had geopend. Ook al wist ik niet precies wat ik daar aan zou treffen, maar dat weet je dus nooit in het leven. Het bleek nog mooier dan ik me had kunnen voorstellen.

Over dat ‘aan jezelf werken’ dat we zo graag plegen te doen: dat stopt niet als je een nieuwe relatie aangaat. Je kunt ook via een ander, via een nieuwe liefde, dieper tot jezelf komen en dingen in de praktijk brengen die je zo mooi voor jezelf hebt uitgezocht na het opbreken van een vorige relatie. Die nieuwe relatie kan dat stimuleren, zelfs. De liefde van de ander kan je helpen nog meer jezelf te worden en van jezelf te houden. De ander kan je laten zien hoeveel liefde je te geven hebt en ontvangen kunt. We zullen in een relatie af en toe terugvallen in oude fouten en nieuwe fouten begaan, en het is doodeng, maar vertrouwen tussen twee partners biedt de mogelijkheid om oude pijn, angsten en onzekerheden uit te werken en los te laten.

Een geliefde kan je niet redden

Maar een geliefde kan wel naast je staan terwijl je jezelf redt.

Heb je zin om als koppel te komen naar het Festival van Liefde? Dat kan! Lees hier verder

Bron is magzine  Happinez

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

19jun

Griekse gastvrijheid, ervaar het!

Xenia is de heilige plicht van gastheren en gastvrouwen tegenover de gasten en andersom. Het is diep verankerd in de genen van de meeste Grieken! Ze beschouwen het vaak als een belangrijke aantrekkingskracht voor de toeristen. Het is gast zijn bij elkaar. Een wederzijdse verrijking. Het gaat echter veel dieper.

Dat wat er in overvloed is is wordt gedeeld. Het is voeding op zielsniveau. Een ontmoeting voorbij verstand. Alles doet mee! De kat, de olijfbomen, de geuren maar ook de eenvoudig eerlijke keuken, het tafelen, de gesprekken, het genoeglijk samenzijn en natuurlijk de zon.

Het is het vieren van het Leven, een feestje speciaal voor jou, als of je al jaren familie bent. En als je vertrekt is er geen afscheid. Afscheid kennen ze niet. Gewoon open houden voor wellicht een volgende keer. Je bent een onderdeel van elkaars leven geworden.

De wederzijdse verrijking is een bouwsteen voor een gelukkiger leven waar je altijd naar terug kan.

Onze Magische reis naar het mooie Lefkas 

Een prachtig eiland met nog hele stille plekken en kleine strandjes. Je gaat vele ontdekkingstochten tegemoet en wat we al wel kunnen verklappen is dat jou ontwikkelings- vragen gespiegeld worden.

De hele reis zal in het teken staan van de helende kracht van de oude Grieken. Het is voor de vele mensen die dit inmiddels hebben ervaren een onvergetelijke reis die zelfs na jaren nog steeds doorwerkt. 

Door je over te geven aan de stilte, de natuur en diepgaande ontspanning, ervaar je dat er geen tijd is. Door de ervaring van “helend” slapen, genieten, mooie en zinvolle gesprekken, verbinden en delen, lekker Grieks tafelen en lachen mogen de wonderen zich aan jou ontvouwen.

Helend slapen is een diepgaande ontspanning die je verbindt met het universum en met wijsheid. Liefde voor wijsheid is een ontmoeting met de vergeten kennis die we allemaal nog in ons dragen. Het is het toestaan van een diepe intimiteit naar jezelf en de levensraadsels die spelen. Het is overgave aan het niet weten en vertrouwen dat alles goed is.

Peter Brinkman en Els van der Ark reizen met je mee

Zij hebben ervaring in het begeleiden van ontwikkelingsreizen. Peter heeft een diepe verbinding en liefde voor wijsheid, vergeten kennis, die we in ons dragen. Hij begeleidt de groep naar ontspanning, is enorm creatief en gelooft in het potentieel van de mens.

Els begeleidt voornamelijk op individueel niveau vanuit verbinding met de hele mens. Daarnaast “zorgt” zij vanuit haar hart. Wij kijken ernaar uit jou te mogen ontmoeten op het prachtige Lefkas! Lees meer over de reis..KLIK hier

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

09jul

In je kind zijn maar ook in je volwassen zijn is het belangrijk om liefdevolle blikken in de ogen te zien van de mensen om je heen...zegt Tuur van Hove, coach in het Festival van Liefde.

Een liefdevolle blik....zegt alles

Vaak werd je als baby, kind of jongvolwassene door jouw ouders en omgeving niet werkelijk gezien zoals je was. Je werd bekeken door een gekleurde bril vol van verwachtingen, behoeften, wensen, verlangens en soms ook oordelen. Niet door een neutrale, liefdevolle blik die je niet enkel zag met de ogen, maar ook met het hart en de ziel.

Deze liefdevolle blik ontbrak geregeld. Geen wonder dat je als volwassene nog steeds zoekt en hunkert naar zo’n (ogen)blik. Je gaat hiernaar op zoek bij vrienden, geliefden, minnaars, leidinggevenden, goeroe’s,… Vaak kies je dan ook onbewust een partner uit die dit gemis eveneens heeft ervaren. Aangezien je dit nooit of nauwelijks van jouw ouders en omgeving hebt geleerd, is het moeilijk om dit jouw partner te geven en is het voor jouw partner wellicht ook moeilijk jou dit te bieden.

Naakt voor de ander staan

Bovendien is het vaak eng en beangstigend om werkelijk te zien en gezien te worden. Het lijkt alsof je naakt voor de ander staat en de ander doorheen al je pantsers en overlevingsmaskers tot in je hart en ziel kan kijken. Dit is heel kwetsbaar én tegelijk ook heel krachtig als je dit durft toe te laten. Door therapie en jouw persoonlijk ontwikkelingsproces kan dit gemis gelukkig worden geheeld. Ook een warme, liefdevolle relatie kan hierin heel wat betekenen en heling teweegbrengen.

Ik zag hem...

Een liefdevolle blik....zegt allesIk denk vaak terug aan het moment waarop mijn geliefde mij werkelijk zag en aanraakte én ik hem. Op een warme zomers dag lagen we bij een kabbelend beekje op een dekentje te genieten van elkaar. Hij legde zijn hand op mijn hart en keek me intens in mijn ogen. Ik keek intens terug en zag mezelf weerspiegeld in zijn ogen. Zijn hand leek in mijn borstkas te zakken en mijn hart aan te raken. Ik voelde de liefde en levensenergie (kundalini) doorheen heel mijn lijf stromen. Het kabbelende beekje leek wel veranderd in een kolkende rivier.

Het leek alsof ik mezelf voor het eerst ook écht kon zien. Tot in de kern van mijn wezen, mijn ziel. Zo’n intens moment van werkelijk zien én gezien worden. Kristalhelder, magisch, onvoorwaardelijk, oprecht, liefdevol, geborgen, veilig, begripvol, … Een moment buiten tijd en ruimte zo leek het wel. Puur ZIJN. In symbiose met elkaar tegelijkertijd toch heel erg bij onszelf zijn. Een helend moment. Een moment van zichtbaar worden, kwetsbaar en naakt én ook heel krachtig stromend.

Door dit hier zo neer te pennen, maak ik mezelf zichtbaar. Dit is doodeng, heel open en kwetsbaar. En ik voel ook de kracht, de levensenergie terwijl ik dit schrijf.

Blog is van Tuur van Hove

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

01aug

Maar wat is liefde? En wat is liefde niet?

Bekend is het verhaal van de man die tegen zijn vrouw klaagde dat ze niet meer zo meegaand was sinds ze had leren mediteren. Ze was asocialer geworden, zei hij.
Logisch, antwoordde zij, nu pas zie ik in waarin ik telkens over mijn grenzen ben gegaan.

Dat geldt precies zo voor liefde. Liefde maakt niet blind maar ziende. En dat houdt iets in, namelijk eerlijkheid. Liefde is niet: aardig zijn – en al helemaal niet: aardig gevonden worden. Wie in liefde naar zichzelf en de ander kijkt ziet de waarheid onder ogen en kan niet anders dan dat benoemen. En daarmee maak je meestal geen vrienden.

We laten ons veel te veel bepalen door wat er van ons gevonden wordt.
Liefde is niet: het hoogste aantal facebooklikes.

Liefde is: afwezig zijn

Maar wat is liefde? En wat is liefde niet?Als we nou om te beginnen elkaar eens gewoon met rust lieten. Niet koste wat kost verbinding of verzoening tot stand brengen maar de ander eenvoudigweg vrij laten. We zitten al zo verschrikkelijk op elkaars lip.
De liefde doet de naaste geen kwaad, schrijft Paulus. Dat mag negatief geformuleerd lijken, de uitwerking is positief. Het is: afwezig durven te zijn – en erop vertrouwen dat dat genoeg is. Dat alleen dat al liefde is.

Dat brengt me bij Simone Weil. Zij filosofeerde over de heilzame afwezigheid van God: ‘God is niet anders in deze wereld aanwezig dan afwezig.’
God trekt zich uit liefde van ons terug opdat wij hem zouden liefhebben. In de afwezigheid van God leren wij aandachtig te wachten, worden we uit onze tent gelokt om het gemis zelf te vullen met liefde.

Ware liefde zet ons in de ruimte om de dingen te laten betijen, anderen en onszelf te gunnen om fouten te maken, dingen vast te laten lopen, om uiteindelijk – en dat is het goede nieuws – terug te laten keren in de liefde.
De grootste fout die ik als pastor heb gemaakt is dat ik er soms te veel bovenop zat, te veel voor anderen wilde oplossen, dus te zeer aanwezig was. En te weinig vertrouwde op de kracht van mensen. Ook als vader, trouwens.

Daarom vind ik het ook niet erg om dood te gaan. In de afwezigheid ben je het sterkst aanwezig. Als pure liefde namelijk. In de christelijke traditie bestaat daarvoor een metafoor: opstanding.
Voor de goede orde: juist in die onthechtheid geniet ik meer van het leven.

Liefde is: eenzaamheid

Ook geniet ik intenser van mijn bescheiden kring van geliefden. Geen oeverloos netwerk – dat afschuwelijke woord – maar een losse samenhang van een beperkt aantal diepgaande, vrijlatende relaties, waaruit plichtmatige, oppervlakkige contacten als vanzelf worden geweerd.

Simone Weil voelde weerzin tegen de sociale druk van de massa, de dwang van gemeenschappen, het ‘sociale beest’: ‘Het vlees zegt ’ik’ maar de duivel zegt ‘wij’.’ Een indringende waarschuwing tegen het wij-gevoel. Ze wilde dan ook niet bij een groep horen.
In navolging van de stoïcijnen zei ze: ‘Wij hebben maar een vaderland en dat is het universum.’

Natuurlijk hebben mensen elkaar nodig. Maar alleenzijn is ook een essentiële menselijke behoefte.
Bonhoeffer bracht die paradox onder in de volgende wijsheid:
‘Wie niet alleen kan zijn hoede zich voor de gemeenschap. Wie niet in de gemeenschap staat hoede zich voor alleenzijn.’
In dat gezonde spanningsveld zullen wij een evenwicht moeten vinden.

Dat evenwicht is nu zoek. We zijn totaal uit het lood geslagen. We worden geleefd door het ‘sociale beest’, concreet door de social media. Het is nu nodig om de noodzaak van het alleenzijn te benadrukken.

Daarom wil ik het woord ‘eenzaam’ nu eens positief lezen: een samen. Jouw eenheid bestaat uit meerdere componenten. Een mens is vele, vaak conflicterende ikken.
Liefde is: die veelheid samenbrengen en verzoenen in je bron, de liefde zelf, God – en in dat licht ook de ander de ruimte geven.

Festival van Liefde

Wil je liefde meer verkennen? Wil je haar meer in je leven, in jou? Doe dan mee met het festival van Liefde, KLIK hier

Tekst van: Simone Weil.
Link, het nieuwe wij

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

05aug

Gun jezelf een Sabbatical

Je wilt meer uit het leven halen dan alleen maar werken. Natuurlijk zijn er mooie kansen, top promoties, niks mis mee. Is er niet nog een droom, een ander pad dat je mag volgen? Een pad dat je hart raakt, waar je warm voor loopt. En je wilt niet uitgeblust zijn op 45ste! Het is mooi om te zien dat veel mensen een spirituele reis combineren met hun sabbatical, het geeft je inzichten en een andere kijk op het leven. Dat is natuurlijk een onderdeel van je sabbatical, je wilt iets anders en de uitkomst is vrij. Lees eens hoe anderen hun sabbaticel ervaarden.

Brandon Woodruff (42) geen groots ‘aha’-moment

„Het was 2012, ik werkte op kantoor bij Starbucks in Amsterdam en hield me bezig met marktontwikkeling. Ik had net promotie gemaakt toen mijn moeder vrij plotseling overleed. We waren erg close en de emotionele impact was groot. Opeens was het leven zo kort. Hierdoor kwam ook de vraag: is dit echt wat je de rest van je leven wilt blijven doen? Gun jezelf een Sabbatical

Niet dat er een groots ‘aha’-moment was. Wel werd mijn gevoel voor avontuur opnieuw aangewakkerd. En door maandenlang met een tas van 10 liter rond te reizen, besefte ik hoe weinig ik eigenlijk nodig heb. Na al die jaren heel hard werken om promotie te maken en geld te verdienen, was dit een openbaring. Bij Starbucks heb je na tien jaar recht op een sabbatical, ik werkte er toen twaalf jaar en besloot een jaar vrij te nemen om te rouwen, te reizen en na te denken. Ik ben eerst samen met mijn partner Wouter vier maanden door Azië gaan trekken. Een van de hoogtepunten was Birma. De perscensuur was net opgeheven en er heerste een enorm optimistische sfeer. De mensen waren zo vriendelijk en vrijgevig. Ik zag de gelukkigste mensen, ook al hadden ze heel weinig. Het was inspirerend. Het cliché is natuurlijk dat je jezelf terugvindt op Bali, maar ik moet het toegeven: Azië ís een goede plek om jezelf opnieuw te ontdekken.

Eenmaal terug in Amsterdam, had ik het gevoel dat ik iets nuttigs moest gaan doen. Chinees leren wellicht. Maar het was lente en er waren zoveel leuke dingen te doen. Dus ben ik naar de lunchconcerten van het Concertgebouw gegaan, iets wat ik altijd al wilde doen, maar nooit aan toekwam.
Na een tijdje kwam de vraag opborrelen of ik terug wilde naar mijn oude baan. Ik heb me er zorgen over gemaakt, maar omdat er op mijn afdeling een aantal dingen was veranderd, werd een terugkeer minder aantrekkelijk. Wat wilde ik dan? Spelen met eten en geur is altijd een rode draad geweest in mijn leven. Als kind gaven mijn ouders me een werkbank in de garage, waar ik met zelfgeplukte bloemen parfum maakte. En als mijn oma in Iowa met Kerst voor alle kinderen en kleinkinderen een maaltijd bereidde, stond ik in de keuken te helpen.

Zes weken geleden heb ik Pendergast Smokehouse in de Staatsliedenbuurt geopend, geïnspireerd door de barbecuecultuur waarmee ik in Kansas City ben opgegroeid. Gisteren draaiden we een recorddag. De risico’s van een eigen restaurant zijn groot, maar hetzelfde geldt voor de hoogtepunten. Zonder mijn sabbatical had ik nu bedacht in welk land het volgende Starbucksfiliaal moest komen. Dat is leuk, maar het voelt lang niet zo goed als in je eigen keuken staan.”

Meyke Mulder (36) nam drie maanden onbetaald verlof en een maand vakantie

„Het was een soort Nieuwjaarsvoornemen; ik wilde een keer een langere periode niet werken. Veel mensen in mijn omgeving hadden ooit zwangerschapsverlof gehad of gedwongen een tijd vrij moeten nemen na een burn-out, maar mijn carrière had nooit zo’n natuurlijke onderbreking gehad. Ik werkte gewoon al sinds ik in 2002 was afgestudeerd. Opeens dacht ik: ik moet even een break nemen. Ik ben naar mijn leidinggevende gegaan in het ziekenhuis waar ik diëtiste was, om te kijken of het überhaupt kon. Ik was de allereerste werknemer die hem om een sabbatical vroeg.

Ik plande ver van tevoren, nam ruim de tijd om mijn financiën op orde te krijgen en vroeg aan iedereen: wat zou jij doen? Ik kreeg de wildste antwoorden. Mensen projecteerden allemaal hun eigen dromen op mij.

Gun jezelf een SabbaticalUiteindelijk besloot ik dat ik in ieder geval even weg wilde. Op Facebook kwam ik een bed and breakfast in Italië tegen waar ik de eerste maand van mijn verlof naartoe ben gegaan om te werken.

De rest van de maanden hield ik vrij. Ik wilde ervaren hoe het was om een lege agenda te hebben. Om niet te weten hoe mijn leven er over een maand uit zou zien. Als je werkt, rollen de weken in elkaar over zonder dat je er erg in hebt. Toen ik na vier maanden terugkwam, waren sommige collega’s verbaasd dat ik er alweer was. ‘Je zou toch lang weggaan?’ zeiden ze.

Na vijf weken Italië kwam ik weer in Amsterdam. Daar ben ik voor het eerst in tijden gewoon thuis geweest. Ik leerde rustig door de stad te fietsen in plaats van te racen. Als ik een lunchafspraak had, was dat het enige wat ik die dag deed. Het was heerlijk. Pas toen de dagen op elkaar begonnen te lijken, besloot ik weer weg te gaan. Ik ben spontaan een rondreizende vriendin in Australië op gaan zoeken.

Ik had mezelf nooit opgelegd dat ik als een ander mens van verlof moest terugkomen. En er is nooit een moment geweest waarop ik iets anders tegenkwam dat ik liever wilde doen dan mijn huidige baan. Wel merkte ik dat ik na een tijdje vrij zijn opnieuw met passie over mijn vak begon te praten, iets wat ik al heel lang niet meer had gedaan. En toen ik weer begon met werken, was ik oprecht nieuwsgierig.

Het voelt nu alsof ik bewust heb gekozen voor mijn baan. Het is niet meer iets wat me is opgelegd, want zo voelde het na al die jaren, maar iets wat ik wil.”

Wil je naar Ghana, Kenia, Marokko, Griekenland voor een sabbaticel, vraag dan onze mogelijkheden aan, we hebben projecten in deze landen. Contact

Bron artikel is NRC

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

16sep

Op Sabbatical? Doen!

Droom je over "een tijdje nietsdoen?" Of droom je niet meer? 

Nederlanders en Belgen staan bekend als harde werkers, niks mis mee, maar als je denkt dat je na je 67ste eindelijk tijd hebt voor jezelf, dan heb je het goed mis. Eerlijk is eerlijk, we leven NU! En niet in de toekomst want dat weet je niet. Wij bieden prachtige plekken waar je tijdens een sabbatical helemaal tot rust komt. Eindelijk wordt je boek geschreven, of werk je mee als vrijwilliger in een dorp of op het land ver weg van waar je nu woont.

Wij hebben vele mogelijkheden en contacten in verschillende landen dus gun jezelf een sabbtical! 

Bron: https://www.vakantiepiraten.nl/

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod