Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema persoonlijke-ontwikkeling

17aug

Waarom de ziel uit de psychologie verdween

Boek: De onttovering van de waanzin

Boek: de onttovering van de waanzin

 

Waarom de ziel uit de psychologie verdween.

 

Psychologie in de tijd van de ondergang van het magisch universum en de opkomst van de wetenschap. In De onttovering van de waanzin wordt verteld hoe tussen 1550 en 1700 in West-Europa werd gedacht over de werking van de menselijke geest en over waanzin in het bijzonder. De meeste mensen kennen wel de donkere kant van de toenmalige menskunde, de heksenvervolgingen en demonenuitbanningen, maar niet de scholen voor levenskunst uit de Renaissance en de kleurrijke menskunde van hoofd, hart en buik als drie zielencentra.  

In korte tijd, een ruime eeuw, is de ‘oude’ menskunde vervangen door een nieuwe, op hersens en zenuwen gerichte psychologie. Hoe is dat gebeurd? In dit boek wordt de opkomst van het moderne mensbeeld gereconstrueerd, een mensbeeld dat in onze westerse cultuur zo gewoon geworden is dat we het niet meer als mensbeeld herkennen, maar dat in 1600 nog zo vreemd was dat mensen het zich niet eens konden voorstellen [......]

Aan de ene kant zien we spectaculaire vernieuwing en verdieping. Maar tegelijkertijd kunnen we ons afvragen: zijn we niet ook belangrijke inzichten kwijtgeraakt?

Lees verder op de website van Marius Engelbrecht.

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

11sep

Psycholoog of Coach?

Coaching of naar een psycholoog gaan, zijn 2 heel verschillende manieren om meer uit jezelf te halen. Maar wat is nou eigenlijk het verschil? Wat doet een psycholoog en wat behoort het domein van een coach toe?

We kunnen in ieder geval zeggen dat coaching geen therapie is. Een psycholoog kan wel coachend te werk gaan. Een coach heeft meer het karakter van iemand die naast je meeloopt en je gidst om jouw eigen antwoorden op vraagstukken te ontdekken. Een psycholoog richt zich met een therapie vaak op problemen met meer intensiteit. Zoals trauma’s en psychische problemen. Een coach loopt eerder met je mee om tot betere prestaties te komen, meer uit jezelf te halen, en steunt je om dat te bereiken wat je wenst. Vaak met een specifieke of gecombineerde methode die je zelf ook kunt integreren in de praktijk van alledag.

Coaching kan eerder het uitgangspunt hebben om niet diep te graven, maar vooral te kijken naar wat er vanuit hier en nu aan mogelijkheden zijn om een stap verder te komen. Een psycholoog zal meestal kijken naar onderliggende oorzaken van problemen en gedragspatronen opgebouwd in het verleden.  Maar... het is natuurlijk niet gezegd dat een coach niet naar de diepe spelonken van je levenservaringen zal afdalen om je tot inzichten te brengen.

Therapie bij een psycholoog kan als valkuil hebben dat je achterom blijft kijken en daardoor niet vooruit hoeft te kijken. Een coach zal je eerder meenemen naar het moment van nu en met jou op onderzoek gaan naar de elementen in je karakter die belemmerend voor het realiseren van jouw wensen zijn. Om je van daaruit nieuwe tools aan te reiken. Zo leer je inzichten omzetten naar nieuw passend gedrag en overtuigingen. Op weg naar een hernieuwde balans in werk, gezondheid, relaties en thuis.

Een coach kun je ook raadplegen juist omdat het leerzaam is, omdat je jezelf wilt uitdagen buiten je comfortzone te treden. Op ontdekking!

Spelen er thema’s in je leven waarin je vastloopt? Laat je coachen en verrijk jezelf, op naar nieuwe horizonten!

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

10sep

Een reis door de dynamiek in jezelf met psychodynamisch coachen

Wanneer je op onderzoek gaat naar een coach of therapeut, is het al snel duidelijk dat er vele verschillende methoden zijn. De ene is niet beter dan de ander, het gaat er vooral om wat bij jou past, wat bij je vraagstuk aansluit en welke manier van werken je aanspreekt. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden!

Maar hoe kom je er nou achter wat voor jou werkt? Wat is het effect van een specifieke methode? We belichten graag een van de methodes: psychodynamisch coachen.

Psychodynamica omvat het krachtenspel van zelfbeeld, verlangens en emoties. Daarbij wordt gekeken naar verschillende niveau’s: gedrag, gedachten, emoties, lichamelijk, zingeving en omgeving. Wanneer deze niveau’s met elkaar in balans zijn, zit je goed in je vel en voel je je vitaal. De dynamiek tussen zelfbeeld, verlangens en emoties werken op een krachtige en positieve manier voor je.

CoachingWanneer de dynamiek tussen zelfbeeld, verlangens en emoties uit balans is, zul je hoogstvermoedelijk een gebrek aan vitaliteit, motivatie en rust ervaren. De dynamiek werkt belemmerend door en zorgt voor innerlijke conflicten die veel energie kosten.

Freud (psycho-analyse) ging er vanuit dat mensen een onbewuste neiging hebben om vroegere situaties en gedrag te herhalen. Vanuit zijn visie heeft negatief gedrag te maken met de ontwikkelingsgeschiedenis van jou als persoon. Door aandacht te geven aan oorzaken in de het verleden, ontstaat er inzicht in jezelf en ruimte om te veranderen.

Bij Psychodynamisch coachen wordt ook gekeken naar de kern van het probleem, waar komt het in de kern vandaan? Is er een verband tussen lichaam, hoofd en zingeving te vinden? Door hiernaar te kijken, kan herstel van balans ook vanuit de kern plaatsvinden en daardoor diepwerkende en duurzame balans brengen.  

Met deze vorm van coaching leer je om naar jezelf te kijken; met een onbevangen blik en aandacht voor wat er echt in je leeft. Er ontstaat inzicht in je gedrag, de manier waarop je denkt en hoe je emoties voor je werken. Wat geeft jouw leven zin? Hoe geef je hier vorm aan zodat alle niveau’s in jezelf in balans zijn? De coach zal je ondersteunen om hier handen en voeten aan te geven waarmee je zowel prive als in werk meer balans zult ervaren.

Er blijft meer energie over voor zaken die voor jou waardevol zijn; je gaat keuzes maken die beter bij je passen. Het gevoel van ‘een geheel binnen jezelf’ groeit en je zult je vitaler gaan voelen.

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

20mei

Egocentrisme is de kern van de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Hier komt bij dat ze een onderontwikkeld inlevingsvermogen hebben, geen rekening met andere houden, zich boven de wet verheven voelen en ontsteken in blinde woede bij tegenspraak. Ze zijn snel gefrustreerd en zeggen en doen dingen die een normaal mens niet in zijn hoofd zal halen! Het is moeilijk om een compromis te sluiten met deze mensen. Ze zijn nooit verkeerd. Wie aan deze stoornis lijdt, gedraagt zichzelf als geniaal en superieur. Overdrijft de eigen goede eigenschappen en prestaties en haalt die van anderen naar beneden. Narcisten zijn altijd op zoek naar aandacht en bevestiging en manipuleren anderen om hun doel te bereiken.

Narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS)

Narcisme wordt storend als iemand een onstilbare behoefte heeft aan de blik van de ander. Het wordt problematisch als iemand heel snel beledigd is bij kritiek en eist dat je speciaal rekening met hem moet houden. Bij sommige narcisten ligt de behoefte aan bewondering en bewieroking er zo dik bovenop, dat ze zich niet eens meer bewust zijn van hun gebrekkige gevoel van eigenwaarde. Deze narcisten hebben een dijk van een pantser om hun lage zelfgevoel heen zitten. Dan praat je echt over mensen die behoren tot de groep die een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) heeft.

gezond en ongezond narcismeGezond / ongezond narcisme

Waar ligt eigenlijk de grens tussen gezond en ongezond narcisme? Allereerst is het goed om te benadrukken dat de meeste van ons narcistische trekjes hebben. Echter, soms is er bij iemand sprake van extreme persoonlijke eigenschappen en hinderlijk gedrag, zodat hij daar zelf last van heeft en iemands gedrag zo onberekenbaar of egocentrisch is dat de omgeving er last van heeft. En dat niet af en toe, maar vrijwel voortdurend. Het functioneren van iemand is dan zo gestoord dat het onoplosbare problemen kan veroorzaken op de werkvloer en in de relatie met de partner, familie en vrienden.

Narcisten wie zijn ze?

Dus wat is narcistisch gedrag? Waar moet je naar op zoek? In plaats van de negen criteria die in de DSM IV (lijst die in de psychiatrie wordt gebruikt) genoemd worden, ontwikkelde ik mijn eigen lijst van specifieke gemeenschappelijke gedragingen, die ik heb gevonden in een grote verscheidenheid van mensen met ongezond narcisme. Van die met slechts trekjes, tot die met een 'full-blown' narcistische persoonlijkheidsstoornis. Het maakt namelijk niet uit in welke categorie ze vallen, het maakt wel uit welk gedrag ze vertonen en wat voor invloed dat op jou heeft.

Verschillende type narcist

Er zijn verschillende theorieën over mogelijke subtypes in de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Een van de theorieën suggereert dat er drie narcistische persoonlijkheidsstoornis sub types zijn. Deze drie zijn grandioze / kwaadaardig, kwetsbare en de 'high-functioning'/exhibitionist.

De grandioze of kwaadaardige wordt gekenmerkt door arrogantie, minachting voor anderen en een overtuiging dat ze alleen moeten associëren met andere speciale mensen zoals zijzelf. Een fragiele narcistische persoonlijkheid vertoont de typische kenmerken die verband houden met de stoornis, maar zijn meestal ook moedeloos en depressief. Het derde subtype, het goed functionerende, is sociaal goed, maar vertoont een vergroot opgeblazen gevoel van eigenwaarde.

'Check-list' narcisme

Hoewel er dus verschillende typen narcisten zijn, zul je je misschien afvragen; hoe herken ik het? Een van de dingen waaraan je kunt merken dat je met en narcist te maken hebt, is dat je het kunt voelen.

Narcisten herken je aan dat: 

  • ze een gebrekkig geweten hebben;
  • ze nooit tevreden zijn;
  • ze als een stoomwals over je heen denderen;
  • ze goed in het afdwingen van bewondering zijn;
  • ze je gebruiken, claimen en manipuleren;
  • ze geen geweten hebben en geen schuldgevoel kennen;
  • ze alle energie uit je zuigen;
  • ze alleen op zichzelf gericht zijn;
  • ze enorm achterdochtig zijn;
  • ze streven naar macht en (seksuele)controle;
  • ze niet alleen kunnen zijn;
  • ze een negatieve levensinstelling en nauwelijks plezier hebben;
  • ze het bewustzijn van een kind hebben;
  • ze altijd hun zin moeten hebben;
  • ze niet kunnen communiceren, altijd aan het woord willen zijn;
  • ze steeds van normen en waarden veranderen;
  • ze nooit genoeg aandacht van je kunnen krijgen;
  • ze amper geïnteresseerd zijn in jouw wel en wee;
  • ze uiterst gevoelig zijn voor jouw kritiek;
  • ze slechts in je zijn geïnteresseerd voor hun eigen doeleinden;
  • ze niet willen weten wat ze je aandoen,
  • ze niet zielsbewust zijn.

Overwegingen
Pathologisch narcisme is een spectrum van stoornissen en het is een complex fenomeen. Ik wil niet suggereren dat iedereen die overeenkomsten heeft met deze lijst een narcist is. Wat ik wel wil suggereren is dat mensen die lijden aan deze volledige, alles doordringende, geestelijke persoonlijkheidsstoornis veel overeenkomsten zullen vertonen met het gedrag omschreven in deze lijst. Deze kenmerken zijn ook te gebruiken als 'check-list' voor iedereen die nog twijfels heeft over of hij/zij nu wel of niet te maken heeft met een narcist.

Bronvermelding: INFO.NU

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

30jul

De ‘Weg van de Heldin’ is de zoektocht van de vrouw naar heelheid.

De ‘Weg van de Heldin’ is de mythische zoektocht van de vrouw om de diepe wond van haar vrouwelijke aard te helen, zowel op persoonlijk, cultureel als spiritueel niveau.  

In de psychologische literatuur vinden we veel over de weg van de held naar individuatie, maar dat vrouwen een geheel eigen en andere weg moeten bewandelen, is tot nu toe weinig belicht. In dit stimulerende, openhartige en ook ontroerende boek laat Murdock zien voor welke innerlijke vragen en opgaven vrouwen in onze tijd geplaatst worden, vragen die niet alleen haarzelf en het ontdekken van haar eigen wezen betreffen, maar ook vragen die rechtstreeks te maken hebben met het veranderen van ingebakken (vaak onbewuste) zienswijzen van onze cultuur op het vrouwelijke. 

Belangrijke psychologische processen als het helen van de moeder/dochterbreuk, het onderkennen van vadersdochter-symptomen, de afdaling in het donker van de innerlijke nederwereld om je eigen wezen te hervinden, worden met warmte en aan de hand van voorbeelden uitgewerkt. 

Het is een boek dat diepe inzichten biedt in zowel de vrouwelijke psychologie als in de verstoorde balans tussen mannelijke en vrouwelijke waarden in onze samenleving en de impact daarvan op de ontwikkeling van de vrouw. Maureen Murdock neemt ons op een kwetsbare en tegelijkertijd open, vrouwelijk krachtige wijze mee op reis, op de zoektocht naar het waarachtig vrouwelijke en spirituele in de vrouw. 

Een prachtige wegwijzer voor vrouwen op weg naar heelheid,maar ook voor mannen om in contact te komen met het wezen van het vrouwelijke,en het vrouwelijke in hemzelf.  

Maureen Murdock, MA, is gezinstherapeute en onderwijsconsulente. Zij heeft een aantal boeken geschreven, waaronder „Fathers Daughters”. Ze is verbonden aan diverse universiteiten en onderwijsinstituten in de V.S.

Diana Bergsma geeft vanaf 2014 de "Heldinnen reis". Deze keer wordt het gegeven op 11 - 14 sept 2016 op Terschelling in de Folkshegeskoalle Schylgeralân. 

Lees verder over de reis...

Koop het boek!

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

10nov

Is het beter als je niets te kiezen hebt?

Vorige week was Sophie Hilbrand te gast bij RTL Late Night. Haar interessante vraag over de betekenis van cosmetische chirurgie voor vrouwen, bleef helaas wat in de lucht hangen: als je opgroeit met het idee dat dingen aan je uiterlijk 'verbeterd' kunnen worden, dan kijk je misschien heel anders naar jezelf dan wanneer dat niet kan.

Dat klopt, want mensen zijn tevredener over dingen waar ze toch niks aan kunnen doen, daar leggen ze zich bij neer. In een onderzoek kregen deelnemers (studenten) na afloop een poster van een schilderij mee naar huis. Een deel van hen kreeg een poster die ze niet erg mooi vonden (ze hadden hem in hun Top-12 op 9 gezet). De helft van de studenten moest het daarmee doen, tegen de andere helft werd gezegd: neem hem mee, maar als je hem na een paar dagen niet leuk vindt kun je hem nog ruilen voor een andere.

Na een paar dagen werd aan alle deelnemers gevraagd hoe mooi ze hun poster vonden. Het bleek dat degenen die hun poster nog konden omruilen hem nog steeds niet erg waardeerden, maar degenen die niet konden ruilen waren hun poster mooier gaan vinden. Ze hadden er toch steeds meer aan gezien dat hen aansprak.

Psychologisch immuunsysteem

Dit verschijnsel – het meer gaan waarderen van uitkomsten die je niet meer kunt veranderen – is te danken aan ons psychologisch immuunsysteem: we hebben een talent om negatieve situaties te rationaliseren, relativeren en vertekenen waardoor we ons snel weer goed gaan voelen. Deze onbewuste 'spin doctor' helpt ons over mislukking en tegenvallers heen. Zo zien kiezers achteraf vaak de sterke punten van de kandidaat waar ze tegen waren, krijgen prijzen opeens meer waarde als je ze eenmaal gewonnen hebt, merken sollicitanten de zwakheden van een bedrijf op zodra dat bedrijf hen heeft afgewezen, en wordt de onbetrouwbaarheid van een test plots bemerkt wanneer men ervoor zakt. 

Het werkt ook bij 'grote' dingen zoals gedumpt worden door je geliefde. Als je eraan denkt hoe je je twee maanden zult voelen nadat het uit is met je partner, denk je dat je je verschrikkelijk zult voelen. Je houdt er geen rekening mee dat je in die twee maanden dingen gaat denken als: ‘Zoveel hielden we nu ook weer niet van elkaar’, dat je gaat denken aan alles wat er eigenlijk mis was met je partner en jullie relatie, en dat je nieuwe dingen gaat meemaken en mogelijk andere potentiële partners ontmoet.

Je psychologisch afweersysteem helpt je om een positieve invulling te geven aan de verbroken relatie, en na een tijdje ben je blij dat die nare ex is opgerot, en zie je het misschien zelfs wel als 'het beste dat me kon overkomen'.

Dit gebeurt automatisch en onbewust, en juist daardoor is het zo effectief: als we bewust zouden merken dat we zelf ergens een draai aan geven, zou het een stuk minder goed werken (‘Mijn ex vind ik nu minder leuk, maar dat heb ik alleen bedacht om mijn verdriet te overwinnen’). Ons afweersysteem werkt juist zo goed doordat we zelf helemaal niet in de gaten hebben hoe we een positieve draai geven aan wat ons overkomt. Zo vinden we bijna allemaal dat het leven ons redelijk goed heeft bedeeld, en hadden we onze tegenslagen achteraf zelfs niet willen missen omdat ze ons tot rijping hebben gebracht.

Immuunsysteem

Maar de psychologische spin doctor die ons zo verzoent met ons lot, houdt zich muisstil wanneer een negatieve uitkomst nog veranderbaar is. Logisch, want als je nog van partner, baan, baas, huis of hypotheek kunt veranderen, kun je dat gewoon dóen om je beter te voelen. Het immuunsysteem hoeft pas in actie te komen als er geen alternatief is. Dan gaat het aan de slag om te zorgen dat je er het beste van maakt en er misschien zelfs volmaakt gelukkig mee wordt.

Dit zou kunnen betekenen dat uiterlijke ongewenstheden vroeger meer werden geaccepteerd én gewaardeerd. Je moest het ermee doen, dus je leerde leven met die te kleine borsten of te grote neus, en je vond een partner die het juist lief, leuk of karakteristiek vond.  Alleen al het feit dat cosmetische chirurgie mogelijk is, kan dus betekenen dat vrouwen vandaag de dag minder tevreden zijn met hun uiterlijk.  Meer algemeen betekent dit misschien zelfs wel dat we eerder ongelukkiger dan gelukkiger worden van onze technologische mogelijkheden om 'verbeteringen' en 'correcties' aan te brengen in alles wat ons niet bevalt.

Blog geschreven door Roos Vonk.

COMMENTS
Irene 2016-11-21 00:34:54 Leuk en comisch
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

09jan

 Is elk huwelijk is een vergissing?

Laat hem zien hoe twee geliefden samen zijn en John Gottman (71) kan met meer dan negentig procent zekerheid voorspellen of ze zullen scheiden. In zijn ­laboratorium aan de Universiteit van Washington, liefkozend het Love Lab genoemd, observeerde de Amerikaanse psycholoog honderden stellen. Hij mat hun hartslag, bestudeerde hun emoties, en keek hoe ze ruzieden. Zo ontrafelde hij stukje bij beetje het geheim van succesvolle stellen, door hem ook wel de ‘masters of relationships’ genoemd. Wat maakt dat zij wél gelukkig blijven met elkaar, terwijl andere koppels de eindstreep niet halen?

Dat hij de relatie van andere stellen kan doorzien, is misschien wel de reden dat hij en zijn vrouw Julie niet vaker worden uitgenodigd voor etentjes, grapt Gottman op zijn website. Zelf vindt hij het niet zozeer belangrijk dat hij kan voorspellen welk koppel uit ­elkaar zal gaan, maar dat hij ontdekt welk gedrag de kans op een scheiding verhoogt. ‘Want als we dat weten, ­kunnen we ingrijpen.’

Vandaag is John Gottman in Kaatsheuvel voor het congres Creating connections. Hij geeft er een lezing samen met zijn vrouw Julie Schwartz Gottman. Zij is ook psycholoog; samen leiden ze het Gottman Institute, waar je terechtkunt als je je relatie wilt verbeteren. Tijdens het interview luisteren beiden aandachtig naar elkaars antwoorden en vullen ze elkaar glimlachend aan. Als Julie tijdens het fotograferen last krijgt van haar knie, vraagt John haar bezorgd of het wel gaat. Dat ze hun eigen onderzoeksuitkomsten in praktijk brengen, is duidelijk.

Als ik hier zat met met mijn partner, hoe zouden jullie dan kunnen zien of onze relatie goed was?

Julie Schwartz Gottman: ‘Eerst vragen we je om de geschiedenis van jullie ­relatie te beschrijven. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? Wat was de eerste indruk die jullie van elkaar hadden? Hoe besloten jullie dat je samen zou doorgaan? We kijken daarbij niet alleen naar de inhoud van het gesprek, maar vooral naar wat er zich tussen jullie beiden ­afspeelt als je je verhaal vertelt. Zien we bewijs dat jullie gek zijn op elkaar en ­elkaar bewonderen? Dat jullie meer een “wij” zijn dan in plaats van twee keer een “ik”?

Ook vragen we jullie om over een meningsverschil te praten. We doen dan niets en observeren: geef je de ander de schuld? Plaats je jezelf boven je partner? Is je partner defensief? Of laat je je juist door je partner beïnvloeden? Dat je zegt: goed punt.’

John Gottman: ‘Die informatie verzamelen we om te kijken hoe het ervoor staat in drie domeinen. Of er genoeg positieve dingen in de relatie zijn, zoals vriendschap, intimiteit en speelsheid. Hoe jullie omgaan met conflicten en verschillen in persoonlijkheid. En hoe jullie bouwen aan een gezamenlijk betekenisvol leven met jullie eigen waarden en doelen.’

Jullie hebben honderden stellen gezien. Wat is tegenwoordig het grootste probleem?

John: ‘Mensen houden op elkaar het hof te maken en met elkaar te praten, vooral als er kinderen komen. Ze zijn alleen nog maar gericht op de dagelijkse beslommeringen en op de boel draaiende houden. Ze verwaarlozen hun relatie, omdat ze denken dat die wel goed zit. Maar ook al heb je een Rolls-Royce, als je die verwaarloost, zal hij er uiteindelijk mee ophouden. Hetzelfde geldt voor een relatie: je moet haar onderhouden.

Ik ken een onderzoek waarin ­camera’s werden opgehangen bij mensen thuis. En wat denk je? Geliefden praten slechts 35 minuten per week met elkaar! 35 minuten, waarvan het grootste deel van de gesprekken gaat over klusjes. Bel jij de loodgieter even. Wie haalt de kinderen morgen op? Vergeet niet dat je moeder morgen langskomt. Dat zijn niet de gesprekken die de intimiteit vergroten. Het is niet: wat gebeurt er op dit moment in je leven? Wat zijn jouw gedachten over je werk en de kinderen? Hoe zie jij de toekomst? Waar verlang je naar?’

Julie: ‘Het gaat erom dat je je relatie prioriteit geeft, óók als er kinderen zijn.’

‘Vroeger was alles beter’ – geldt dat ook voor relaties?

Julie: ‘Nee, ik denk niet dat huwelijken zoveel beter waren voordat de echtscheidingspercentages explodeerden. Natuurlijk waren er stellen die een goede relatie hadden, maar er waren ook veel mensen – vooral vrouwen – die erg ­ongelukkig waren. Het verschil is dat vrouwen nu financieel onafhankelijker zijn en de mogelijkheid hebben om te scheiden.’

John: ‘Wel wordt er tegenwoordig meer verwacht van mannen. Ze moeten niet alleen het gezin onderhouden, maar ook goede vrienden en minnaars zijn, én geweldige vaders.’

Verwachten we te veel van de liefde?

John: ‘Dat is iets wat veel gezegd wordt. Een onderzoeker van de universiteit van North Carolina heeft precies dat idee onderzocht: of het loont om je verwachtingen van je relatie te temperen. Hij ontdekte het tegenovergestelde; dat mensen die dat doen juist erg ongelukkig zijn. Het gelukkigst waren mensen die hun verwachtingen hoog hielden, die verwachtten dat ze werden bejegend met vriendelijkheid, affectie en compassie. Zijn advies is dus om hoge verwachtingen te blijven houden. Als je partner zich egoïstisch gedraagt of je negeert, maak daar stampij over: zeg dat je een dergelijke behandeling niet pikt. Verwachten dat je wordt gekoesterd is heel redelijk.’

Julie: ‘Maar er zijn ook verwachtingen die niet realistisch zijn. Bijvoorbeeld dat het gevoel dat je hebt als je net verliefd bent, zal voortduren. Wel kan de liefde dieper worden als je aan je relatie blijft werken: als je je kennis over je partner blijft updaten en blijft openstaan voor wie de ander is. Ook is het niet realistisch om te denken dat er nooit problemen zullen zijn. Maakt niet uit hoe goed je relatie is, er zullen altijd momenten zijn waarop je elkaar kwetst.’

U zegt dat 69 procent van de problemen in een relatie onoplosbaar is.

John: ‘Een bevriende familietherapeut zei ooit: elk huwelijk is een vergissing. Het gaat erom wat je met die vergissing doet. Hij bedoelt hiermee dat er altijd mismatches zullen zijn. Soms vinden we zelfs de dingen die we aanvankelijk aantrekkelijk vonden in onze partner later juist heel erg irritant.’

Julie: ‘Die onoplosbare problemen komen door botsende karakters of andere voorkeuren voor hoe je je leven inricht. Je kunt je partner niet veranderen, maar wat “masters of relationships” wel doen is proberen het standpunt van de ander te zien. Dan wordt het een dialoog in plaats van “jij hebt ongelijk, ik heb gelijk”. Het is de gedachte: “ik houd van je, ik zou je nooit vragen te veranderen, maar verander alsjeblieft.” Er is dus een zekere lichtheid en humor.’

John: ‘Succesvolle stellen leggen elkaars positieve punten onder een vergrootglas en maken de negatieve punten minder belangrijk. Zij zeggen als het ware: met die kleine dingetjes kan ik wel leven, de grote dingen zijn zo goed, ik ben een ­geluksvogel. Niet-succesvolle stellen richten zich juist op elkaars beperkingen. Zij koesteren niet wat ze hebben en kijken steeds om zich heen of er iets beters te vinden is. En dan sterft hun liefde.’

Ruziemaken met je partner is an sich niet erg, maar het gaat om de manier waarop je dat doet, zegt u.

Julie: ‘Inderdaad. Soms raken mensen tijdens een ruzie zo overspoeld door hun emoties dat hun hartslag stijgt naar meer dan 100 slagen per minuut. Ze kunnen dan niet meer goed nadenken, de hersenen schakelen zich als het ware uit. ­Alles wat mensen dan nog zien en horen zijn aanvallen. Het is slimmer om op zo’n moment tegen je partner te zeggen dat je een pauze nodig hebt om even te kalmeren.’

U ontdekte dat er vier soorten ruziegedrag zijn die de scheidingskans vergroten: als mensen hun kritiek op de persoon richten in plaats van over specifiek gedrag te klagen; als ze bij verwijten meteen in de verdediging schieten; als ze een muur optrekken en als ze minachtend worden.

Julie: ‘Ja, en minachting is van deze vier het meest desastreus voor je relatie. Omdat je eigenlijk zegt: jij bent minder dan ik, ik sta boven je en ik walg van je. Ik hoor wat je zegt, maar ik vind het belachelijk.

John zag in zijn onderzoek dat minachting niet alleen de relatie ondermijnt, maar ook de gezondheid van beide partners aantast. Van de luisteraar én van degene die zich minachtend uitlaat. Omdat er zoveel negatieve gevoelens bij komen kijken.’

John: ‘Minachting ondermijnt respect, en zonder respect kun je geen liefde hebben – wel lust, maar geen liefde. Als je niet het gevoel hebt dat je partner je respecteert of bewondert, dan voel je je erg waardeloos en eenzaam. Liefde kan niet bloeien op zo’n ondergrond, het is alsof je een plant probeert te laten groeien in de woestijn.’

Julie: ‘Dat zou nog wel lukken met veel water. Het is eerder alsof je iets probeert te planten in zoute grond.’

U ontdekte dat er tegenover elke negatieve interactie minstens vijf positieve moeten staan. Hoe doe je dat?

John: ‘Dat is tijdens een ruzie; normaal gesproken moet die verhouding zelfs 20:1 zijn! In een relatie doen zich steeds kleine mogelijkheden voor tot positieve interactie. De kunst is om die aan te grijpen, in plaats van je af te wenden. Niet de hele tijd hoor, maar succesvolle stellen doen het toch zeker wel 68 procent van de tijd.’

Julie: ‘En dat kunnen heel kleine dingen zijn. Stel: je partner is de krant aan het lezen en maakt een opmerking. Je kunt het negeren en doorgaan met je eigen stuk van de krant, of je zegt: “goh, interessant.” Het is een kleine manier waarop je partner om je aandacht vraagt, maar daarop ingaan is een erg krachtig middel om je relatie te verbeteren.’

Dus je hoeft geen diners bij kaarslicht te organiseren.

Julie: ‘Inderdaad!’

John: ‘Maar dat is geen slecht idee hoor. Waar wij erg trots op zijn in onze relatie is dat we jaarlijks op huwelijksreis gaan, dit jaar doen we dat voor de veertiende keer. We gaan altijd naar hetzelfde bed en breakfast, huren dezelfde kamer en nemen onze kajak mee. Iedere keer hebben we een geweldige tijd. Het is belangrijk om de romantiek levend te houden, om intieme gesprekken te voeren en je partner te koesteren. Je wilt niet dat de liefde bedrijven als laatste klusje op je to-do-lijst komt te staan. Dus ja, die diners bij kaarslicht doen er wel degelijk toe.’

Tot slot: als jullie één advies zouden kunnen geven dat iedereen direct kan toepassen in zijn relatie, wat zou dat zijn?

Julie: ‘Vraag je partner wat zijn of haar diepste dromen zijn.’

John: ‘Vraag je partner: hoe kan ik nog beter van je houden?’

John Gottman (1942) is emeritus ­hoogleraar aan de universiteit van ­Washington. In 2007 werd hij verkozen tot een van de tien invloedrijkste therapeuten van de voorgaande 25 jaar. Hij ontwikkelde meerdere modellen om de stabiliteit van huwelijken te voorspellen. Hij publiceerde bijna 200 wetenschappelijke artikelen en schreef tientallen boeken over relaties, waaronder het bekende De zeven pijlers van een goede relatie. Samen met zijn vrouw Julie Schwartz Gottman zette hij het Gottman Institute op, waar zij mensen helpen om hun relatie te verbeteren. Een van hun interventies is een island retreat, waarbij je je als koppel samen met hen kunt terugtrekken op de San Juan-­eilanden aan de oostkust van de VS.

Hierbij een mooi artikel uit de psychologie magazine! 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

04apr

De narcistische paradox

Iemand die narcistische eigenschappen heeft, is iemand die wat kan. Diegene is vaak succesvol en heel charmant. Die charme heeft hij of zij nodig om telkens een nieuw podium te creëren.

Mensen in de omgeving zullen diegene dus als uiterst charming beschouwen. Dit lijkt echter alleen zo in het eerste - oppervlakkige - contact. Partners weten beter: iemand is alleen leuk als hij of zij de aandacht weet te vangen.

Wat ben ik toch geweldig

Indruk maken op een ander is een manier om zichzelf over de bol te kunnen aaien: 'Wat ben ik toch geweldig'. Kijk maar naar Donald Trump: een grotere narcist bestaat haast niet. Hij imponeert mensen en lijkt iemand die blaakt van het zelfvertrouwen. Deze indruk wordt ten onrechte gewekt, want het tegendeel is waar.

Dit is namelijk de narcistische paradox: het lijkt alsof deze mensen vol zelfvertrouwen zitten, maar juist doordat ze zich deep down eigenlijk waardeloos voelen, hebben ze het nodig om zich beter en belangrijker te voelen dan anderen. Dit komt door die onzekerheid, ze moeten zich weren tegen kritiek. Want die dulden ze niet, ze kunnen hier zelfs agressief van worden.

Narcistische krenking

Een bekend verschijnsel is de narcistische krenking. Dit is als diegene zich zó in zijn diepste wezen aangetast voelt, dat hij of zij daar helemaal gepikeerd van raakt. En hier dus zelfs wraakzuchtig en agressief van wordt.

Ze staan niet op een normale manier open voor kritiek en hebben geen inlevingsvermogen. De interesse in de gevoelswaarde van een ander is 0,0. Die kunnen ze overigens wel goed veinzen, maar het enige dat ze écht interesseert, is zichzelf.

Narcisten zijn extreem jaloers en gunnen de ander niets. Een narcist heeft nooit ergens last van, want de schuld ligt toch altijd bij een ander. Je kunt ze herkennen aan bijzonder autoritair en dictatoriaal gedrag.

Ze zijn dominant en passen zich moeilijk aan. Ook nemen ze erg graag zelf het woord, om allerlei verhalen te vertellen. Ze vertellen iets met genoegen meerdere keren: als ze maar een podium hebben. 

Onder je collega's schuilt misschien wel een narcist.

Over het algemeen werkt het zo: ben je niet voor haar of hem, dan ben je dus tegen. Als bewonderaar zit je goed, als criticus ben je de vijand.

In een liefdesrelatie kan het werken als je hem of haar volgt, bedient en bewondert. Dan is er geen vuiltje aan de lucht. De kracht en dominantie zijn heel aantrekkelijk, maar na een paar jaar krijgt de partner door dat het allemaal om de ander draait. Er is namelijk geen normale wederkerigheid en dit valt na een tijd samen natuurlijk op.

Vrouwen

Misschien lees je dit en denk je 'Ik ken alleen maar mannelijke narcisten'. Maar ook vrouwen kunnen een narcist zijn. Het is alleen veel uitzonderlijker: vermoedelijk één vrouw op de tien mannen is een narcist.

Ik ben geneigd om dit te wijten aan het feit dat jongens in de basis meestal onzekerder zijn. Narcisme wordt ontwikkeld vanuit een dieper gevoel van onzekerheid. Vrouwen zijn eerder rijp, volwassen en sowieso empathischer. Er is dus minder kans dat zich een narcistisch patroon ontwikkelt.

Een narcist heeft geen zelfreflectie...

maar kan ook die wel veinzen. Laat je niet foppen: kritiek levert geen enkele vorm van verandering of zelfkritiek op. Dit kun je schudden. Het slechte nieuws is dat ze eigenlijk niet te behandelen zijn, omdat ze zélf nergens last van hebben en dus ook geen noodzaak zien om iets op te lossen. 

Wat wel positief is aan narcisten, is dat het nooit saai is met ze. Door hun nogal schaamteloze karakter is er altijd reuring in de tent. Heb je een vriendin die narcistische trekken vertoont? Dan zou ik met een knipoog tegen je willen zeggen: zoek dekking.

(De term narcisme werd voor het eerst gebruikt door neuroloog Sigmund Freud en komt uit de Griekse mythologie. Volgens de Griekse mythe was Narcissus een knappe jongeman, die de romantiek afwees omdat hij verliefd werd op zichzelf. Freud bedacht de term voor iemand die ongelooflijk veel energie steekt in zichzelf, maar bijna geen energie in anderen stopt.)

Geschreven door: VROUW-psycholoog 

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod