Mijn innerlijke reis tijdens het Festival van Liefde
Ik kan een verhaal gaan schrijven waarop je per dag kan lezen wat ik allemaal gedaan heb die twee geweldige weken in Indonesië, Karimunjawa, echter heb ik er gewoon een leuk en mooi verhaal van gemaakt. Niets, maar dan ook niets is onwaar, het is exact zoals ik het beleefd heb. Hopelijk kan ik jullie het gevoel ervan een beetje meegeven.
Eind 2024 ben ik begonnen aan een pijn reset methode bij Joost in Roosendaal. Hij vertelde me dat de pijn in mijn nek en schouders die ik al jarenlang had ook door “trauma” veroorzaakt kon worden. Hij bood me het programma aan en dit heeft me bewust gemaakt. Bewust van de maatschappij, van mezelf en mijn gedrag, maar ook bewust van de connectie met alles en iedereen om ons heen. Ik stelde doelen op waarvan er 1 was: “Ik wil volgend jaar alleen een vakantie nemen met een groep in de natuur, gericht op spiritualiteit. Hierdoor zal ik mezelf meer kunnen ontwikkelen en meer met mezelf bezig zijn dan met anderen.”
Ik had dit verdiend: Festival van Liefde
Het duurde nog een aantal maanden voordat ik me in reizen ging verdiepen. Op internet vond ik de site ”www.spirituelevakantiereizen.nl”. Al snel viel mijn oog op “Festival van de liefde” in Indonesië. Ik bekeek de reis en zag dat er heel veel te doen was op spiritueel gebied. Al het eten en drinken werd geregeld, diverse tripjes werden georganiseerd, ook me-time was mogelijk en je kon ook nog ter plekke vervoer regelen om het eiland te verkennen.
De lange reis en het aantal overstap momenten hield me in eerste instantie tegen. Ik durfde het niet aan. Een poosje later keek ik weer eens voor reizen en kwam exact op dezelfde reis terecht, wat ik in eerste instantie niet eens doorhad… Ik zag het als een teken en nam contact op. Gelukkig kon ik geholpen worden met tips voor de reis, wat me over de streep trok en mijn angsten wegnam.
Ik vond ook wel dat ik het verdiend had. Ik had wat vervelende situaties meegemaakt in de liefde de afgelopen paar jaar, dus dit leek me wel wat. Nog net betaalbaar voor mij en eindelijk eens naar het Oosten wat ik al jaren wilde. Ook een stukje zelfliefde om mezelf uit te dagen. Nog nooit alleen naar het buitenland op vakantie geweest en nog nooit naar het verre Oosten…
Ik leerde naar mezelf kijken
In het jaar voor de reis leerde ik naar mezelf kijken en waar ik mezelf nog verder zou kunnen ontplooien. Welke schaduwen had ik bij mezelf bijvoorbeeld nog niet aangekeken? Nooit eens echt de rust voor mezelf genomen en dit ook echt zo te mogen voelen. Niet meer alle dagen racen, maar echt vertragen en daar ook van kunnen genieten zonder steeds maar weer te denken; ik mag niet te veel genieten, ik moet ook productief zijn!
Vertragen
Dat vertragen is wat mij onder andere geleerd heeft, meteen al met één voet op het geweldig mooie terrein voelde ik mijn ogen verzachten. Dit vertragen heeft er dan ook voor gezorgd dat ik steeds meer in stilte ging lang na de vakantie nog, mezelf nóg beter heb leren kennen na alles wat ik daar heb gedaan, gezien en gevoeld.
De onvoorwaardelijke liefde die werd gegeven, maar ook de ego-tjes die soms voorbij kwamen. We ontkomen er niet aan. Belangrijk geworden voor mij door het festival is; herken de schaduwkanten van jezelf en laat ze niet de overhand hebben, maar aan de andere kant; laat de ego’s van anderen niet onder je huid kruipen, laat dat bij hen.
Onvoorwaardelijke liefde
Het festival heeft me ook geleerd onvoorwaardelijke liefde te durven geven zonder de angst dat er iets voor terug verwacht wordt.
Ik heb veel emotionele pijn losgelaten tijdens de gezamenlijke meditaties die ik erg indrukwekkend vond. Door de energie die we elkaar gegeven hebben, kwamen er heel veel emoties los op bepaalde momenten. Andere momenten was het heerlijk onbezorgd genieten van het klimaat, zwemmen in het heerlijke lauwe water en het geweldige ontbijt wat je elke dag opnieuw kon aangeven, want ja, je hebt niet elke ochtend zin in hetzelfde eten toch? Zelfs recepten die niet op de kaart stonden werden gerealiseerd als het in huis was.
Het heerlijke authentieke Indonesische buffet zowel met de lunch als het diner, waren hoogtepunten van de dag. Soms zaten we vol verwachting te wachten op de welbekende bel die gerinkeld werd als we aan konden schuiven.
De heerlijke "vitaminebommen"-drankjes die werden gemaakt en alles wat we aan drankjes nog konden bestellen was ongekend. Gelukkig hebben we de recepten nog :)
Ik heb totaal geen alcohol gemist op dit festival. Al heb ik me met een tripje naar een super mooi stukje strand met een geweldige DJ erbij laten verleiden tot een heerlijke cocktail. Tijdens de ondergaande zon en het dansen op het strand op de beats hoorde dat er ook wel een beetje bij..
Het was tot in de puntjes geregeld
De tripjes die georganiseerd werden waren tot in de puntjes geregeld. Mochten er calamiteiten opdoen door het een of ander, dan werd gewoon het programma aangepast wat voor iedereen dan beter uitkwam. Niet iedereen voelde zich altijd 100% top lichamelijk gezien. We hebben o.a. buikloop, oorontstekingen en een beet van een steenvis voorbij zien komen. Maar altijd was iedereen erg begaan met elkaar en door de liefde en snelle acties van Margo en haar team op medisch gebied, is er niemand gesneuveld of blijvend verwond geraakt :). Ook dit hoort bij emotioneel loslaten, de toxiciteit die loskomt en je weer nieuwe inzichten geeft; hoe belangrijk is je lichaam nou eigenlijk, want als dat niet meewerkt, dan denk je aan niks anders meer dan beter worden.
De boottochtjes
De boottochtjes waren puur genieten. Of je nu ging speervissen (voor mij de moeilijkste activiteit geweest…), naar een onbewoond bounty eiland en daar een verse vis van de grill te eten en uit een verse kokosnoot te drinken of snorkelen; alles was goed geregeld en echt genieten in het nu. Weg van alle ruis, alle vooroordelen (iedereen voelde zich naar mijn idee erg vrij in doen en laten), niets moest alles mocht.
Topmomenten
Andere topmomenten voor mij waren de ecstatic dance avonden, je heerlijk laten gaan met dansen tijdens de heerlijke muziek met het zachte zand onder je voeten.
De workshops leken op dat moment niet altijd mijn ding, soms ook echt wel uit m’n comfort zone, maar dat heeft me juist weer uitgedaagd eens meer dingen te doen die ik normaal niet zou doen. Echt praten over mijn gevoel en gevoelens bijvoorbeeld is altijd lastig voor mij geweest. Maar dat heeft me daarin juist weer een enorme zet gegeven. Ik heb nooit echt naar het gevoel in mijn lichaam geluisterd. Ik voelde wel van alles in mijn buik als ik me niet veilig voelde, maar ik had geen idee dat dat juist alarmsignalen waren waar ik naar mocht luisteren. Dat dat mijn intuïtie is die zegt; je gaat ermee door, maar wil je dat eigenlijk wel? Word je eigenlijk wel met respect behandeld? Vertelt iemand hier nou eigenlijk de waarheid of niet? Ik luister steeds beter naar mijn lichaam nu, want dat is wat je alles kan vertellen zonder dat je erover na hoeft te denken.
Maar alles valt te leren, het gaat erom dat we er überhaupt aan beginnen en daarnaast hebben we onze lessen ook nodig om hierin te kunnen groeien. Of die nou leuk of vervelend zijn, er valt altijd wel een les uit te halen. Dat maakt het leven juist ook zo mooi. Nooit uitgeleerd raken en ons alleen maar meer bewust kunnen maken van onszelf in onvoorwaardelijke liefde voor jezelf en alles en iedereen om je heen.
Ik vond de liefde van mijn leven
Als klap op de vuurpijl vond ik niet lang na deze reis de liefde van mijn leven. Het grappige is dat ik hem allang kende en hij ook nog eens half Indonesisch is… Mede dankzij hem zijn mijn lijf en hoofd uit de vechtstand gegaan en vloeit er veel moois uit mij en ook naar me toe. Hoe mooi kan het leven toch lopen.
Het team van het Festival van Liefde; bedankt voor deze geweldig mooie ervaring en alles wat het me geleerd heeft!
Ilona