Niemand hoeft in zijn kracht te staan
Er zijn van die managementtermen die zich razendsnel verspreiden en vervolgens overal opduiken. "In je kracht staan" is er zo één. Je hoort het tijdens coachingsgesprekken, leest het in vacatures en komt het tegen op LinkedIn. Alsof het de heilige graal is van persoonlijke ontwikkeling.
Maar wat betekent het eigenlijk?
Wanneer sta je precies in je kracht? Is dat een permanente toestand? Ben je dan eindelijk af? En wat gebeurt er als je er even uitstapt? Ben je dan ineens minder waardevol?
Ik geloof er steeds minder in.
Sterker nog, ik denk dat de uitdrukking veel druk legt op mensen. Alsof je altijd energiek, daadkrachtig en zelfverzekerd moet zijn. Alsof kwetsbaarheid een tussenstation is waar je zo snel mogelijk weer vandaan moet.
Terwijl het leven heel anders werkt
Niemand voelt zich iedere dag krachtig. Iedereen kent momenten van twijfel, verdriet, onzekerheid of vermoeidheid. Juist die momenten maken ons mens. Ze vertellen iets over wat we belangrijk vinden, waar we geraakt worden en waar we mogen groeien.
Toch proberen organisaties mensen vaak "in hun kracht te zetten". Alsof een manager of coach ergens een knop heeft waarmee jouw talenten ineens aangaan. Alsof iemand anders beter weet waar jij tot bloei komt dan jijzelf.
In onze zakelijke coachingreizen zien we juist het tegenovergestelde gebeuren.
Leidinggevenden, ondernemers en professionals stappen vaak in het vliegtuig met het idee dat ze sterker, daadkrachtiger of succesvoller moeten worden. Ze verwachten nieuwe technieken om beter te presteren of nog efficiënter te werken. Maar zodra ze afstand nemen van de dagelijkse hectiek, ontstaat er iets verrassends.
Ze hoeven even helemaal niets
Tijdens een wandeling door de bergen van Oostenrijk, een safari in Tanzania of een stiltewandeling in Italië meren verdwijnen functietitels, targets en vergaderingen naar de achtergrond. Wat overblijft is de mens achter de professional. Juist daar ontstaan de belangrijkste inzichten.
Vaak ontdekken deelnemers dat hun grootste kwaliteit helemaal niet zit in harder werken of voortdurend de leiding nemen. Hun kracht blijkt juist te liggen in aandachtig luisteren, heldere keuzes maken, grenzen aangeven of vertrouwen durven geven aan hun team.
Dat zijn inzichten die je zelden opdoet tussen de muren van een kantoor.
Persoonlijke groei ontstaat wanneer je uit je vertrouwde omgeving stapt. Wanneer de natuur je uitnodigt om te vertragen en je opnieuw kunt voelen wat werkelijk belangrijk is. Vanuit die rust ontstaan keuzes die veel duurzamer zijn dan welke managementtraining ook.
Misschien moeten we daarom stoppen met mensen voortdurend "in hun kracht te zetten". Misschien zouden we mensen veel vaker de ruimte moeten geven om zichzelf weer tegen te komen. Want echte ontwikkeling begint zelden met harder werken.
Ze begint met stilstaan
En juist daarom kiezen steeds meer organisaties voor een zakelijke coachingreis. Even weg van de dagelijkse dynamiek, zodat er ruimte ontstaat voor reflectie, persoonlijke groei en duurzaam leiderschap. De inzichten die daar ontstaan, reizen na afloop gewoon mee terug naar de werkvloer en blijken vaak waardevoller dan de zoveelste training in een vergaderzaal.
De mooiste versie van een leider is namelijk zelden degene die het hardst roept.
Het is degene die zichzelf goed genoeg kent om ook anderen te laten groeien.