Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema persoonlijke-ontwikkeling

26mar

Van hippie tot...?

Glimlachend denk ik weleens terug aan de jonge vrouw die ik was, in mijn begin twintiger jaren, was ik een hippie. Wel een beetje laat, “1980 – 1984” maar toch ik kon de combinatie van witte klompen en Indiase jurken niet weerstaan.
Ik wilde onafhankelijkheid, vrijheid, rechten van de vrouw uitstralen en tegen de mannen vechten. Ik wilde zwerven over de wereld en dat deed ik, ik leefde in Israël een tijdje in de Kibboets. Het was een mooie mengeling van vooral vrouwen uit de hele wereld die daar waren, net als ik jong en strijdlustig.

Israël 

Ik maakte een deel van de oorlog mee, bommen in Jeruzalem en Hebron. Het was rennen voor je leven. Ik bezocht de mijnenvelden en de verlaten dorpen aan de grens van Libanon, hier was de dood. Ik durfde door de hekken van de Palestijnen en zag hoe zij in kleine kamertjes leefden, achter prikkeldraad, gevangen.

Nachts kon ik niet slapen, zag een wirwar van beelden. Hoorde het geluid van gillende mensen, van schoten en bommen.

Ik gaf mijn strijdlust op en realiseerde me hoe veilig ik was in Nederland. Ik wilde naar huis, ik wist wat ik wilde.

Studeren

In 1984 gaf ik mijn hippie kleding weg, ik ging studeren, ik wilde immers mensen helpen. Van hippie werd ik een strenge feministe, ik las alle boeken o.a. van Simone de Beauvoir, Anja Meulenbelt en Adrienne Rich, zij schreef over matrofobie: niet de angst voor je moeder of voor het moederschap, maar de angst net zoals je moeder te worden. ‘Duizenden dochters zien hun moeder als degene die hen het compromis en de zelfhaat hebben geleerd waar zij juist vanaf willen.’ Moeders als degenen door wier toedoen de beperkingen en vernederingen van een vrouwelijk bestaan met geweld aan hen werd doorgegeven.

Adrienne: “Slechts weinig vrouwen die in het patriarchaat zijn opgegroeid kunnen zich bemoederd genoeg voelen: de macht van onze moeders, hoeveel ze ook van ons houden en voor ons vechten is te beperkt: en het is door middel van die moeder dat het patriarchaat het kleine meisje al vroeg leert, wat haar juiste verwachtingen horen te zijn. De angstige druk die de ene vrouw op de andere uitoefent, om zich aan te passen aan een vernederende en ontmoedigende rol, kun je nauwelijks ‘bemoederen’ noemen, ook al doet ze het omdat ze meent dat die rol haar dochter zal helpen overleven.”

Mijn ervaringen

Ik begreep door het lezen van de boeken dat ik me aan het ontworstelen was van mijn moeders greep, zij was er van overtuigd dat ik niet hoefde te studeren, als ik maar een baan had. Later begreep ik pas dat zij niet mocht studeren en van haar man (mijn vader) niet mocht werken.

Ik begrijp heel goed dat vrouwen van zestig en vijftig in mijn praktijk komen, zij willen zich vrij worstelen van relaties, ouders en zelfs kinderen. Om vrij te zijn, te ontdekken wie je bent, wat je talenten zijn, je zekerder voelen, jezelf op de eerste plek zetten, jezelf aantrekkelijk vinden enz.

De veertigers hebben vaak wel de vrijheid gehad om te studeren en zij gaan vaak over de kop, geven niet goed hun grenzen aan, willen bewijzen, willen meedoen met de mannen, maken zich zorgen over hun moederschap, nemen hoge posities in die ze weer niet kunnen combineren met het gezin.

Kortom vrouwen hebben nog een mooie weg te gaan.

In 1989 was ik klaar met mijn eerste studie, ik ging mensen helpen. Ik was dan wel vrijer, hippieloos, minder feministisch geworden, maar van mensen begreep ik nog niet zoveel. 

Van hippie tot de vrouw van 57 van nu. En ik geloof dat ik iets meer van mensen begrijp.

Lieve groet van Diana Bergsma

Geef nooit de hoop op, blijf geloven in jezelf, jij bent bijzonder!

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod