Menu Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen

Spirituele Vakantie Reizen
0575-472403
06-39804150

Wij helpen jou vrijer en gelukkiger te worden!​ Ga mee op reis!

← Blog ← Thema spirituele-reizen

16aug

Zijn "Perfectionist"

‘Volg de muziek, blijf in je eigen energie, blijf doorademen... voel je voeten.’ Zo begon de spirituele reis in Spanje. Het is een van de rituelen die ik inzet om mensen in beweging te krijgen. Als mensen in beweging zijn, gaan ze dingen ervaren en daardoor komen ze bij hun gevoel.

Dit is een vorm van dynamische coaching►, een kennismakingsritueel dat niet in woorden gaat, maar geheel non-verbaal op de bewegingen van de muziek. Vaak vinden mensen dit prettig: niet hoeven uitleggen waarom ze deze reis doen, maar gewoon genieten van de muziek en dans. Door de jaren heen zie ik hoe effectief dit is. Mensen willen dit ook graag: nieuwe ervaringen opdoen en weer gaan voelen.
Natuurlijk zijn er ook mensen die zich uit hun comfortzone getrokken voelen en daardoor allerlei gevoelens tegenkomen die ze lastig vinden. Dat dit juist de bedoeling is, vertel ik er niet bij. Ik geef de mensen altijd een dik compliment nadien. Dit is namelijk wel even wat anders dan in je pak naar het werk gaan!

Een voorbeeld: erbij horen

Mensen doen een nieuwe ervaringen op, waardoor ze meer inzicht krijgen in hun proces.
In deze groep zat echter een man, die het geheel niet eens was met de, wat hij noemde, vaagheid: dansen op muziek en de creatieve oefeningen. Hij vertelde me na de eerste dag dat hij toch wel iets meer concreets kwam halen.
‘Oké, dat kan,’ zei ik, ‘maar geef het een kans en voel wat het met je doet.’ Enigszins boos liep hij weg.

Blog: Zijn perfectionistIn de dagen erop probeerde hij mee te doen. Ik gaf hem de ruimte en vertelde dat het niet verplicht was om mee te doen. Daarop trok hij zich meer en meer terug.
Ik bood geen weerstand, alhoewel ik zag dat de groep ervan begon te balen. Ik koos ervoor om het te laten gebeuren, maar besloot een extra evaluatieronde in te zetten vanwege de groeiende spanning tussen hem en de groep. Ik hoopte op een doorbraak, voor hem zowel als de groep.
De vrouwen draaiden er niet omheen en vertelden hem dat hij stoorde, omdat hij niet meewerkte. Wat kwam hij hier eigenlijk doen? was hun vraag. De aanwezige mannen vielen de dames schoorvoetend bij, maar gaven ook toe dat het niet makkelijk is. Ze vertelden dat ze al veel geleerd hadden en moedigden de man aan niet op te geven.

Ik greep de spanning in de groep aan voor een dynamische oefening. Ik stelde de groep een oefening voor die inzicht zou geven en hopelijk tot een positieve wending zou leiden voor de man. Ik vroeg eenieder de plek in te nemen die veilig voelde. Ondertussen zwaaide ik de deur open. De man ging gelijk naar buiten. De andere deelnemers verspreidden zich in de zaal.

We evalueerden ieders plek. Was het goed daar zo? En zou je een andere plek voor jezelf wensen? En zo kwamen wij aan bij de man, die buiten stond.
‘Ik voel me niet welkom en niet veilig,’ de frustratie klonk door in zijn stem. Ik vroeg hem op welke plaats hij zou willen staan.
‘Ik sta er altijd buiten. Buiten mijn gezin, mijn werk, de familie waar ik vandaan kom.’ Hij kon zijn tranen niet inhouden en vertelde dat de creatieve oefeningen hem radeloos hadden gemaakt. Hij wilde ze perfect uitvoeren, maar dat lukte niet en dat frustreerde hem. Hij was boos op zichzelf.

Het werd muisstil in de zaal. Er hing een energie van niet-oordelen. Ik vroeg de man wat ik nu voor hem kon doen. Hij wilde erbij horen en de oefeningen meedoen zonder steeds zo gefrustreerd te raken. We hebben toen de oefening omgedraaid.
Het werd een soort opstelling: de man mocht ieder groepslid daar neerzetten, waar dat goed voelde voor hem. Hij bepaalde. Ik gaf hem hiermee de controle terug, die hij kwijt was geraakt, in de hoop dat hij zich veiliger ging voelen. De oefening werd afgesloten door alle deelnemers te vragen of zij zich goed voelden op hun plaats.

Vervolgens ben ik ingegaan op het tweede deel: de frustratie over de creatieve oefeningen. Ik koos ervoor een creatieve oefening te doen en gezamenlijk een vel papier te beschilderen. Ik vroeg de man ‘de toeschouwer’ in zichzelf in te zetten. Dit betekent dat de man een observerende houding naar zichzelf aannam, zodat ‘de perfectionist’ in hem de druk niet zou voelen om te presteren. Ik wilde hem leren zijn perfectionist te herkennen en een tegenkracht op te roepen, zodat er ruimte kwam voor andere ervaringen en gevoelens. Het werkte. De man leerde omgaan met zijn perfectionist en kreeg ook nog eens plezier in de creatieve oefeningen.

Dit is voor mij echt kernachtig werken. Het geeft mij dan ook veel plezier. Ik voel veel respect bij het zien van iemand die zo in staat is zijn eigen gedrag en overtuigingen te veranderen. Het geeft mij de motivatie om dit soort reizen te blijven organiseren.

Zin om eens mee te gaan op spirituele reis? Vraag NU je GRATIS E-BOOK aan "Het leven wil je".

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Ons Reisaanbod